II SAB/Wr 456/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Burmistrza Gminy Milicz w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku postanawia: odrzucić skargę.

Pismem elektronicznym z 5 czerwca 2026 r. G. K. (dalej: skarżący), za pośrednictwem systemu e-doręczeń, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza Gminy Milicz w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 22 czerwca 2026 r. wezwano skarżącego, za pośrednictwem operatora pocztowego – z uwagi na wniesienie skargi przez e-doręczenia, do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL strony skarżącej, do nadesłania kopii ponaglenia na bezczynność wniesionego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia praz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona adresatowi na wskazany w treści skargi adres, w dniu 2 lipca 2026 r. (zgodnie z z.p.o. – k. 17 akt sądowych). Pismem elektronicznym z dnia 4 lipca 2026 r., przekazanym na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu, skarżący oświadczył o cofnięciu złożonej skargi, celem dopełnienia zobowiązania wniesienia ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Niezachowanie zaś określonego w powołanym przepisie wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22 – dostępne w CBOSA). Stosownie nadto do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi. Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie, skarżący został wezwany m.in. do podania numeru PESEL strony skarżącej i do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 2 lipca 2026 r., wskutek czego zakreślony 7-dniowy termin upłynął w dniu 9 lipca 2026 r. (czwartek). W zakreślonym terminie nie usunięto wskazanych braków, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności. Odnosząc się zaś do oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi zawartego w piśmie elektronicznym z 4 lipca 2026 r., wyjaśnić należy, że skierowanie do strony wezwania do usunięcia braków skargi oraz ich nieuzupełnienie wykluczyło w niniejszej sprawie badanie skuteczności ww. oświadczenia (art. 60 p.p.s.a.). Sąd jednak dostrzega przy tym wyrażony w orzecznictwie pogląd, że w sprawach dotyczących skarg na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku, z uwagi na podobieństwo instytucji udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie do udostępniania informacji publicznej, uprzednie złożenie ponaglenia na bezczynność nie jest warunkiem koniecznym do wniesienia skargi do sądu (por. postanowienie NSA z 29 czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK 1391/16, dostępne w CBOSA). Zaznacza również, że rozstrzygnięcie formalne, jakim jest odrzucenie przedmiotowej skargi nie korzysta z przymiotu res iudicata i nie wyklucza uprawnienia skarżącego do wniesienia nowej skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku – czego skarżący dokonał, bowiem w dniu 12 sierpnia 2026 r. w Sądzie została zarejestrowana nowa skarga G. K. na bezczynność Burmistrza Gminy Milicz w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku. Sprawa ta jest w toku. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.