III OZ 234/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S.A. z siedzibą w R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 23 lutego 2024 r. sygn. akt II SA/Bk 32/24 o odrzuceniu skargi A. S.A. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Białymstoku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 6 listopada 2023 r. znak [...] w przedmiocie obowiązku likwidacji urządzenia wodnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 23 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę A. S.A. z siedzibą w R. (dalej: spółka) na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Białymstoku Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z 6 listopada 2023 r. w przedmiocie obowiązku likwidacji urządzenia wodnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 18 stycznia 2024 r. wezwano spółkę do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego w kwocie 100 zł, a także do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie sześciu brakujących egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Spółce wyznaczono siedmiodniowy termin na uzupełnienie powyższych braków, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono spółce 25 stycznia 2024 r. Spółka przesłała wymagane odpisy skargi, natomiast nie uiściła uzupełniającego wpisu sądowego od skargi. W związku z tym Sąd I instancji odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła spółka zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Dodatkowo spółka zarzuciła naruszenie § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535), przez zobowiązanie skarżącej do uiszczenia wpisu uzupełniającego wysokości 100 zł. Spółka zaznaczyła, że przedmiotem skargi nie jest akt organu samorządu terytorialnego lub jego związku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W tej sprawie nie budzi wątpliwości, że spółka nie uzupełniła braku fiskalnego skargi. Spółka wskazuje, że w skierowanej do niej przesyłce z Sądu I instancji znajdowało się jedynie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (brak ten został uzupełniony), natomiast nie otrzymała wezwania do uiszczenia (uzupełnienia) wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie jednak z akt sprawy wynika, że na adres spółki zostały łącznie wysłane wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do wpisu, a także pouczenia. Świadczy o tym zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania z adnotacją: "rodzaj przesyłki: wezw. do wpisu + uzup. brak. form. skargi (odpisy skargi) + odpis odpow. na skargę" (k. 39 akt sądowych). W aktach sprawy znajduje się ponadto odpis dokumentu stanowiącego doręczenie spółce odpisu zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu, podpisany przez pracownika sekretariatu z adnotacją o przekazaniu do doręczenia 19 stycznia 2024 r. (k. 31), co przeczy twierdzeniom spółki. Trudno bowiem zakładać, że w toku czynności pracownika sekretariatu wykonującego przedmiotowe zarządzenie, sporządzony i wszyty do akt sprawy został odpis, a nie został sporządzony oryginał doręczenia. Ponadto osoba upoważniona do odbioru korespondencji kierowanej do spółki kwitując własnoręcznym podpisem i datą zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki z sądu administracyjnego, powinna zweryfikować zgodność opisu przesyłki z jej zawartością, a w przypadku rozbieżności wyjaśnić ewentualne wątpliwości w siedzibie sądu czy chociażby telefonicznie w Wydziale Informacji Sądowej. Jest to niezwykle istotne z uwagi na doniosłe skutki prawne jakie wiążą się z zachowaniem terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak jest natomiast podstaw do uwzględnienia jedynie gołosłownego twierdzenia spółki, że przesyłka nie zawierała wezwania do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Na uwzględnienie nie zasługiwały również argumenty spółki odnoszące się do wysokości wpisu i podstawy prawnej jej ustalenia. Wbrew twierdzeniom zażalenia, zarówno w zarządzeniu o wezwaniu spółki do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi, jak i w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, Sąd I instancji powołał § 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia (a nie § 2 ust. 1 pkt 4), który dotyczy wpisu w sprawach z zakresu gospodarki wodnej i który miał w tej sprawie zastosowanie. Wpis w tego rodzaju sprawach wynosi 300 zł. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska zaprezentowanego w zażaleniu. Nie ulega wątpliwości, że spółka, pomimo prawidłowego wezwania i upływu zakreślonego terminu, nie uzupełniła wpisu sądowego, co skutkowało odrzuceniem skargi, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.