III FZ 411/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 21 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 czerwca 2026 r., sygn. akt I SA/Ol 216/26 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 31 marca 2026 r., nr 2801-IEW.4123.26.2025 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 29 czerwca 2026r., sygn. akt I SA/Ol 216/26 w sprawie z wniosku D. K. (dalej: skarżący) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 31 marca 2026r., w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia sądu pierwszej instancji i uwzględnienie wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, t.j.; dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W skardze zawarto także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. We wniosku wskazano, że na skarżącego zostało nałożone zobowiązanie finansowe znacznej wartości, którego wykonanie przekracza jego możliwości finansowe, a jego egzekwowanie spowodowuje bardzo poważne straty, uniemożliwi normalną egzystencję. Zasadność nałożenia na wnioskodawcę tego zobowiązania wobec wskazanych w skardze zarzutów budzi poważne wątpliwości, które dopiero Sąd może rozstrzygnąć. Dlatego celowe jest wstrzymanie wykonania decyzji do chwili prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że we wniosku nie zawarto żadnych informacji popartych odpowiednimi dokumentami, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku, nie jest uprawniony do wzywania strony o ich przedstawienie. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o potrzebie udzielenia ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony lub sam wniosek złożony w skardze. Wniosek ten musi zostać uzasadniony, a jego uzasadnienie powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Sąd nie może ocenić ich zasadności, nie mając żadnego punktu odniesienia, tj. danych dotyczących stanu majątkowego i finansowego skarżącego. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie przez sąd aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym, uzyskiwanych dochodach, stanie środków finansowych skarżącego. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania zaskarżonej decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Samo wyegzekwowanie świadczenia pieniężnego, choć powoduje uszczuplenie majątku zobowiązanego, nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. W niniejszej sprawie, samo sygnalizowanie groźby wystąpienia negatywnych dla sfery materialnej skarżącego konsekwencji wykonania decyzji, zobowiązującej do uiszczenia określonej należności, uznać należy za niewystarczające. W świetle powyższego zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie odpowiada prawu, co uzasadnia oddalenie zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.