III FSK 1145/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 31 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku K. P. w przedmiocie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 2 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Bk122/25 w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 28 lutego 2025 r., nr 2001-IOD.4104.2.2025 w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z 2 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Bk122/25 oddalił skargę K. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 28 lutego 2025 r., w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Ze stanu faktycznego niniejszej sprawy wynika, że pismem z 28 lipca 2025 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku, wnosząc o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji z 28 lutego 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z wnioskiem takim można wystąpić także na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu poprzez przedstawienie stosownych informacji i dokumentów spoczywa na wnioskodawcy (zob. post. NSA z 20 sierpnia 2018 r., Il FSK 1837/18; post. NSA z 6 kwietnia 2022 r., II GZ 76/22; opubl. CBOSA). Wynika to z użytego w art. 61 § 3 p.p.s.a. pojęcia: "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki", które każdorazowo wymagają konkretyzacji w świetle stanu faktycznego i prawnego danej sprawy. W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Skarżący wnosząc wniosek o wstrzymanie wykonania wraz ze skargą kasacyjną nie uzasadniła go, ani nie podniosła żadnych okoliczności, które pozwoliłyby sądowi na obiektywną ocenę, czy w rozpoznawanej sprawie faktycznie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast brak uzasadnienia wniosku lub jego nieodpowiednie uzasadnienie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i tym samym wniosek taki jako bezzasadny podlega oddaleniu. Skarżący nie poparł swojego wniosku jakimikolwiek dokumentem, który uprawdopodobniłby jego twierdzenie odnośnie do tego, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku nie zawarto jakiejkolwiek argumentacji pozwalającej na poznanie sytuacji majątkowej i finansowej Strony. Mając powyższe na uwadze w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw do zastosowania wobec Skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Sformułowany w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku, nie zasługuje na uwzględnienie. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.