III SA/Gd 289/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. Ż. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie zasiłku stałego postanawia: przyznać radcy prawnemu A. Ż. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), zawierającą podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, obejmujące udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.

Skarżącemu J. K. zostało przyznane postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 289/17, prawo pomocy przez ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła tym radcą prawnym – A. Ż. Wyznaczony radca prawny brał udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, albowiem w dniu 22 maja 2017 r. zapoznał się z aktami sprawy, następnie w dniu 9 czerwca 2017 r. wniósł w imieniu skarżącego pismo stanowiące uzupełnienie skargi, wnosząc jednocześnie o przyznanie niepokrytych kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, zaś na rozprawie w dniu 22 czerwca 2017 r. przedstawił swoje stanowisko w sprawie. Ponadto w dniu 29 sierpnia 2017 r. z zachowaniem ustawowego terminu wniósł skargę kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 289/17, wnosząc jednocześnie o przyznanie niepokrytych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do radców prawnych powyższe zasady od dnia 2 listopada 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715). W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W § 4 ust. 2 pkt 1-4 rozporządzenia określono okoliczności, których wystąpienie uzasadnia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4. Opłata w sprawie przed sądem administracyjnym, w której przedmiotem sporu nie jest należność pieniężna oraz która nie należy do właściwości Urzędu Patentowego, wynosi w pierwszej instancji - w myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia - 240 zł. Zgodnie zaś z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia opłata w sprawie przed sądem administracyjnym, w drugiej instancji, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie opłata wynosi, w postępowaniu prowadzonym w ramach drugiej instancji 50 % kwoty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia – czyli 120 zł, gdyż skarżącego reprezentuje pełnomocnik wyznaczony przed wydaniem orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie w pierwszej instancji. W ocenie referendarza sądowego łączna kwota 360 zł za udział radcy prawnego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jak również za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jest adekwatna do udziału pełnomocnika w postępowaniu po wzięciu pod uwagę niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika, a także charakteru przedmiotowej sprawy, której stopień zawiłości nie jest znaczny. Wskazaną powyżej opłatę, zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (obecnie 23 %). W konsekwencji finalne wynagrodzenie należne pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynosi 442,80 zł. Z powyższych względów, referendarz sądowy działając na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.