III OSK 2581/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Rafał Stasikowski Sędziowie: sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk sędzia del. WSA Arkadiusz Windak (spr.) Protokolant: starszy asystent sędziego Łukasz Sielanko po rozpoznaniu w dniu 16 października 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Kr 502/21 w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2021 r. nr 1141.41620.15.2020 w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie na rzecz P.S. kwotę 657 (sześćset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wyrokiem z 5 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Kr 502/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi P.S. na decyzję Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie z 29 stycznia 2021 r. nr 1141.41620.15.2020 w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego, oddalił skargę. Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Pismem z 30 września 2020 r. P.S. złożył do Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2020/2021. Decyzją z 15 grudnia 2020 r. nr 906.41620.1.2020 Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego odmówił .S. przyznania stypendium doktoranckiego. Organ wyjaśnił, że skarżący uzyskał łącznie 65 punktów, w tym w kategorii: terminowa realizacja programu studiów doktoranckich – 10 punktów; zaangażowanie w prowadzenie zajęć dydaktycznych w ramach praktyk zawodowych - 8 punktów; postępy w pracy naukowej - 31 punktów; postępy w przygotowaniu rozprawy doktorskiej - 15 punktów. Minimalna liczba punktów uprawniająca do przyznania stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2020/2021 wynosiła 79 punktów. Skarżący nie nabył więc prawa do stypendium. P.S. zwrócił się o ponowne rozpoznanie sprawy Decyzją z 29 stycznia 2021 r., nr 1141.41620.15.2020 Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie wydane w I instancji. Organ wskazał, że 15 września 2020 r. Rada Wydziału [...] UJ podjęła uchwałę w sprawie stypendiów doktoranckich na rok akademicki 2020/2021, w której to zadecydowała o nieprzeznaczaniu środków finansowych na stypendium doktoranckie w roku akademickim 2020/2021 dla osób będących na przedłużeniu po czwartym roku studiów doktoranckich. Skarżący złożył wniosek o stypendium doktoranckie w terminie przewidzianym w § 3 ust. 1 zarządzenia nr 43 Rektora UJ z 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania stypendiów doktoranckich na Uniwersytecie Jagiellońskim i został uwzględniony, z wynikiem 65 punktów na liście rankingowej z 14 października 2020 r. dla osób będących na przedłużeniu po czwartym roku studiów doktoranckich w Instytucie [...] na [...] UJ - bez rekomendacji do przyznania stypendium przez Komisję. Uruchomiono ponowną turę aplikowania o stypendium doktoranckie w roku akademickim 2020/2021 w terminie od 16 do 20 listopada 2020 r. dla osób będących na przedłużeniu po czwartym roku studiów doktoranckich, o czym poinformowano doktorantów w drodze wiadomości e-mail w dniu 16 listopada 2020 r. Na sporządzonej 31 listopada 2020 r. liście rankingowej dla osób będących na przedłużeniu po czwartym roku studiów doktoranckich, skarżący uplasował się na trzeciej pozycji z wynikiem 65 punktów i nie został rekomendowany do przyznania stypendium. Wskazana lista rankingowa nie została zatwierdzona przez Rektora UJ z powodu braku zachowania wymogu minimalnej liczby osób rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego. Rektor wyjaśnił, że podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy uchylonej ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 z późn. zm.). Organ wskazał też na przepisy rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 października 2011 r. w sprawie studiów doktoranckich (Dz. U. Nr 225, poz. 1351). Rektor podał, że art. 195a ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym nakazuje przyznawanie stypendiów doktoranckich w liczbie nie mniejszej niż 50% uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich i powyższa zasada odnosi się do doktorantów, którzy rozpoczęli studia doktoranckie począwszy od roku akademickiego 2017/18. Organ wskazał także na treść art. 18 ust. 2 ustawy z 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw. Zdaniem Rektora, ustanowiony w § 3 ust. 1 zarządzenia nr 43 termin na złożenie wniosku o stypendium doktoranckie miał charakter porządkowy, bowiem ani w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym, ani w ustawie Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, jak również w rozporządzeniu nie określono terminu do składania wniosku o stypendium doktoranckie. W konsekwencji złożenie wniosku o stypendium doktoranckie po upływie terminów określonych w § 3 ust. 1 nie mogło stanowić o przekroczeniu tzw. terminów materialnych, które uniemożliwiłoby ubieganie się o stypendium. Rektor przywołując § 4 i § 5 zarządzenia nr 43 podał, że aby otrzymać stypendium doktoranckie doktorant musiał zająć miejsce na liście rankingowej rekomendowane do przyznania ww. świadczenia stypendialnego. Komisja 14 października 2020 r. sporządziła m.in. listę rankingową dla osób będących na przedłużeniu studiów doktoranckich, uwzględniając na niej 20 doktorantów w Instytucie [...]