III FZ 530/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "V. [...]" sp. z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 sierpnia 2025 r. sygn. akt I SA/Wr 899/23 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi "V. [...]" sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 21 sierpnia 2023 r. nr SKO/PO-413/330/2022 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 6 sierpnia 2025 r., I SA/Wr 899/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną "V. [...]" sp. z o.o. z siedzibą w N. (dalej "strona", "skarżąca") od wyroku tego sądu z 17 września 2024 r. I SA/Wr 899/23 oddalającego skargę strony na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z 21 sierpnia 2023 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. Jako podstawę orzeczenia wskazano art. 178 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."). 2. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wskazano, że prawomocnym zarządzeniem z 29 stycznia 2025 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia – pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 18 czerwca 2025 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu, od skargi kasacyjnej nie został uiszczony wpis, co skutkowało koniecznością jej odrzucenia (pełny tekst uzasadnienia orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). 3. Pismem z 27 sierpnia 2025 r. pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zaskarżając je w całości. W jego uzasadnieniu wskazał, że sąd pominął, że w okresie biegu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu został złożony ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku, po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego, skarżący wzywany jest do uiszczenia wpisu sądowego (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 czerwca 2009 r., I FZ 159/09, z 24 marca 2010 r., I OSK 444/10, z 28 maja 2010 r., II FSK 1003/10, z 26 stycznia 2015 r., II OSK 66/15). W niniejszej sprawie strona w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wniosek ten został rozpatrzony przez Starszego Referendarza Sądowego i zarządzeniem z 20 marca 2025 r. I SPP/Wr 23/25, pozostawiono wniosek bez rozpoznania. Zarządzenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 15 kwietnia 2025 r. W konsekwencji, na podstawie zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 3 czerwca 2025 r., wezwano stronę do wykonania prawomocnego zarządzenia z 29 stycznia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony 18 czerwca 2025 r. i w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, wpis od skargi nie został uiszczony. Strona w terminie przewidzianym do uiszczenia wpisu, tj. 25 czerwca 2025 r. r. złożyła ponowny wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. W tej sytuacji sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę, a zaskarżone w tym przedmiocie orzeczenie znajduje podstawę w art. 220 § 3 p.p.s.a. Z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącej prawa pomocy zakończyło się 15 kwietnia 2025 r., tj. w dacie wydania postanowienia sądu utrzymującego w mocy zarządzenie o pozostawieniu wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skoro postępowanie o przyznanie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone, to zaistniał obowiązek wezwania skarżącej do uiszczenia wymaganego wpisu od zażalenia i obowiązek jego zapłaty w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. Prawomocność rozstrzygnięcia w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych oznacza bowiem obowiązek strony do uiszczenia wymaganego wpisu. Stwierdzić należy, że przyjęcie odmiennego stanowiska mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.