III FZ 389/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 24 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 czerwca 2024 r. sygn. akt I SPP/Gd 58/24 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 28 sierpnia 2019 r. sygn. akt SKO Gd/2530/19 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z 5 czerwca 2024 r., sygn. akt I SPP/Gd 58/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił sprzeciw A. M. (dalej: skarżący) na zarządzenie Starszego Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 23 kwietnia 2024 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. W dniu 29 marca 2024 r. skarżącemu doręczono zarządzenie z 11 marca 2024 r. wraz z urzędowym formularzem PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżący nie złożył wypełnionego formularza PPF. Zarządzeniem z 23 kwietnia 2024 r. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie zostało wydane skarżącemu w dniu 14 maja 2024 r. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł sprzeciw złożony osobiście w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 29 maja 2024 r. Z akt sprawy wynika, że zarządzenie Starszego Referendarza Sądowego zostało wydane skarżącemu w placówce pocztowej w dniu 14 maja 2024 r. Jednak za dzień jej doręczenia należało uznać dzień 10 maja 2024 r. W tym dniu, zgodnie z art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a), upływał bowiem czternastodniowy termin przechowywania przesyłki w placówce pocztowej, liczony od dnia pozostawienia stronie zawiadomienia o jej nadejściu, co miało miejsce w dniu 26 kwietnia 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki k. 9). Tym samym siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 17 maja 2024 r. Tymczasem pismo zawierające sprzeciw zostało złożone osobiście przez skarżącego w siedzibie sądu w dniu 29 maja 2024 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., sąd pierwszej instancji odrzucił sprzeciw jako wniesiony po terminie. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie. Zażalenie było obarczone brakiem formalnym – brak podpisu, w związku z powyższym zarządzeniem z 2 lipca 2024 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał skarżącego do uzupełnienia zażalenia, poprzez jego podpisanie bądź nadesłanie 1 egzemplarza podpisanego zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braku zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, do których należy m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 298). W sytuacji gdy zażalenie obarczone jest brakami, sąd wzywa stronę do ich usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia. Wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji z 5 czerwca 2024 r. zawierało brak formalny, ponieważ skarżący nie podpisał zażalenia. W związku z tym, zarządzeniem z 2 lipca 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia pouczając jednocześnie o skutkach procesowych niewykonania wezwania w terminie. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia zostało skutecznie doręczone skarżącemu 19 lipca 2024 r. (k. 23), a zatem termin do wykonania zarządzenia upływał w piątek 26 lipca 2024 r. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia, co oznacza, że zażalenie podlega odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 2