III FZ 182/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Łd 695/25 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 28 października 2025 r. nr 1001-IEW-1.4261.19.2025.10.U24.MN w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia oddalić zażalenie.

1. Zarządzeniem z 15 grudnia 2025 r., I SA/Łd 695/25 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), wezwał J. J. (dalej: "skarżący", "strona") do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 28 października 2025 r. w przedmiocie ulgi płatniczej w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "rozporządzenie"). Zarządzenie zawierało pouczenie o sposobie uiszczenia ww. kwoty, a także wskazywało, że powinno to nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. 2. Pismem z 5 marca 2026 r. skarżący wniósł zażalenie, żądając uchylenia zaskarżonego zarządzenia w całości. W uzasadnieniu wskazano na sytuację osobistą i majątkową strony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 3. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne, zaskarżona decyzja dotyczyła bowiem odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2024 r. W tym przypadku wpisem właściwym od skargi inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne jest wpis stały. W tego rodzaju sprawach spór nie sprowadza się do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej, albowiem decyzja wydana w omawianym trybie nie nakłada na stronę żadnych zobowiązań mających wartość pieniężną. W sprawach nieobjętych wpisem stosunkowym, a będących sprawami z zakresu zobowiązań podatkowych, pobiera się wpis stały stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12) rozporządzenia. Sformułowanie "z zakresu zobowiązań podatkowych" oznacza, że ustawodawca rozszerzył obszar przypadków (spraw), do których znajdzie zastosowanie wpis stały od skargi w kwocie 500 zł, na wszelkie spory sądowoadministracyjne pozostające w związku z zobowiązaniem podatkowym. Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia skarżącej. Odnosząc się natomiast do argumentacji zażalenia, dotyczącej sytuacji materialnej skarżącego, stwierdzić należy, że pozostaje ona bez wpływu na prawidłowość ustalonego wpisu od skargi. Również niezadowolenie z wydanego zarządzenia w żaden sposób nie wpływa na jego zasadność. Sąd związany jest przepisami prawa i nie może ich modyfikować, a skoro ustawodawca przewidział określony sposób wyliczenia kwoty wpisu, sąd zobowiązany jest tej regulacji przestrzegać. Dodatkowo, należy zwrócić uwagę, że obowiązku uiszczenia wpisu sądowego nie mają tylko podmioty ustawowo zwolnione od kosztów sądowych wymienione w art. 239 p.p.s.a. lub te, które uzyskały prawo pomocy obejmujące takie zwolnienie. Skarżący nie zalicza się do żadnej z powyższych grup, bowiem sprawa nie należy do kategorii spraw zwolnionych ustawowo, a jak wynika z analizy akt sprawy, skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zatem w świetle przepisów p.p.s.a. pozostawał on zobligowany do uiszczenia wpisu. Wobec powyższego zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do wpisu należało uznać za niezasadne, zaś samo zarządzenie za zgodne z prawem zarówno co do zasady, jak i wysokości. Biorąc pod uwagę powyższe, stosownie do treści art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.