II SAB/Sz 67/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na bezczynność P. I. N. B. w P. G. S. w przedmiocie przeprowadzenia kontroli postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...](słownie: [...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

A. C., dalej jako "skarżący", zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 19 lipca 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim Szczecin, w przedmiocie przeprowadzenia kontroli budowlanej w sprawie przenikalności dźwiękowej przegród w lokalu mieszkalnym, położonym w S. przy ul. [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu, z dnia 22 sierpnia 2024r., pełnomocnik Skarżącego został wezwany do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał środek zaskarżenia, poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz do nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia) – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że strona skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Odpowiadając na zobowiązanie Sądu pełnomocnik skarżącego wskazał, że wniósł ponaglenie pismem datowanym na 3 lipca 2024 r., a zatytułowanym: "Ponowny wniosek o wszczęcie kontroli w przedmiocie przekroczenia norm emisji hałasu". W piśmie tym ponownie wyraził wolę wnioskodawcy dotyczącą wszczęcia postępowania administracyjnego o tożsamej treści. Wyraził więc ponownie tożsame oczekiwanie, co we wniosku z dnia 3 czerwca 2024 r. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, oznacza to, że wnioskodawca ponaglał organ w ten sposób, raz jeszcze wyrażając wolę wszczęcia postępowania administracyjnego w tym samym przedmiocie. Nie ulega więc wątpliwości, że pismo to nie stanowi nowego wniosku, a ponowne wyrażenie woli wszczęcia postępowania administracyjnego. Organ administracji wprost został więc uprzedzony, że brak działania w sprawie stanowić będzie, w opinii wnioskodawcy, bezczynność. W ocenie pełnomocnika skarżącego, nie budzi najmniejszych wątpliwości, że pismo to stanowi ponaglenie do wszczęcia postępowania administracyjnego. Pismo zostało zatytułowane inaczej ze względów językowych, z powodu wskazania przez organ wymijającej odpowiedzi co do braku właściwości tego organu w tej sprawie oraz braku dostatecznych podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego. Pismo więc nie ponaglało do podjęcia czynności w toku postępowania, a ponownie wnosiło o jego wszczęcie i podjęcie w ogóle czynności w sprawie. Pełnomocnik wskazał dalej, że ponaglenie jest pismem w zasadzie odformalizowanym i jedyne wymagania jakie powinno spełniać to wymagania formalne podania. Odnośnie braku określenia w ponagleniu organu wyższego stopnia, pełnomocnik wyjaśnił, że organ, który pismo takowe otrzymał powinien je przekazać do organu wyższego stopnia, jaki uzna za właściwy do rozpoznania ponaglenia. Wnioskodawca wyczerpał więc środki zaskarżenia umożliwiające wniesienie skargi do sądu, natomiast omyłkowe nieprzekazanie sprawy przez organ dopuszczający się bezczynności nie stanowi przeszkody w rozpoznaniu sprawy przez sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Podnieść należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako "p.p.s.a", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Dalej wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 37 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) - § 1. Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Jakkolwiek zatem w stosunku do ponaglenia nie sformułowano szczególnych wymogów formalnych, poza koniecznością jego uzasadnienia, nie ulega wątpliwości, że z treści tego pisma powinno wynikać, że stanowi ono ponaglenie na bezczynność bądź przewlekłość organu. Jedynym wymogiem stawianym ponagleniu jest, aby zawierało ono uzasadnienie, zawierające wskazanie okoliczności, z których wnoszący ponaglenie wywodzi bezczynność lub przewlekłość organu. Dokonując oceny nadesłanego pisma z dnia 3 lipca 2024 r., zatytułowanego "Ponowny wniosek o wszczęcie kontroli w przedmiocie przekroczenia norm emisji hałasu" oraz wyjaśnień pełnomocnika skarżącego w kwestii wyczerpania środków zaskarżenia, stwierdzić należy, ze pismo to nie stanowi ponaglenia. Jak wynika z jego treści, pismo to stanowi ponowny wniosek o wszczęcie kontroli w przedmiocie przekroczenia norm emisji hałasu. Nie jest przy tym skierowane do organu wyższego stopnia (za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie). Z uzasadnienia tego pisma można wywieść, że skarżący domaga się działania organu ponieważ wyczerpał wszelkie możliwości samodzielnego uzyskania dowodów w sprawie i dlatego oczekuje podjęcia działania przez organ. Brak jest jednocześnie w uzasadnieniu takich stwierdzeń, z których wynikałoby, że skarżący domaga się od organu weryfikacji stanu bezczynności organu. Pismo to nie zostało skierowane do organu wyższego stopnia, a podkreślenia wymaga, że ponaglenie służy zweryfikowaniu przez organ wyższego stopnia (lub ten sam – w przypadku braku organu wyższego stopnia) czy zaistniał stan bezczynności lub przewlekłości. Oceny tej nie zmienia okoliczność, iż w treści pisma zawarte zostało sformułowanie, iż w braku wydania merytorycznej decyzji przez PINB skarżący uzna, iż organ dopuszcza się bezczynności. Zastrzeżenie to można bowiem zrozumieć w ten sposób, że brak działania organu w żądanym przez skarżącego zakresie i niewydanie decyzji merytorycznie kończącej postępowania spowoduje, iż skarżący uzna, że organ jest bezczynny i podejmie stosowne działania z tym związane. Taka interpretacja pisma wynika przede wszystkim z tego, iż jego adresatem jest organ, którego działania skarżący oczekuje. Z powyższych względów należało uznać, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał trybu, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego, w wysokości 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.