III SA/Gd 216/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 21 marca 2025 r., nr SKO Gd/300/23 w przedmiocie obowiązku zapłaty należności z tytułu usunięcia, przechowywania, oszacowania i zniszczenia pojazdu postanawia: odrzucić skargę.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 21 marca 2025 r., nr SKO Gd/300/23 w przedmiocie obowiązku zapłaty należności z tytułu usunięcia, przechowywania, oszacowania i zniszczenia pojazdu. Z uwagi na stwierdzony brak formalny skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 maja 2025 r., skarżąca została wezwana do podania nr PESEL oraz adresu zamieszkania. Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, datowanym również na dzień 9 maja 2025 r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 783 zł. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin siedem dni na ich wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwania została doręczona prawidłowo w dniu 22 maja 2025 r. Zakreślony w wezwaniach termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), skarga - o ile jest pierwszym pismem w sprawie - powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz nr PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Nadto, przedmiotowe pismo powinno zawierać wskazanie adresu zamieszkania (art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a.). Należy zaznaczyć, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22 (publ.: ONSAiWSA 2023/6/82) niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Z kolei stosownie do treści art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i 2 p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieuiszczenia wpisu od skargi art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jej odrzucenie. W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi (podania numeru PESEL i adresu zamieszkania) oraz do uiszczenia wpisu sądowego, w ustawowym terminie siedmiu dni liczonym od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwania została doręczona dorosłemu domownikowi w dniu 22 maja 2025 r. Zatem od tej daty należało liczyć siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu. W wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 29 maja 2025 r., braki formalne skargi, jak również wpis sądowy, nie zostały uzupełnione. Okoliczność, że wpis nie został uiszczony przez skarżącą potwierdza notatka urzędowa z dnia 13 czerwca 2025 r., sporządzona na podstawie analizy rejestru dochodów budżetowych oraz programu kasowego Sądu, z okresu od dnia 21 marca 2025 r. do dnia 12 czerwca 2025 r. (karta 15 akt sądowych sprawy). Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.