. Spośród dwóch osób, które złożyły wnioski o stypendium, w tym skarżący, komisja nie rekomendowała żadnej z nich do otrzymania stypendium. Organ wyjaśnił, że przyczyną małej ilości osób wnioskujących o stypendium, jak i braku rekomendacji do przyznania stypendium doktoranckiego spośród osób wnioskujących była uchwała Rady Wydziału [...] UJ z dnia 15 września 2020 r. Doktoranci mieli świadomość postanowień ww. uchwały opublikowanej na stronie internetowej [...] UJ, w związku z tym większość z nich nie ubiegała się o przyznanie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2020/2021. Organ wskazał, że na uczelni publicznej spoczywa obowiązek zapewnienia minimalnej liczby stypendiów określony m.in. art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw. W wyniku weryfikacji przedłożonych list rankingowych z [...] UJ ustalono, że ww. limit w zakresie stypendium dla osób, które rozpoczęły studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018 nie został spełniony, a jego przyczyną był m.in. brak rekomendacji doktorantów do przyznania stypendium doktoranckiego, którym przedłużono okres odbywania studiów doktoranckich po czwartym roku. Tym samym, w ocenie organu, regulacja o braku przeznaczania środków na stypendium doktoranckie dla doktorantów będących na przedłużeniu studiów doktoranckich po czwartym roku zawarta w uchwale z 15 września 2020 r., była sprzeczna z przepisami ww. ustawy. Organ wyjaśnił też, że skoro w roku akademickim 2015/2016 wskaźnik przyznania stypendium doktoranckiego na [...] UJ wynosił 6,49%, to w roku akademickim 2020/2021 w grupie doktorantów na [...] UJ, którzy studia doktoranckie rozpoczęli przed rokiem akademickim 2017/2018 wskaźnik przyznań stypendium doktoranckiego nie mógł być mniejszy niż 6,49%. Zgodnie z listami rankingowymi, do stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2020/2021 na [...] UJ, uwzględniono 39 doktorantów (wyłącznie doktoranci, którym przedłużono okres odbywania studiów doktoranckich), którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018, w tym 20 doktorantów w Instytucie [...]. W konsekwencji wydziałowa komisja, z ww. grupy osób powinna rekomendować do przyznania stypendium doktoranckiego co najmniej 3 osoby (7,69%). Tymczasem, lista rankingowa z 14 października 2020 r. uwzględniała dwie osoby, które nie zostały rekomendowane do przyznania stypendium. Jako niesłuszny Rektor ocenił zarzut, że dodatkowa tura naboru wniosków o stypendium doktoranckie wpłynęła na prawa nabyte przez skarżącego. Skarżący nie został rekomendowany przez Komisję do przyznania stypendium na żadnej z dwóch sporządzonych przez nią list, tj. w październiku i listopadzie 2020 r. Jego sytuacja prawna nie uległa zatem zmianie. Zdaniem organu, bezzasadny był również zarzut naruszenia § 2 ust. 2 i § 6 ust. 1 zarządzenia nr 43. Skarżący spełnił bowiem warunki formalne do przyznania stypendium i z wynikiem 65 punktów zajął ex-aequo trzecią pozycję na właściwej dla niego liście rankingowej z 31 listopada 2020 r., podczas gdy próg uprawniający do otrzymania stypendium wynosił 79 punktów (drugie miejsce na liście rankingowej). Organ podkreślił, że skarżący nie kwestionował przy tym ilości punktów otrzymanych za wniosek o stypendium doktoranckie w roku akademickim 2020/2021. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P. S. zarzucił organowi naruszenie § 2 ust. 2, § 3 ust. 1, § 4 ust. 3-8, § 5 ust. 1-5, § 6 zarządzenia nr 43, § 14 ust. 5 Regulaminu studiów doktoranckich oraz art. 6 k.p.a., art. 8 § 1 i § 2 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 i § 4 k.p.a. i art. 80 k.p.a. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 10 stycznia 2022 r. pełnomocnik organ przyznał, że uchwała z dnia 15 września 2020 r. Rady Wydziału [...] UJ w sprawie stypendiów doktoranckich na rok akademicki 2020/2021 została ujawniona w systemie dopiero 2 grudnia 2020 r., ale była ona znana większości doktorantów. W odrębnym piśmie z 17 stycznia 2022 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu skierowane do organu na rozprawie, Rektor podał, że zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw, procentowy udział liczby uczestników studiów doktoranckich, którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018 i którym przyznano stypendium doktoranckie, w liczbie uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich w jednostce organizacyjnej uczelni lub jednostce naukowej, którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed tym rokiem akademickim, nie może być mniejszy niż procentowy udział liczby uczestników studiów doktoranckich, którym przyznano stypendium doktoranckie w roku akademickim 2015/2016, w liczbie uczestników studiów doktoranckich odbywających stacjonarne studia doktoranckie w tych jednostkach w tym roku akademickim. Procentowy udział liczby uczestników studiów doktoranckich, którym przyznano stypendium doktoranckie w roku akademickim 2015/2016 na Wydziale [...] UJ wynosi 6,49%. W postępowaniu o przyznanie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2020/2021 na ww. Wydziale wzięło udział 39 doktorantów, którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018 (doktoranci na przedłużeniu po czwartym roku studiów). Spośród 39 osób w ww. grupie stypendium przyznano 3 doktorantom w tym 2 w Instytucie [...] - dyscyplina: nauki o polityce i administracji - próg punktowy 79 pkt, a osoba na pierwszym miejscu listy zdobyła 151 pkt, co stanowi wskaźnik 7,69%. Spełniony został minimalny limit przyznań, który powinien wynosić co najmniej 6,49%. Wydziałowa komisja powinna rekomendować do przyznania stypendium doktoranckiego co najmniej 3 osoby (7,69%). Stwierdzenie to odnosi się do minimalnej liczby stypendium ogółem w grupie osób, które rozpoczęły studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018 na [...] UJ, nie zaś w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie ponieważ sam fakt, że skarżący złożył w pierwotnym terminie, tj. do 30 września 2020 r. dokumenty niezbędne w aplikowaniu o stypendium doktoranckie nie dawał mu uprawnienia do takiego stypendium, skoro nie osiągnął wymaganego minimum punktowego. Sąd zaznaczył przy tym, że zaakceptował argumentację organu, że pierwotne postępowanie konkursowe obarczone zostało błędem z uwagi na nieprawidłową uchwałę z dnia 15 września 2020 r. Rady Wydziału [...] UJ w sprawie stypendiów doktoranckich na rok akademicki 2020/2021, w której to w punkcie drugim Rada zadecydowała o nieprzeznaczaniu środków finansowych na stypendium doktoranckie w roku akademickim 2020/2021 dla osób będących na przedłużeniu po czwartych roku studiów doktoranckich. Zgodnie natomiast z art. 18 ust. 2 ustawy z 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw, procentowy udział liczby uczestników studiów doktoranckich, którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018 i którym przyznano stypendium doktoranckie, w liczbie uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich w jednostce organizacyjnej uczelni lub jednostce naukowej, którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed tym rokiem akademickim, nie mógł być mniejszy niż procentowy udział liczby uczestników studiów doktoranckich, którym przyznano stypendium doktoranckie w roku akademickim 2015/2016, w liczbie uczestników studiów doktoranckich odbywających stacjonarne studia doktoranckie w tych jednostkach w tym roku akademickim. Zdaniem Sądu I instancji, wprawdzie uchwała z 15 września 2020 r. została opublikowana na stronie internetowej 2 grudnia 2020 r., jednakże jej treść musiała być znana pozostałym doktorantom, skoro w pierwotnym terminie z 20 doktorantów; tylko sześciu złożyło wnioski (k. 21). Nie ma przy tym znaczenia w istocie dlaczego w pierwotnym postępowaniu konkursowym pozostali doktoranci nie złożyli wniosków o stypendium. Procedura administracyjna tylko w ściśle określonych sytuacjach ogranicza powtarzanie czynności (np. przepisy określające zasady wznowienia postępowania; uchylania ostatecznych decyzji administracyjnych). Skoro więc pierwotne postępowanie konkursowe było wadliwe to jak najbardziej prawidłowym działaniem było jego powtórzenie. Z akt wynika, że istotnie formalnie nie tyle przedłużono termin składania wniosków o stypendia, ale "otwarto turę do składania wniosku" (vide: e-maile k. 18 i 19 akt administracyjnych). W ocenie Sądu I instancji, powyższe dokumenty potwierdzają, że uchwała z 15 września 2020 r. była znana doktorantom. Niezasadne więc były zarzuty skargi dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych, w tym wskazanych w skardze przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W zaskarżonej decyzji organ w sposób szczegółowy wyjaśnił dlaczego uznał pierwotne postępowanie konkursowe za sprzeczne z przepisami ww. ustawy z 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw. Nie miało przy tym znaczenia dlaczego Rada Wydziału podjęła 15 września 2020 r. uchwałę sprzeczną z wymienionymi w zaskarżonej decyzji przepisami. Ważne było czy ta uchwała była nieprawidłowa, a tak było również w opinii samego skarżącego. Zdaniem Sądu I instancji, niezasadny był przy tym zarzut naruszenia art. 6 k.p.a. poprzez przedłużenie terminu składania wniosków, a nie ponowienia procedury konkursowej. Z akt wynika, że w istocie ponowiona została cała procedura z uwagi na popełnione nieprawidłowości (których co do zasady skarżący nie kwestionował). Zdaniem Sądu Wojewódzkiego, takie postępowanie władz uczelnianych było jedynym możliwym rozwiązaniem. Przyjąwszy nawet, że pierwotne postępowanie nie mogło zostać powtórzone, to nigdy nie doszło do przyznania skarżącemu stypendium. W wyniku ponowienia procedury konkursowej skarżący w dalszym ciągu nie kwalifikował się do uzyskania stypendium, nie została nawet zmieniona punktacja. Słusznie przy tym organ uzasadniał w zaskarżonej decyzji, powołując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 646/06, że przekroczenie terminu składania dokumentów konkursowych nie miało charakteru naruszenia przepisów prawa materialnego, ponieważ § 3 ust. 1 zarządzenia nr 43 nie określał takiego skutku. Byłoby to zresztą nielogiczne, skoro nawet skarżący nie kwestionował możliwości powtórzenia postępowania konkursowego. Żaden przepis, ani ustawowy (k.p.a.; ustawa z 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw; ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym; rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 9 sierpnia 2017 r.), ani przepisy wewnętrzne (zarządzenie i regulamin studiów) nie przewidywały skutku automatycznego nabycia prawa do stypendium (niezależnie od uzyskanej punktacji) jeżeli ilość wnioskodawców była mniejsza niż ilość stypendiów, które uczelnia miała obowiązek przyznać, zgodnie z wymogami art. 18 ust. 2 ustawy z 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw. P.S., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zarzucając mu - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z § 4 ust. 5, 6, 7 oraz 8 zarządzenia nr 43 Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego z 26 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania stypendiów doktoranckich w Uniwersytecie Jagiellońskim (dalej jako: zarządzenie nr 43) poprzez ich błędną wykładnię i ustalenie w ślad za organem, że pierwotna lista rankingowa w oparciu o wnioski stypendialne złożone do 30 września 2020 r. nie może być sporządzona i tym samym nie rekomendowaniu skarżącego do przyznania stypendium oraz przedłużenie terminu składania wniosków o przyznanie stypendium pomimo, że przepisy zarządzenia Rektora (nr 43) nie przywidywały takiej możliwości; b) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z § 5 ust. 1-5 zarządzenia nr 43 polegające na jego błędnej wykładni spowodowanej błędnymi ustaleniami Sądu I instancji i w konsekwencji uznanie, że nierekomendowanie go oraz pozostałych osób wnioskujących o przyznanie stypendium w pierwotnym terminie nastąpiło ze względu na nieosiągnięcie wymaganego limitu punktowego w sytuacji, gdy limit punktowy w pierwotnej turze nie istniał. Skoro tylko dwie osoby złożyły w wymaganym terminie wnioski o przyznanie stypendium Rektora, to obie powinny być rekomendowane do jego przyznania, a limit punktowy byłby wyznaczony, gdyby tych wniosków było więcej; c) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 200 ust. 1-3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym (obowiązującej w brzmieniu sprzed nowelizacji), poprzez jego niezastosowanie i przekroczenie zasad swobodnego uznania administracyjnego przy rozstrzyganiu wniosku o przyznanie stypendium i nierekomendowanie go do przyznania świadczenia, mimo że jako jedna z dwóch osób złożył w terminie wymagany wniosek wraz z dokumentacją; d) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z § 3 ust. 1 zarządzenia nr 43 poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że termin na złożenie wniosku o stypendium doktoranckie jest terminem porządkowym, a nie ustawowym i tym samym może być przez organ przedłużany w sytuacji, gdy przedmiotowy termin powinien być dla zainteresowanych jednoznaczny, a wnioski złożone po jego upływie nie powinny wpływać na prawo do stypendium tych osób, które złożyły wnioski w pierwotnym terminie wraz z wymaganą dokumentacją; e) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 5 Regulaminu studiów doktoranckich (tekst jedn. uchwały nr 46/IV/2015 Senatu Uniwersytetu Jagiellońskiego z dnia 29 kwietnia 2015 r. ogłoszony w załączniku do uchwały nr 116/XII/2018 Senatu Uniwersytetu Jagiellońskiego z dnia 19 grudnia 2018 r., dalej jako: "Regulamin") poprzez jego niezastosowanie i podjęcie decyzji w sprawie przyznania stypendium doktoranckiego za osiągnięcia naukowe w toku studiów na rok akademicki 2020/2021 na podstawie dokumentów złożonych po 30 września 2020 r. przez wnioskodawców, pomimo tego, że kierownik studiów doktoranckich powinien w terminie do 30 września każdego roku rozstrzygnąć nie tylko o zaliczeniu roku, ale też podjąć wszelkie czynności przewidziane w odrębnych przepisach, związane z przyznawaniem stypendiów za osiągnięcia naukowe w toku studiów; f) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z § 26 ust. 11 zarządzenia nr 78 Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego z 1 października 2019 r. w sprawie Regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu Jagiellońskiego poprzez jego niezastosowanie i niewykonanie obowiązku sporządzenia protokołów z posiedzeń Komisji Stypendialnej na Wydziale [...] Uniwersytetu Jagiellońskiego, co miało wpływ na brak ustalenia prawidłowego stanu faktycznego oraz treść zaskarżonej decyzji oraz niedostrzeżenie tego uchybienia przez Sąd I instancji; - naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. polegające na nieusunięciu dostrzeżonych uchybień i naruszeń prawa w postępowaniu przed organem i niepodjęciu żadnych środków polegających na wyeliminowaniu naruszeń organu, który nie podejmował czynności w granicach prawa i swoje czynności oraz rozstrzygnięcia opierał na licznych domniemaniach, co jest niedopuszczalne w postępowaniu administracyjnym i powoduje brak przejrzystości postępowania dla wszystkich stron postępowania; b) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez nie oparcie podjętej w sprawie decyzji, a także wyroku Sądu I instancji o całokształt zebranego materiału dowodowego, dokonanie dowolnej oceny dowodów i naruszenie zasady prawdy obiektywnej, co wyrażało się w tym, że przyjęte zostało, iż wszystkie osoby studiujące razem ze skarżącym znały treść wydanej niezgodnie z prawem uchwały z dnia 15 września 