II SAB/Wa 239/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2022 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.

K.J. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2024 r., zarzucił Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji bezczynność w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z [...] września 2022 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści. W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Podniósł, że K.J. w piśmie z [...] września 2022 r. wniósł do Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o (1) wydanie duplikatu legitymacji emeryta policyjnego, wskazując, że legitymacja, którą otrzymał uległa zniszczeniu oraz (2) wydanie zaświadczenia o żądnej treści, mianowicie "Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji zaświadcza, że sierż. sztab. w stanie spoczynku K.J. zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] kwietnia 2005 roku, wobec zaliczonego stażu tej służby od dnia [...] czerwca 1988, posiada zawieszone prawo do świadczeń policyjnej emerytury z dodatkiem 15 procent z tytułu inwalidztwa, z powodu pobierania korzystniejszych świadczeń policyjnej renty inwalidzkiej". Dyrektor ZER wskazał, że postanowieniem z dnia [...] września 2022 r. odmówił K.J. wydania zaświadczenia o żądanej treści. Z kolei przy piśmie z [...] września 2022 r. znak [...]wnioskującemu został wydany duplikat żądanego dokumentu. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] października 2022 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora ZER z dnia [...] września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 stycznia 2023 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 707/22 odrzucił skargę K.J. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z [...] września 2022 r. Pełnomocnik organu, mając powyższe na względzie stwierdził, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i pkt 6 zasadne jest odrzucenie skargi, ponieważ sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona, jak również w sprawie zostało wydane postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 przyjął, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji rozpatrzył wniosek skarżącego z dnia [...] września 2022 r., albowiem postanowieniem z dnia [...] września 2022 r., odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2022 r. Postępowanie z wniosku skarżącego zostało zatem zakończone przed wniesieniem skargi z dnia [...] października 2024 r. W świetle powołanej wyżej uchwały NSA, skarga K.J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2022 r., jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.