II SAB/Wa 161/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – asesor WSA Arkadiusz Koziarski po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zarząd Dzielnicy [...] w przedmiocie podjęcia uchwały w sprawie pomocy mieszkaniowej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M.L. wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] odmówił M.L. (dalej "skarżący") udzielenia pomocy mieszkaniowej. W dniu 8 stycznia 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zarząd Dzielnicy [...] w przedmiocie podjęcia uchwały w sprawie pomocy mieszkaniowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w każdym postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż określonych w pkt. 1-5 tej normy) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a tego przepisu. Pojęcie przewlekłości zdefiniowane zostało w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. póz. 572), dalej k.p.a., postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21, przesądził, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. póz. 329 z późn. zm.). W powyższej uchwale jasno wskazano więc, że zakończenie postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, uniemożliwia jej rozpoznanie. Sąd nie może w takiej sytuacji badać, czy przed jej zakończeniem organ prowadził postępowanie w sposób przewlekły. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] odmówił skarżącemu udzielenia pomocy mieszkaniowej. Skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w niniejszej sprawie skarżący wniósł zaś w dniu 8 stycznia 2025 r. W świetle powyższego w niniejszej sprawie w dniu składania skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania organ nie pozostawał w przewlekłości, bowiem już uprzednio, w dniu 13 marca 2024 r., załatwił wniosek skarżącego i wydał uchwałę w sprawie. Skoro w niniejszej sprawie, w momencie wniesienia skargi nie występował zarzucany skargą stan przewlekłego prowadzenia postępowania – w kontekście uchwały 7 sędziów NSA sygn. akt II OPS 1/21 – brak było podstaw do merytorycznego rozpoznania takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie stwierdzania o tym, czy organ administracji dopuścił się przewlekłości. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wskazane w punktach od 1 do 5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mają powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę o czym orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 oraz § 2 p.p.s.a., Sąd zwrócił skarżącemu wpis od skargi, o czym orzekł w pkt 2 w sentencji postanowienia.