2020 r. informującej o decyzji w sprawie nieprzyznawania stypendium na kolejny rok studiów osobom pozostającym na przedłużeniu doktoratu, podczas gdy sam organ przyznał, że uchwała została opublikowana dnia 2 grudnia 2020 r. na stronie internetowej organu, a zatem potencjalni wnioskodawcy nie mogli znać jej treści przed 30 września 2020 r., czyli pierwotnym terminem do składania wniosków o przyznanie stypendium. Sąd meriti w tym zakresie oparł się na bliżej nieokreślonych domniemaniach, że studenci mieli wiedzę o braku stypendium na kolejny rok studiów, podczas gdy oficjalnie taka informacja nigdzie się nie pojawiła; c) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niepełne i błędne uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia przez Sąd, a w szczególności nie odniesienie się do części zarzutów, ustalenie, że przy pierwszym naborze, w którym uczestniczyły dwie osoby obowiązywał limit punktów oraz, że zasadne było przedłużenie terminów do składania wniosku z uwagi na uchwałę opublikowaną w rzeczywistości dopiero 2 grudnia 2020 r.; d) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 6 k.p.a. poprzez przyjęcie i dowolną interpretację przez Sąd, że w sytuacji mniejszej liczby wniosków niż liczba przewidzianych uprawnień do utrzymania stypendiów - należy powtórzyć nabór i przedłużyć termin składania wniosków, podczas gdy taki tryb postępowania nie wynika z przepisów prawa powszechnie obowiązującego ani z przepisów zarządzenia nr 43. Liczba przewidzianych uprawnień do stypendiów została wyznaczona na minimum trzy osoby, lecz w razie braku większego zainteresowania osoby składające wniosek nie powinny być poszkodowane ze względu na bierność innych potencjalnie zainteresowanych prawem do stypendium osób; e) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez błędną ocenę materiału dowodowego i dowolne zastosowanie przepisów prawa polegające na niezatwierdzeniu listy rankingowej z 14 października 2020 r. w sytuacji, gdy na podstawie tej listy rankingowej co najmniej dwie osoby powinny zostać rekomendowane do przyznania stypendium, a ewentualne dodatkowe, niewykorzystane stypendia powinny zostać przyznane w drodze odrębnego naboru. Ponadto, organ zupełnie dowolnie zdecydował o anulowaniu pierwotnej tury naboru do przyznania stypendium, nie działając przy tym na podstawie żadnej normy prawnej; f) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. art. 80 k.p.a. mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i polegające na dokonaniu niewłaściwej oceny na podstawie niepełnego materiału dowodowego. Organ oraz Sąd nie wyjaśnili, dlaczego osoby, które złożyły wnioski o stypendium w terminie przewidzianym przepisami prawa nie zostały rekomendowane pomimo tego, że zajmowały pierwsze dwa miejsca na liście rankingowej. Nie wskazano również, dlaczego wydano uchwałę z 15 września 2020 r., która była sprzeczna z § 15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz.U. z 2017 r. poz. 1696) w zw. z art. 285 przepisy wprowadzające ustawę z dnia 3 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z art. 200 oraz art. 201 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 ze zm.) i nie przedstawiono wiarygodnego dowodu na opublikowanie tej uchwały przed 30 września 2020 r. Sąd, nie rozstrzygając tych wątpliwości, wydał decyzję na podstawie własnych subiektywnych przekonań (o tym, że każdy znał treść nieważnej uchwały, która rzekomo wpłynęła na mała liczbę terminowych wniosków o przyznanie stypendium) bez rozważenia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości oraz uchylenie obu decyzji organu i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania bezpośrednio organowi, który wydał zaskarżoną decyzję. Ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia Sądu I instancji oraz rozpoznanie skargi, w razie uznania, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona. Skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania wywołanego skargą kasacyjną od organu na jego rzecz i o rozpoznanie niniejszej skargi kasacyjnej na rozprawie. Ponadto, w razie uznania skargi kasacyjnej za zasadną, skarżący kasacyjnie wniósł na podstawie art. 145a § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. o zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji oraz wskazanie przez sąd sposobu załatwienia sprawy lub jej rozstrzygnięcia w stosunku do skarżącego. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Rektor, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o jej oddalenie, o zasądzenie kosztów postępowania i o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Organ wyjaśnił, że w zarządzeniu nr 43 nie ma przepisu, który nadawałby uprawnienie do modyfikacji terminów do składania wniosków o stypendium. Jednakże terminy, o których mowa w zarządzeniu, nie są terminami ustawowymi (procesowymi, czy też materialnoprawnymi). Ich charakter można określić jako porządkowy/instrukcyjny. W związku z powyższym za dopuszczalne i uzasadnione należy uznać ich wydłużenie, co w konsekwencji musi prowadzić do oddalenia skargi. Rektor dodał, że zarzuty naruszenia przepisów procesowych nie zostały uzasadnione zgodnie z wymogami art. 174 pkt 2 i art. 176 p.p.s.a., w