III OZ 41/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.A. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2024 r., sygn. akt II SPP/Wa 241/24 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A.A. na bezczynność Głównego Inspektora Pracy w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 20 maja 2024 r. na nieprzeprowadzenie czynności kontrolnych postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem sędziego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z 16 grudnia 2024 r., II SPP/Wa 241/24, pozostawiono wniosek A.A. (dalej: "skarżący") o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego bez rozpoznania. Z uzasadnienia zarządzenia wynika, iż pismem z 17 czerwca 2024 r. oraz z 30 sierpnia 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Pracy w przedmiocie rozpoznania skargi z 20 maja 2024 r. na nieprzeprowadzenie czynności kontrolnych (II SAB/Wa 402/24). Następnie 5 września 2024 r. skarżący złożył wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Pismem datowanym na 24 października 2024 r. przesłano do skarżącego urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem wypełnienia i zwrotu do Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wezwanie w przedmiocie nadesłania wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało odebrane przez skarżącego 24 października 2024 r., za pośrednictwem platformy ePUAP. Termin do nadesłania wypełnionego urzędowego formularza wniosku upłynął z 31 października 2024 r. Skarżący nie wykonał zobowiązania w wyznaczonym terminie, dlatego stosownie do treści art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") zarządzono o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wyraził dezaprobatę wobec działania sądownictwa i prokuratury. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z przepisu tego wynika, iż dla wywołania wskazanego w nim skutku w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania nieistotne są przyczyny, które spowodowały niezłożenie wniosku w sposób przepisany prawem. Wniosek taki nie może być przez sąd merytorycznie rozpoznany. Pozostaje poza sporem, iż skarżący został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Skarżący został pouczony o terminie i rygorze niedokonania tej czynności. Wezwanie to doręczono skarżącemu 24 października 2024 r. Termin na złożenie wniosku na urzędowym formularzu upłynął zatem 31 października 2024 r. Skarżący nie wykonał ww. zobowiązania w terminie. Należy wskazać, że postępowanie sądowe, w tym także postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, gdyż ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. W tej sytuacji wobec dyspozycji art. 257 p.p.s.a. zasadnie pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., zażalenie jako bezzasadne należało oddalić