II SAB/Wa 468/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Prokuratora Krajowego w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] stycznia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 2. zwrócić skarżącemu – J. J. – kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

J.J. – skarżący w niniejszej sprawie, pismem z [...] lipca 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prokuratora Krajowego skargę na bezczynność tego organu w rozpoznaniu wniosku z [...] stycznia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Jak wynika z udzielonej na skargę odpowiedzi, pismem z [...] sierpnia 2024 r. udzielono skarżącemu odpowiedzi na powołany wniosek, przekazując mu kopie dokumentów pozostających w dyspozycji Prokuratury Krajowej. Uznano, że dalsze postępowanie w sprawie jest bezprzedmiotowe. Zgodnie z zarządzeniem z 8 października 2024 r., pismem Sądu z 9 października 2024 r., wezwano skarżącego do wskazania, czy podtrzymuje złożoną skargę, czy też cofa tę skargę. Zakreślono skarżącemu termin 7 dni na zajęcie stanowiska, pod rygorem umorzenia postępowania. Jak wynika z akt sprawy, skarżący odebrał 16 października 2024 r. wspomniane pismo Sądu (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie przez skarżącego, karta nr 57 akt), przy czym do dnia wydania postanowienia Sądu nie zajął wobec tego pisma stanowiska. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, by cofnięcie skargi zmierzało do wywołania wspomnianych w cytowanym wyżej przepisie skutków i z tych względów było niedopuszczalne. Sąd uznając zatem cofnięcie skargi za skuteczne orzekł, jak w pkt 1 postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O kosztach orzeczono w pkt 2, w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.