II SAB/Wr 1398/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi H. S. G. C. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego A. G.O. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia potwierdzającego złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pismem z dnia 3 listopada 2025 r. H. S. G. C. (dalej: strona skarżąca, skarżąca) reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego A. G. O. zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia potwierdzającego złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt. Pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania poprzez: 1) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktu urodzenia strony skarżącej; 2) podanie numeru PESEL przedstawiciela ustawowego strony skarżącej bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu przez przedstawiciela ustawowego strony skarżącej numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 grudnia 2025 r. (vide: urzędowe poświadczenie doręczenia, k. 31 akt sądowych). W dniu 18 grudnia 2025 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika strony skarżącej. W piśmie tym podany został PESEL przedstawiciela ustawowego skarżącej. Jednocześnie pełnomocnik wniósł w nim o przedłużenie terminu do uzupełnienia skargi w zakresie złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktu urodzenia strony skarżącej. Pełnomocnik wskazał m.in., że pomimo podjęcia w tym celu niezbędnych działań, stronie nie udało się w ustalonym terminie uzyskać tłumaczenia aktu urodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei zgodnie z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie – w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi – pełnomocnik skarżącej nie nadesłał dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktu urodzenia strony skarżącej. Ponieważ w zakreślonym terminie wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony złożona skarga podlegała odrzuceniu. Wyjaśnić przy tym należy, że wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi jest niedopuszczalny. Na podstawie art. 84 p.p.s.a., przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Z przepisu tego wynika, że przedłużenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku terminów sądowych. Termin do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego (w tym wypadku skargi) jest natomiast terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Oznacza to, że termin ten nie może być przedłużany lub skracany (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 159/11, postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 679/14, publ. CBOSA). W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi postanowiono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.