III OZ 432/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 19 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 5 marca 2025 r., sygn. akt Il SA/Łd 833/24 o odrzuceniu zażalenia B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 10 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 833/24 w sprawie ze sprzeciwu B. D. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z 16 września 2024 r. znak: KO.461.19.2024, KO.461.20.2024, KO.461.25.2024 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 9 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 833/24 odrzucił zażalenie B. D. (dalej: "skarżąca") na postanowienie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 5 marca 2025 r., sygn. akt Il SA/Łd 833/24 o odrzuceniu zażalenia B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 10 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 833/24 w sprawie ze sprzeciwu B. D. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z 16 września 2024 r. znak: KO.461.19.2024, KO.461.20.2024, KO.461.25.2024 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w niniejszej sprawie postanowienie z 5 marca 2025 r. doręczono skarżącej 31 marca 2025 r., tymczasem zażalenie zostało przekazane przez Naczelny Sąd Administracyjny 25 kwietnia 2025 r., podczas gdy termin do jego wniesienia upływał, zgodnie z treścią art. 83 § 1 p.p.s.a., 7 kwietnia 2025 r. W konsekwencji za datę wniesienia zażalenia należało uznać dzień 29 kwietnia 2024 r., kiedy zażalenie wpłynęło do Sądu I instancji przy piśmie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2024 r., a zatem po upływie siedmiodniowego terminu. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca złożyła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie należy wnieść w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, zaś na mocy art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. wniesienie zażalenia po upływie terminu obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia tego środka odwoławczego. Zasadne jest stanowisko Sądu I instancji, wedle którego skarżąca wniosła zażalenie po upływie siedmiodniowego terminu. Odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 5 marca 2025 r. został doręczony skarżącej 31 marca 2025 r., tym samym termin do wniesienia zażalenia upływał 7 kwietnia 2025 r. Co prawda skarżąca nadała w zażalenie we wskazanym dniu, ale bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a Naczelny Sąd Administracyjny przekazał je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przy piśmie z 25 kwietnia 2025 r., z datą wpływu do Sądu I instancji – 29 kwietnia 2025 r. W doktrynie oraz orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, który w pełni podziela Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, że w razie skierowania zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego za datę wniesienia zażalenia należy uznać datę przekazania pisma strony do wojewódzkiego sądu administracyjnego (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 19 grudnia 2019 r., sygn. akt I GZ 438/19; z 19 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 37/12 - orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w bazie internetowej na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego słuszne jest zatem stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym w przedmiotowej sprawie skarżąca nie dochowała terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 5 marca 2025 r. W niniejszej sprawie skarżąca został bowiem pouczona o możliwości wniesienia zażalenia i pomimo prawidłowego pouczenia zażalenie zostało bezpośrednio wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W tych okolicznościach termin zachowany byłby jedynie w przypadku, gdyby Naczelny Sąd Administracyjny przesłał zażalenie do właściwego sądu wojewódzkiego przed upływem terminu do jej wniesienia (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 118/11). W okolicznościach niniejszej sprawy przesłanie zażalenia skarżącej przed upływem terminu do jego wniesienia do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego nie było jednak możliwe, bowiem skarżąca przesyłkę zawierającą ten środek zaskarżenia nadał w ostatnim dniu terminu, tj. 7 kwietnia 2025 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.