szczególności nie wykazano wpływu zarzucanego ich naruszenia na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej określanej jako "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły. W tych okolicznościach badaniu podlegały wyłącznie zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna oparta została na obu podstawach wymienionych w art. 174 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. W takiej sytuacji, co do zasady, w pierwszej kolejności należy rozpoznać zarzuty zrelatywizowane do przepisów postępowania, ponieważ dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez Sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy, albo nie został dostatecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji tego stanu faktycznego pod hipotezę stosowanej normy prawa materialnego. Jednakże zasada ta nie ma charakteru bezwzględnego (zob. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2024 r. sygn. akt III OSK 6009/21). W niniejszej sprawie, z racji tego, że zarzuty naruszenia prawa materialnego, jak i zarzuty naruszenia przepisów postępowania są ze sobą ściśle związane, zostały rozpoznane łącznie. Nie mogły zasługiwać na uwzględnienie te zarzuty skargi kasacyjnej, które wskazywały wprost na naruszenie przez Sąd Wojewódzki poszczególnych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Sądy administracyjne nie stosują bowiem przepisów procedury administracyjnej lecz kontrolują prawidłowość ich wykładni i zastosowania przez organy administracji publicznej. Niewłaściwie skarżący kasacyjnie zarzucił Sądowi Wojewódzkiemu naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niepełne i błędne uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia. Ewentualne wady uzasadnienia wyroku mogłyby zostać sformułowane w ramach zarzutu naruszenia przez Sąd Wojewódzki art. 141 § 4 p.p.s.a., czego jednak nie uczyniono. Stawiając zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 80 k.p.a. autor skargi kasacyjnie błędnie uzasadnił go brakiem wyjaśnienia okoliczności faktycznych, czy też nie podania przyczyn wydania uchwały z 15 września 2020 r. Przepis art. 80 k.p.a., którego adresatem jest organ administracji publicznej, nie zaś sąd administracyjny, określa zasadę swobodnej oceny dowodów. Ponadto, oczekiwanie wyjaśnienia przez Sąd Wojewódzki przyczyn podjęcia uchwały Rady Wydziału [...] UJ z 15 września 2020 r. nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia. Materialnoprawną podstawę skontrolowanej przez Sąd Wojewódzki decyzji o odmowie przyznania P. S. stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2020/2021 stanowiły przepisy zarządzenia nr 43 Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego z 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania stypendiów doktoranckich na Uniwersytecie Jagiellońskim w związku z art. 285 ust. 2 ustawy z 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1669 ze zm.). Z § 3 ust. 1 zarządzenia nr 43 Rektora UJ wynika, że doktorant ubiegający się o przyznanie stypendium doktoranckiego na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich jest zobowiązany złożyć do 20 września u kierownika studiów doktoranckich, skierowany do Rektora UJ, wniosek o jego przyznanie w formie papierowej, po uprzednim wypełnieniu wniosku w wersji elektronicznej w USOSweb na stronie www.usosweb.uj.edu.pl, wydrukowaniu i podpisaniu. Doktorant, który złożył wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego do 20 września, może do 30 września uzupełnić wniosek w USOSweb, a następnie złożyć go ponownie wraz z dokumentacją potwierdzającą osiągnięcia obejmujące okres od momentu złożenia wniosku do 30 września. Podstawę oceny spełnienia przez doktoranta kryteriów określonych w § 2 ust. 2 stanowi dokumentacja złożona przez niego wraz ze sprawozdaniem z wykonania obowiązków w danym roku akademickim oraz dokumentacja dodatkowa złożona w przypadku uzupełnienia wniosku. W § 4 ust. 1 zarządzenia ustalono, że kierownik studiów doktoranckich niezwłocznie przekazuje prawidłowo złożone wnioski wraz z wymaganą dokumentacją doktoranckiej komisji stypendialnej, zwanej dalej "komisją", powołanej przez Rektora UJ na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej prowadzącej studia doktoranckie. Komisja sporządza listy rankingowe odrębnie dla każdego roku studiów doktoranckich wraz z podaniem punktacji uzyskanej przez każdego wnioskodawcę. Dla doktorantów, którym przedłużono okres odbywania studiów doktoranckich po czwartym roku, sporządza się odrębną listę rankingową. Doktorantów, którzy uzyskali przedłużenie okresu odbywania studiów w trakcie studiów, uwzględnia się na liście rankingowej tego roku studiów, na który zostali wpisani (§ 4 ust. 3). Według § 4 ust. 5 zarządzenia nr 43, Komisja za pośrednictwem kierownika jednostki organizacyjnej prowadzącej studia doktoranckie przekazuje Rektorowi UJ sporządzone w USOSweb listy rankingowe wraz z raportami z systemu USOS, które powinny zawierać aktualną na dzień sporządzenia listy liczbę doktorantów na danym roku studiów doktoranckich, w terminie do dnia 15 października danego roku akademickiego. Zatwierdzone przez Rektora UJ listy rankingowe przekazuje się do jednostki