III FZ 192/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 256/25, w przedmiocie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 5 grudnia 2024 r., nr SKO.410.784.2024 w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: oddalić zażalenie

Zarządzeniem z 5 stycznia 2026 r. H. K. (dalej: "Skarżąca") została wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") oraz § 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1090). Pismem z 26 stycznia 2026 r. Skarżąca wniosła zażalenie na wyżej wymienione zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie i doręczenie z urzędu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W uzasadnieniu wskazano, że wyrok Sądu pierwszej instancji zapadł na posiedzeniu niejawnym. Skarżąca podkreśliła, że nie brała bezpośredniego udziału w posiedzeniu, w którym wydano to orzeczenie, wobec czego nie miała możliwości osobistego uczestnictwa i reprezentowania swojego stanowiska. Wskazała, że wobec tego nie jest prawidłowe żądanie opłaty za uzasadnienie orzeczenia, którego doręczenie powinno następować z urzędu, aby strona miała pełną wiedzę o swoich prawach i obowiązkach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie do art. 234 § 1-2 p.p.s.a., za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem § 3. Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 p.p.s.a. nie stosuje się. Nie pobiera się opłaty kancelaryjnej jedynie za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu (art. 234 § 3 p.p.s.a.). Wyjątek ten nie dotyczy jednak rozpoznawanej sprawy, gdyż wyrok Sądu pierwszej instancji, oddalający skargę strony, należy do kategorii orzeczeń wymienionych w art. 141 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 zdanie pierwsze, w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Skarżąca, zgłaszając żądanie doręczenia odpisu orzeczenia oddalającego wniesioną przez nią skargę wraz z uzasadnieniem, powinna uiścić opłatę kancelaryjną przy zgłoszeniu wniosku w tym przedmiocie. Wobec powyższego, Skarżąca zasadnie została wezwana do uiszczenia należnej opłaty. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie.