III OZ 301/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SO/Gd 6/25 w sprawie z wniosku T. K. o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi na bezczynność Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2025 r. zwrócił T. K. (dalej także jako: skarżący) ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego wskazując, że postanowieniem z dnia 25 marca 2025 r. Sąd I instancji odrzucił wniosek skarżącego o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi wniesionej na bezczynność Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie informacji publicznej. W związku z tym, że skarżący uiścił w niniejszej sprawie wpis sądowy od ww. wniosku w wysokości 100 zł, wpis ten podlegał zwróceniu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wywiódł w terminie do zaskarżenia powyższego postanowienia zażalenie i zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie, jakim z przepisów wynikają przesłanki do odstąpienia od rygoryzmu kwestionowanego unormowania skutkującym wykonaniem czysto technicznych czynności przepisania wpisu z jednej sygnatury akt na inną przez wzgląd na charakter sprawy – z uwagi na identyczną tożsamość skarg zawartych we wskazanych konkretnych sygnaturach akt, wniósł o uchylenie zaskarżonego postępowania w całości, uznanie zasadności wniosku dotyczącego alokacji kwoty pieniężnej wpisu na rzecz tożsamej sprawy (skargi), ewentualnie rozpatrzenie wniosku z dnia 14 kwietnia 2025 r. przez Sąd I instancji w sprawie przepisania wpisu na skargę o tej samej tożsamości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione. Treść art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako: p.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 25 marca 2025 r. odrzucił wniosek skarżącego o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, od którego został uiszczony wpis, co z kolei oznacza, że ziściły się przesłanki dokonania z urzędu zwrotu uiszczonego wpisu od odrzuconego wniosku. Odnosząc się zaś do argumentacji zażalenia wskazać należy, że choć dokonywanie przeksięgowania wpisów na wniosek jest dopuszczalne i bywa praktykowane, to nie jest obowiązkiem sądu administracyjnego, a już na pewno nie stanowi podstawy do uchylenia prawidłowo wydanego postanowienia w przedmiocie zwrotu wpisu sądowego. Tym samym w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do zmiany lub uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2025 r., a zatem zażalenie skarżącego należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.