III FZ 182/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu 22 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. C. i D.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 lutego 2025 r. sygn. akt I SPP/Wr 195/24 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwów w sprawie ze skargi B. C.i D. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 17 września 2024 r. nr 0201-IER-7010.24.2024 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"

1.1. Postanowieniem z 5 lutego 2025 r., sygn. akt I SPP/Wr 195/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił sprzeciwy od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2024 r. o pozostawieniu wniosków o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi B. C. i D. C. (dalej: "Skarżący", "Strony") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 17 września 2024 r., w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2022 r. na poczet zaległości w podatku od spadków i darowizn. 1.2. Zarządzeniem z 30 grudnia 2024 r. referendarz sądowy pozostawił wnioski skarżących o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis zarządzenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu został doręczony skarżącym 17 stycznia 2025 r. Od powyższego zarządzenia skarżący złożyli 20 stycznia 2025 r. w Centrum Obsługi Podatnika Urzędu Skarbowego w O. sprzeciwy kierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (adresat) za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu. Sprzeciwy te Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu przekazał według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (do Biura Podawczego) w dniu 29 stycznia 2025 r. Zostały one odrzucone zaskarżonym postanowieniem z racji tego, że zostały złożone po upływie 7-dniowego terminu. 1.3. Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 2.2. Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że sprzeciw skarżącej podlegał odrzuceniu jako wniesiony z uchybieniem terminu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że stosownie do treści art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie zaś z § 2 ww. artykułu, § 2 sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sformułowanie "odrzuca" wskazuje na obowiązek sądu administracyjnego odrzucenia sprzeciwu wniesionego po upływie terminu. Należy w tym miejscu podkreślić, że 7 – dniowy termin przewidziany na wniesienie sprzeciwu jest terminem ustawowym i sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. Oznacza to, że w sytuacji złożenia sprzeciwu po terminie, sąd jest obowiązany go odrzucić. 2.3. Nie ma wątpliwości, że odpis zaskarżonego zarządzenia referendarza z 30 grudnia 2024 r. został prawidłowo doręczony skarżącym 17 stycznia 2025 r. wraz z pouczeniem, że na zarządzenie przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, a sprzeciw wniesiony po upływie tego terminu zostanie odrzucony. Wobec czego termin do wniesienia sprzeciwu upływał 24 stycznia 2024 r. Skarżący – wbrew pouczeniom – nie złożyli sporządzonych sprzeciwów od zarządzenia referendarza sądowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, a złożyli je w Centrum Obsługi Podatnika Urzędu Skarbowego w O.. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. przekazał je Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu, który następnie przekazał je sądowi pierwszej instancji. Wskazane sprzeciwy wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 29 stycznia 2025 r., a zatem z uchybieniem siedmiodniowego terminu do ich wniesienia. Należy podkreślić, że w sytuacji wniesienia pisma procesowego, które powinno być skierowane bezpośrednio do sądu, a w istocie złożone zostało za pośrednictwem organu, najwcześniejszą datą jaką można przyjąć za datę złożenia tego pisma jest data przesłania tego pisma przez organ do sądu. Stanowisko to jest już ugruntowane w orzecznictwie (zob. np. postanowienia NSA: z 14 kwietnia 2014 r., I OSK 889/15; z 1 grudnia 2021 r., II OZ 838/21; z 20 grudnia 2021 r., III FZ 821/21; z 11 stycznia 2022 r., I FZ 286/21; z 28 stycznia 2022 r., I OZ 599/21; z 17 marca 2022 r., II OZ 134/22). Zatem sprzeciwy podlegały odrzuceniu. 2.4. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.