III FZ 96/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w punkcie 2 wyroku z dnia 16 października 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 2066/24 w przedmiocie kosztów sądowych w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "K. [...]" w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 16 lipca 2024 r. nr KOC/3266/Ni/24 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie.

Wyrokiem z 16 października 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 2066/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając skargę Wspólnoty Mieszkaniowej "K. [...]" w W. uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 16 lipca 2024 r. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za grudzień 2022 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta [...] z 12 kwietnia 2024 r. (pkt 1 sentencji) oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej "K. [...]" w W. kwotę 4918 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wystąpiło z zażaleniem na postanowienie zawarte w pkt 2 ww. wyroku WSA w Warszawie dotyczące kosztów sądowych, wnosząc o jego zmianę w części przewyższającej kwotę 1301 zł. Sądowi I instancji zarzucono naruszenie art. 205 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a." polegające na przyznaniu niezbędnych kosztów postępowania wraz z wynagrodzeniem profesjonalnego pełnomocnika, podczas gdy strona nie była przez takiego pełnomocnika reprezentowana. W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik Wspólnoty Mieszkaniowej "K. [...]" w W. wniósł o oddalenie zażalenia oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązuje zasada, że koszty postępowania obciążają strony, w zakresie, w jakim są związane z ich udziałem w tym postępowaniu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie natomiast z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednakże nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Są to stosowne rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w zależności od tego, czy stronę reprezentuje adwokat, radca prawny bądź – zgodnie z art. 205 § 4 p.p.s.a. – doradca podatkowy lub rzecznik patentowy. W sprawie niniejszej na koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw składają się poniesione przez skarżącą koszty sądowe oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika. Z akt sprawy wynika, że w związku z wartością przedmiotu zaskarżenia w sprawie (43338 zł), wysokość wpisu sądowego od skargi wynosiła 1301 zł na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Strona skarżąca uiściła stosowną opłatę na rachunek bankowy WSA w Warszawie w częściach: najpierw w wysokości 1300,14 zł (k. 40 akt sądowych), a następnie 86 gr (k. 48 akt sądowych). Ponadto pismem z 25 listopada 2024 r. do sprawy wstąpił umocowany przez stronę skarżącą pełnomocnik w osobie r. pr. M. K., składając stosowne pełnomocnictwo wraz z uiszczoną od niego opłatą skarbową. Pełnomocnik odpowiedział wówczas na wezwanie sądu skierowane do strony skarżącej dotyczące podpisania skargi przez osobę uprawnioną i przedłożył podpisaną przez siebie skargę zawierającą również wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. A zatem sąd pierwszej instancji uwzględniając skargę Wspólnoty prawidłowo zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 4918 zł, na którą składają się wpis od skargi w kwocie 1301 zł, koszty zastępstwa prawnego w kwocie 3600 zł – na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935) i opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje przy tym, że pomimo prawidłowo zasądzonej kwoty WSA w Warszawie lakonicznie odniósł się do tej kwestii w uzasadnieniu wyroku. Przede wszystkim Sąd wojewódzki nie wskazał podstawy prawnej z art. 205 § 2 p.p.s.a. i nie wyjaśnił co składa się na zasądzoną kwotę zwrotu kosztów postępowania sądowego. W związku z rozpoznaniem sprawy w trybie uproszczonym organ mógł też nie wiedzieć o wstąpieniu do sprawy pełnomocnika strony skarżącej. Zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych jest jednak prawidłowe co do wysokości, więc Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia organu. Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Wniosek pełnomocnika strony skarżącej zawarty w odpowiedzi na zażalenie o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego nie zasługiwał na uwzględnienie z uwagi brak ustawowych podstaw (uchwała NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).