III OZ 148/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. S.A. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 834/24 w sprawie ze skargi C. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 12 sierpnia 2024 roku nr BZK-1.654.8.2024.KD w przedmiocie przeznaczenia do wykonania świadczeń rzeczowych na rzecz obrony postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 29 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 834/24, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę C. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z 12 sierpnia 2024 roku nr BZK-1.654.8.2024.KD w przedmiocie przeznaczenia do wykonania świadczeń rzeczowych na rzecz obrony. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga zawierała brak formalny uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu, w postaci braku pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. Pomimo wezwania do uzupełnienia tego braku, skarżąca spółka nie przesłała do akt sprawy sądowej dokumentu pełnomocnictwa. Pełnomocnik skarżącej nadesłał wyłącznie kopię pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu skarżącej przed sądem administracyjnym, wskazując jednocześnie, że oryginał pełnomocnictwa został złożony do akt sprawy zgodnie z wezwaniem Wojewody Zachodniopomorskiego. Jednak w ocenie Sądu Wojewódzkiego złożenie pełnomocnictwa do akt administracyjnych, nawet gdy obejmuje ono umocowanie do działania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku określonego w art. 37 § 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, zaskarżając je w całości, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt. 3 i § 3 p.p.sa. polegające na jego zastosowaniu, pomimo że w stanie faktycznym niniejszego postępowania, nie zaistniały jakiekolwiek przesłanki do jego zastosowania. W uzasadnieniu podniosła, że uzupełniła brak formalny skargi w odpowiedzi na wezwanie wystosowane przez organ. W niniejszej sprawie nie może być mowy o pełnomocnictwie złożonym przez pełnomocnika skarżącej do akt administracyjnych. Pełnomocnictwo przedłożone przez skarżącą udzielone zostało w związku z postępowaniem sądowym i przedłożone do akt postępowania sądowoadministracyjnego, co wynika wprost z treści wezwania Wojewody Zachodniopomorskiego do usunięcia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy. Błędnie uznał Sąd Wojewódzki, że pełnomocnictwo nadesłane przez pełnomocnika skarżącej w odpowiedzi na wezwanie wystosowane przez organ stanowiło część akt administracyjnych sprawy. W sprawie bezsporne jest, iż skarga była obarczona brakiem formalnym, o którym mowa w art. 37 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w myśl których to przepisów jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z przepisów tych wynika, że uprawnienie do badania wymogów formalnych skargi i wezwania do uzupełnienia jej braków jest wyłączną kompetencją przewodniczącego wydziału WSA jako organu wydającego zarządzenia wstępne, niezbędne do przygotowania sprawy do rozpoznania przez sąd. Jednocześnie brak jest podstaw prawnych do dokonywania analizy kompletności skargi i wzywania do jej uzupełnienia przez organ administracji publicznej, który na gruncie procedury sądowoadministracyjnej jest stroną postępowania. W takim stanie rzeczy bezpodstawne było wezwanie Wojewody Zachodniopomorskiego z 24 września 2024 r. do usunięcia braków formalnych przedmiotowej skargi. W konsekwencji pismo pełnomocnika skarżącej z 1 października 2024 r., kierowane do organu, do którego dołączono pełnomocnictwo uprawniające do działania w postępowaniu w sprawie skargi na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z 12 sierpnia 2024 roku nr BZK-1.654.8.2024.KD, powinno być uznane za pismo skarżącej w postępowaniu sądowym, nadesłane w ślad za skargą na ww. decyzję. Fakt, iż pismo to zostało zaadresowane do organu i przekazane do sądu jako część akt administracyjnych sprawy, jest bez znaczenia dla sprawy. Zostało ono przekazane w ślad za skargą, przed przekazaniem skargi przez organ do sądu. Trafnie wskazuje pełnomocnik skarżącej w zażaleniu, że pełnomocnictwo przedłożone przez skarżącą udzielone zostało w związku z postępowaniem sądowym i przedłożone do akt postępowania sądowoadministracyjnego, co wynikało z treści błędnego wezwania Wojewody Zachodniopomorskiego do usunięcia braków formalnych skargi. Tym samym pismo to wraz z załącznikami powinno być potraktowane jako część akt sprawy sądowoadministracyjnej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.