III FSK 1006/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej S. w T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Po 268/24 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia 29 lutego 2024 r. nr SKO-GO-4151/4/2024 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 21 stycznia 2025 r., I SA/Po 268/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę S. w T. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z 29 lutego 2024 r. w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Od ww. wyroku, 17 marca 2025 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę kasacyjną, w której wniosła o "wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji przez organ administracji do czasu rozpoznania sprawy przez właściwy miejscowo sąd administracyjny" (pkt 2 skargi kasacyjnej). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA: z 6 czerwca 2024 r., III FZ 234/24, z 26 listopada 2020 r., I GSK 1391/20, z 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15). Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 5 sierpnia 2025 r., III FSK 877/25). Na skarżącej ciążył więc obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. We wniosku należało przedstawić okoliczności uprawdopodobniające, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie spełnia jednak powyższych wymogów. Skarżąca nie uzasadniła w żaden sposób konieczności wstrzymania wykonania decyzji. W konsekwencji brak jest podstaw do zastosowania wobec niej ochrony tymczasowej. Z powyżej przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.