III FZ 401/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Kr 672/24 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2025 r. odrzucającego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 października 2024 r. w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2024 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2024 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 27 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Kr 672/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: "Sąd I instancji", "WSA") odrzucił zażalenie B. J. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2025 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 października 2024 r. o odrzuceniu skargi w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2024 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2024 r. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia zażalenia było nieuzupełnienie braku formalnego, poprzez uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie WSA z 19 lutego 2025 r. Sąd I instancji wskazał, że Skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2025 r. (karta nr 51 akt sadowych), jednak do dnia wydania przedmiotowego postanowienia wymagany wpis sądowy od zażalenia nie został uiszczony, a tym samym brak fiskalny zażalenia nie został usunięty. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 22 maja 2026 r. Strona złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego strona została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie żadna z okoliczności zwalniających Skarżącą z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie zażalenia przez Sąd I instancji było zasadne. Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Jak trafnie podkreślił to Sąd I instancji na dzień wydania zaskarżonego postanowienia Skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego zażalenia. Bezsporne w sprawie jest to, że postanowieniem z dnia 14 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2025r. (karta nr 70 akt sądowych). W konsekwencji w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 grudnia 2025 r. (karta nr 82 akt sądowych), pismem z dnia 29 grudnia 2025 r. (karta nr 83 akt sądowych) Skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2025 r. (karta nr 51 akt sadowych), w terminie do 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pomimo wezwania, kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek WSA w wyznaczonym terminie. W konsekwencji zasadnie Sąd I instancji odrzucił zażalenie Strony. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA prawidłowo wskazał przyczyny, które legły u podstaw wydanego rozstrzygnięcia, wskazał jakimi powodami się kierował, przytoczył podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz odniósł się do okoliczności niniejszej sprawy. Z uwagi na podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji