III OZ 754/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 września 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 103/25 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 sierpnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 103/25 w sprawie ze skargi K.J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia 27 grudnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 103/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, sprawy ze skargi K.J. (dalej także jako: "skarżący") na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (dalej także jako: "KWP", "organ") z dnia 27 grudnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści: oddalił skargę. Skarżący pismem z dnia 14 sierpnia 2025 r., złożonym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na podstawie art. 157 § 1, art. 150, art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; t.j. z dnia 23 maja 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a.") w zw. z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269; t.j. z dnia 19 sierpnia 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) wniósł o wydanie orzeczenia uzupełniającego, albowiem ww. wyrok nie stanowi rozpoznania o całości wniesionego środka zaskarżenia działań i czynności organów administracji w zakresie wniosku o wydanie zaświadczenia, jak również nie zawiera wymagalnego z mocy prawa rozstrzygnięcia mającego na celu doprowadzenie sprawy o wydanie zaświadczenia do załatwienia zgodnie, na podstawie i w zakresie wiążących przepisów działu VII k.p.a. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 września 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 103/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie: odmówił uzupełnienia wyroku. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że w niniejszej sprawie Sąd rozstrzygnął w całości o losach zaskarżonego postanowienia poprzez oddalenie skargi. Rozstrzygnięcie to jest kompletne i brak jest podstaw, aby w jakimkolwiek aspekcie i zakresie mogło zostać uzupełnione. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył skarżący zaskarżając je w całości i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie celem ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wskazać należy, że uzupełnienie wyroku ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2015 r., sygn. II FSK 3502/14, baza CBOIS; Komentarz do art. 157 – Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex/el.2019). W rozpatrywanej sprawie wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 103/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji nie miał obowiązku zawarcia w przedmiotowym wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy, a Sąd rozstrzygnął o całości skargi, zatem brak było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. Tym samym, Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odmówił jego uzupełnienia. Należy również wyjaśnić, że wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie jest środkiem służącym kwestionowaniu rozstrzygnięcia, w razie braku akceptacji dla orzeczenia podjętego przez sąd stronie służą środki zaskarżenia. Jeżeli zatem skarżący nie zgadzał się z powyższym wyrokiem, co wynika zarówno z treści wniosku, jak i z niniejszego zażalenia, to winien był go zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej, bowiem wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zawarł w tym orzeczeniu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.