organizacyjnej prowadzącej studia doktoranckie w celu przygotowania decyzji w sprawie przyznania lub odmowy przyznania stypendium doktoranckiego (§ 4 ust. 6) Projekty decyzji, o których mowa w ust. 6, przygotowuje pracownik jednostki organizacyjnej prowadzącej studia doktoranckie, wskazany przez kierownika tej jednostki, na wniosek kierownika studiów doktoranckich, w terminie do 31 października danego roku akademickiego (§ 4 ust. 7). W § 5 ust. 1 zarządzenia nr 43 uregulowano, że listy rankingowe, o których mowa w § 4 ust. 3-6, sporządza się w oparciu o dane zawarte we wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego i w wymaganej dokumentacji. Na listach rankingowych kolejne pozycje uzyskują doktoranci zgodnie z liczbą punktów przyznaną im na podstawie wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego i wymaganej dokumentacji, według systemu punktacji ustalonego przez radę jednostki organizacyjnej prowadzącej studia doktoranckie, z uwzględnieniem § 2 (§ 5 ust. 2). Rada jednostki organizacyjnej prowadzącej studia doktoranckie ustala, wraz z systemem punktacji, dodatkowe kryteria oceny doktorantów, w szczególności zasady postępowania w przypadku, gdy na ostatnim miejscu listy rankingowej uprawniającym do otrzymania stypendium doktoranckiego znajduje się więcej niż jedna osoba z taką samą liczbą punktów oraz dodatkowe warunki jakie winni spełniać doktoranci ubiegający się o przyznanie stypendium doktoranckiego, uwzględniające specyfikę funkcjonowania jednostki organizacyjnej prowadzącej studia doktoranckie, z uwzględnieniem § 2 (§ 5 ust. 3). Zgodnie z § 5 ust. 4 zarządzenia nr 43, kryteria oceny doktoranta oraz system punktacji ogłasza się i podaje do publicznej wiadomości (na stronach internetowych wydziałów oraz tablicach ogłoszeń) przed rozpoczęciem roku akademickiego poprzedzającego rok akademicki, na który stypendium doktoranckie ma być przyznane. We wskazanym powyżej terminie rada jednostki organizacyjnej prowadzącej studia doktoranckie może postanowić o sporządzeniu odrębnych list rankingowych dla każdej dyscypliny studiów doktoranckich prowadzonych w poszczególnych jednostkach organizacyjnych. Na podstawie list rankingowych komisje wskazują osoby rekomendowane do przyznania stypendium doktoranckiego z zachowaniem zasad ujętych w § 5 ust. 5 zarządzenia. Rozpatrując zarzuty skargi kasacyjnej odnoszące się do naruszenia przywołanych przepisów konieczne stało się udzielenie odpowiedzi na pytanie o znaczeniu terminu do złożenia wniosków o stypendium doktoranckie, określonego w § 3 ust. 1 zarządzenia nr 43 Rektora UJ. Wiąże się z nim ocena uprawnienia organu do otwarcia na nowo terminu do składania wniosków o stypendium i uwzględnienia listy rankingowej z dnia 31 listopada 2020 r. i tym samym wniosków złożonych po 30 września 2020 r. Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wyznaczenie terminu do złożenia wniosku o stypendium doktoranckie, ujętego w § 3 ust. 1 zarządzenia nr 43 Rektora UJ, niosło ze sobą określone skutki. Z upływem tego terminu jako bezskuteczna winna być uznana czynność złożenia wniosku o stypendium doktoranckie, co wpływało wprost na sytuację materialnoprawną wnioskodawcy. Rektor oraz pozostałe organy biorące udział w procedurze zmierzającej do wydana decyzji w przedmiocie stypendium doktoranckiego, również zobowiązane były uwzględnić istnienie § 3 ust. 1 w zarządzeniu nr 43. Wbrew stanowisku organu, termin wynikający z § 3 ust. 1 zarządzenia nr 43, nie mógł być uznany za termin instrukcyjny. Takowy charakter instrukcyjny można było przypisać natomiast terminom adresowanym do: - komisji stypendialnej, która powinna przekazać Rektorowi UJ sporządzone listy rankingowe wraz z raportami, w terminie do 15 października danego roku akademickiego (§ 4 ust. 5), - pracownika jednostki organizacyjnej prowadzącej studia doktoranckie mającego przygotować projekty decyzji o przyznaniu lub odmowie przyznania stypendium doktoranckiego, w terminie do 31 października danego roku akademickiego (§ 4 ust. 7). Z podstawy prawnej zaskarżonej decyzji, z wyjaśnień prezentowanych przez Rektora w jej uzasadnieniu, czy też z innych pism procesowych (np. z odpowiedzi na skargę, z odpowiedzi na skargę kasacyjną) nie wynika aby istniał inny akt prawny, które uchylałby lub zmieniał postanowienia § 3 ust. 1 zarządzenia nr 43 Rektora UJ. Zarządzenie to, określając szczegółowy tryb przyznawania stypendiów doktoranckich w Uniwersytecie Jagiellońskim, nie miało charakteru aktu jednorazowego. Wydane zostało na potrzeby rozpoznania wniosków o przyznanie stypendiów doktoranckich na każdy kolejny rok akademicki. Nic nie stało jednak na przeszkodzie aby w przypadku wystąpienia takiej potrzeby Rektor wprowadził unormowanie o charakterze incydentalnym, które dawałoby możliwość przedłużenia terminu do złożenia wniosków o przyznanie stypendiów doktoranckich na rok akademicki 2020/2021. Tak się jednak nie stało, zasadnym czyniąc zarzut skarżącego kasacyjnie, że uwzględnienie przez organ wniosków złożonych z uchybieniem terminu przewidzianego w § 3 ust. 1 zarządzenia nr 43 nastąpiło wbrew postanowieniom tego przepisu i bez odmiennej podstawy prawnej. Abstrahując w tym miejscu od tego, czy