III FZ 681/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 listopada 2025 r. sygn. akt I SA/Łd 251/25 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi B. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 lutego 2025 r. nr 1001-IEE.7192.24.2025.2.MOK w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 14 listopada 2025 r., I SA/Łd 251/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie B. N. (dalej: "skarżąca", "strona") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 17 lipca 2025 r. I SA/Łd 251/25 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 26 lutego 2025 r. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Jako podstawę prawną orzeczenia wskazano art. 178 w zw. z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). 2. Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że pomimo ustawowego przymusu adwokacko-radcowskiego, skarżąca samodzielnie wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, chociaż nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 194 § 4 i art. 175 § 2 p.p.s.a. Zdaniem sądu pierwszej instancji, obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). 3. Na powyższe postanowienie, pismem z 5 grudnia 2025 r. skarżąca wniosła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, winien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a., zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Jak słusznie zauważył sąd pierwszej instancji, obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie skarżącej. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a., stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z 20 marca 2012 r., I OZ 169/12; z 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04; z 2 października 2012 r., II OZ 832/12; z 30 czerwca 2011 r., II FZ 318/11). Jak wynika z analizy akt rozpatrywanej sprawy postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia zażalenia zostało skarżącej doręczone 31 lipca 2025 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia k. 53). Skarżąca zaś, mimo prawidłowego pouczenia, zażalenie sporządziła samodzielnie, chociaż nie należy do osób wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Słusznie zatem WSA w Łodzi odrzucił to zażalenie. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.