III FZ 67/26

Dnia 11 marca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 594/25 w przedmiocie wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2025 r. o odrzuceniu skargi C. sp. z o.o. z siedzibą we W. w sprawie ze skargi R. J., R. J., G. J. i C. sp. z o.o. z siedzibą we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 28 maja 2025 r., nr SKO 4810.48.2025 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

UZASADNEINIE Zarządzeniem z 25 listopada 2025 r., I SA/Wr 594/25 Zastępca Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: ,,p.p.s.a.") i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "rozporządzenie RM"), wezwał pełnomocnika R. J. (dalej: ,,Skarżąca") – G. J. do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 22 października 2025 r. w przedmiocie odrzucenia skargi C. sp. z o.o. z siedzibą we W. w sprawie ze sprawy C. sp. z o.o., G. J., R. J. i R. J. Na powyższe zarządzenie pełnomocnik Skarżącej wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia. W zażaleniu stwierdził, że wezwanie stanowi zablokowanie drogi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jego zdaniem wskazuje to na stronniczość sądu pierwszej instancji i powoduje naruszenie art. 32 i 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78 poz. 483 ze zm.). Stwierdził również, że WSA we Wrocławiu generuje koszty, mimo złożenia wniosku o połączenie spraw jako powtarzalnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Problem poddany obecnie kontroli instancyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego był uprzednio przedmiotem rozważań tutejszego Sądu, w tym w sprawie Skarżącej, tj. m.in. w postanowieniu NSA z: 5 marca 2026 r., III FZ 91/26; 19 lutego III FZ 79/26; 29 stycznia 2026 r., III FZ 709/25). Stanowisko to podziela Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W przypadku dostrzeżenia braku formalnego przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wysokość wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy zawarte w rozporządzeniu RM. Przepis § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM stanowi, że w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 złotych. W tej sprawie WSA we Wrocławiu postanowieniem z 22 października 2025 r. odrzucił skargę Spółki. Następnie Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, od którego nie uiściła wymaganego wpisu. Akta sprawy wskazują także, że stronie skarżącej nie zostało przyznane prawo pomocy. W związku z brakiem uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, prawidłowe było wezwanie Skarżącej na podstawie zarządzenia z 25 listopada 2025 r. do uzupełnienia braku formalnego tego zażalenia zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM. Tym samym zaskarżone zarządzenie z 25 listopada 2025 r. było zasadne, zaś wpis od zażalenia został ustalony w prawidłowej wysokości. Odnosząc się do argumentów pełnomocnika Skarżącej podnoszonych w zażaleniu trzeba wskazać, że skargę do sądu pierwszej instancji złożył on w imieniu własnym i trzech innych Skarżących. Jeśli postanowieniem z 22 października 2025 r. WSA we Wrocławiu odrzucił jedynie skargę C. sp. z o.o. z siedzibą we W., a następnie Skarżąca oraz troje innych Skarżących wniosło zażalenia, to prawidłowo każdy ze Skarżących został wezwany do uiszczenia wpisu od każdego z zażaleń. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.