skarżący kasacyjnie spełniał wszystkie pozostałe przesłanki do przyznania mu wnioskowanego stypendium, powyższe uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem w procedurze rozpatrywania wniosków uwzględniono również te, które zostały złożone po 30 września 2020 r. Jak już wskazano wyżej, przepisy zarządzenia nr 43, pod względem czynności i terminów, kompleksowo określały tryb postępowania organów w sprawach stypendialnych doktorantów. Z norm tych nie wynika uprawnienie organu do pominięcia tego, czy wnioskodawca dochował terminu do złożenia wniosku o przyznanie stypendium. Termin ten został precyzyjnie określony, a przepisy obowiązującego zarządzenia nie przewidywały możliwości wyznaczenia przez organ innego terminu. Regulacje te nie ustanawiały również uprawnienia do skutecznego złożenia wniosków w innym terminie i powtórzenia naboru w sytuacji gdy ilość złożonych wniosków byłaby mniejsza od możliwych do przyznania stypendiów w danym roku akademickim. W konsekwencji poczynionych ustaleń, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Rektor UJ nie wykazał istnienia aktu stanowiącego podstawę do uruchomienia uzupełniającej tury naboru wniosków stypendialnych i ich uwzględnienia w ramach obowiązującej wówczas procedury przewidzianej przepisami zarządzenia nr 43. Nieprawidłowości tych nie uwzględnił w należytym zakresie Sąd Wojewódzki przy rozpoznaniu sprawy, nie dostrzegając ich możliwego wpływu na wynik sprawy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, powołanie się przez organ oraz przez Sąd I instancji na wadliwość uchwały z 15 września 2020 r. Rady Wydziału [...] UJ, w której postanowiono o nieprzeznaczaniu środków finansowych na stypendium doktoranckie w roku akademickim 2020/2021 dla osób będących na przedłużeniu po czwartym roku studiów doktoranckich i pominięcie jej w procedurze przyznawania stypendiów doktoranckich jest co najmniej wątpliwe. Z akt sprawy i wyjaśnień stron nie wynika aby uchwała ta została uchylona przez uprawniony organ lub zmieniona. Natomiast kwestia związana ze sposobem opublikowana ww. Uchwały i zapoznania się z jej treścią przez osoby potencjalnie zainteresowane uzyskaniem stypendium doktoranckiego, w kontekście naruszenia uprawnień skarżącego kasacyjnie, nie wpłynęła na możność złożenia przezeń wniosku pomimo postanowień tej uchwały. Z akt sprawy nie wynika również, w jaki sposób i na jakiej podstawie ustalono minimalny próg punktów uprawniających do przyznania stypendium doktoranckiego. Sąd Wojewódzki podjął wprawdzie próbę wyjaśnienia tych okoliczności zobowiązując organ m.in. do przedstawienia szczegółowej informacji na temat sposobu wyliczenia minimalnej liczby punktów, od której uzależnione było uzyskanie stypendium, ale poprzestał na odpowiedzi organu zaprezentowanej w piśmie z 17 stycznia 2022 r., która, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, kwestii tej nie wyjaśnia. Organ skoncentrował się bowiem na wykazaniu sposobu ustalenia minimalnego limitu przyznanych stypendiów oraz progów punktowych w dyscyplinie nauki o kulturze i religii i nauce o polityce i administracji, nadal nie precyzując co przesądziło o ustaleniu minimalnego progu punktów uprawniających do przyznania stypendium w grupie osób, które rozpoczęły studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018, a nie wyłącznie w Instytucie [...] na [...] UJ. Pomocna byłaby w tym względzie możliwość zapoznania się z protokołem posiedzenia Komisji Stypendialnej. Jego sporządzenie przewidywał § 26 ust. 11 zarządzenia nr 78 Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego z 1 października 2019 r. w sprawie Regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu Jagiellońskiego, na co trafnie zwrócił autor skargi kasacyjnej. W myśl art. 6 k.p.a., organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zgodnie z zasadą legalizmu wyrażoną w art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, co należy rozumieć w ten sposób, że podejmowanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, odbywa się w zgodzie z przepisami prawa procesowego oraz prawa materialnego, które mają zastosowanie w konkretnej sprawie. W rozpoznawanej sprawie organ wydał decyzję pomijając regulacje, które sam ustanowił w zarządzeniu nr 43. Uwzględnione przez Naczelny Sąd Administracyjny zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące niedostrzeżenia przez Sąd Wojewódzki naruszenia przez organ zasad wynikających z art. 6 i art. 7 k.p.a. w zw. z § 3 ust. 1 zarządzenia nr 43, prowadziły do uwzględnienia skargi kasacyjnej. Skoro zaskarżony wyrok zaakceptował wadliwą decyzję organu, uwzględniając skargę kasacyjną, na podstawie art. 188 p.p.s.a. należało jednocześnie rozpoznać skargę i uchylić zaskarżoną decyzję. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 188 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni wskazania wynikające z niniejszego wyroku i ponownie przeanalizuje całokształt okoliczności faktycznych oraz prawnych mających zastosowanie w sprawie, oceniając możliwość przyznania skarżącemu kasacyjnie stypendium doktoranckiego. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadniają przepisy art. 200 i art. 203 pkt 1 p.p.s.a.