III OZ 156/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Sz 617/24 o odrzuceniu skargi A.W. na zarządzenie Burmistrza [...] z dnia 17 czerwca 2024 r., nr 21/2024 w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, postanowieniem z dnia 27 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Sz 617/24, odrzucił skargę A.W. na zarządzenie Burmistrza [...] z dnia 17 czerwca 2024 r., nr 21/2024 w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły oraz zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem z 12 sierpnia 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi opatrzonych własnoręcznym oryginalnym podpisem bądź dwóch kserokopii podpisanej skargi uwierzytelnionych własnoręcznym oryginalnym podpisem za zgodność z oryginałem celem doręczenia uczestnikom postępowania. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie braków skargi nie uzupełniono. Postanowieniem z dnia 23 września 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 617/24, WSA w Szczecinie odmówił przywrócenia skarżącej terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 stycznia 2025 r., sygn. akt III OZ 561/24, oddalił zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 23 września 2024 r. Następnie Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "P.p.s.a."), do wniesionej skargi należy dołączyć odpisy skargi, celem doręczenia ich uczestnikom postępowania. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie 7 dni. Niedopełnienie w wyznaczonym terminie nałożonego na stronę obowiązku uzupełnienia braków skargi rodzi zatem po stronie sądu obowiązek odrzucenia skargi (art. 58 ust. 1 pkt 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie zarządzenie w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 sierpnia 2024 r. (dowód doręczenia k. 34), a zatem siedmiodniowy termin przewidziany do nadesłania odpisów skargi upłynął 6 września 2024 r. (piątek). We wskazanym terminie braków skargi nie uzupełniono. Nadto prawomocnie odmówiono uwzględnienia wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tych też względów WSA w Szczecinie odrzucił skargę. Z powyższym postanowieniem nie zgodziła się skarżąca, wnosząc zażalenie i domagając się jego uchylenia w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi, pomimo że skarżąca, jak i jej pełnomocnik wykazali ponad wszelką miarę, że z przyczyn od nich niezależnych nie dopełnili nałożonego na nich obowiązku z powodu zdarzenia drogowego w dniu 3 września 2025 r., a zdarzenie to nie byli w stanie przewidzieć, ani zapobiec jego skutkom, dopełniając jednak swój obowiązek w całości w najbliższym możliwym terminie, co mieści się w zakresie wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśnić należy, że skarga jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym powinna spełniać wymogi określone przepisami P.p.s.a. Stosownie do treści art. 47 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Takim przepisem, który stanowi inaczej jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona przez skarżącą zawierała braki formalne (brak dodatkowych dwóch egzemplarzy (odpisów) skargi przeznaczonych dla uczestników postępowania), dlatego też Sąd wezwał skarżącą, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 30 sierpnia 2024 r. Zatem termin do wykonania wezwania Sądu upłynął z dniem 6 września 2024 r. W ustawowym terminie wyznaczonym w zarządzeniu Sądu, pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi. Natomiast w dniu 10 września 2024 r. pełnomocnik skarżącej wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jednakże WSA w Szczecinie, postanowieniem z dnia 23 września 2024 r. odmówił skarżącej przywrócenia terminu. Na to postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2025 r., III OZ 561/24. Skoro skarżąca mimo wezwania nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia tych braków, to słusznie, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Prawomocne postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi skutkuje uznaniem, że skarżąca nie uzupełniła w terminie braków formalnych swojej skargi, co stanowi podstawę do jej odrzucenia. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.