III FZ 208/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 682/20 odrzucające skargę w sprawie ze skargi kuratora spadku po zmarłym H.Z. w osobie adwokata M.P. oraz A.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 11 maja 2020 r. nr SKO.4105.336.2020 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 19 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 682/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kuratora spadku po zmarłym H.Z. w osobie adwokata M.P. (dalej: Kurator) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z 11 maja 2020 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. W uzasadnieniu tego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 21 września 2023 r. Kurator oraz drugi skarżący - A.Z. (dalej: Skarżący) zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W wyznaczonym terminie Kurator nie uiścił wpisu od skargi, natomiast Skarżący zwrócił się do sądu pierwszej instancji z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został uwzględniony postanowieniem referendarza z 2 listopada 2023 r., I SPP/GL 278/23. W tej sytuacji sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę Kuratora. Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Stosownie natomiast do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony wpis. W tym przypadku wzywa się wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych przez jednego ze skarżących solidarnie zobowiązanych do ich uiszczenia nie odnosi skutku w stosunku do pozostałych skarżących. Wprawdzie art. 214 § 2 p.p.s.a. stanowi, że pismo wnoszone przez osoby, mające wspólne uprawnienia podlega jednej opłacie, to jednak pamiętać należy, że opłata ta obciąża te osoby solidarnie. To zaś oznacza, że uiszczenie opłaty przez jedną z tych osób zwalnia drugą (pozostałe osoby) od obowiązku uiszczenia opłaty. Jeśli zaś jedna z tych osób (bądź kilka osób) zostanie zwolnionych od kosztów sądowych, to obowiązek uiszczenia wpisu ciąży na pozostałych. A zatem, zwolnienie od kosztów niektórych z osób, o jakich mowa w art. 214 § 2 p.p.s.a nie zwalnia pozostałych od uiszczenia opłaty (vide postanowienie NSA z 3 lipca 2008 r., II OZ 707/08, LEX nr 493639). W niniejszej sprawie zwolniony z uiszczenia wpisu od skargi został wyłącznie Skarżący, zatem Kurator zobowiązany był do uiszczenia wpisu od skargi, a ponieważ nie uczynił tego, prawidłowo sąd pierwszej instancji odrzucił jego skargę. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.