III SA/Gd 448/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu R. R. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 7 maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: odrzucić sprzeciw.

W dniu 11 lipca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął wniesiony w dniu 21 czerwca 2019 r. sprzeciw R. R. (dalej jako "skarżący") od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 7 maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego (sprzeciw wraz z kopertą z pieczęcią wskazującą datę nadania – k. 2 i 3 akt sądowych). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lipca 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych sprzeciwu przez: - podpisanie sprzeciwu, ewentualnie nadesłanie podpisanego egzemplarza sprzeciwu; - podanie numeru PESEL; - wskazanie, czy skarżący żąda uchylenia zaskarżonej decyzji. W wydanym zarządzeniu określono termin na jego wykonanie wynoszący siedem dni oraz rygor odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie do usunięcia braków formalnych sprzeciwu zostało wysłane na podany w treści sprzeciwu adres skarżącego. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 11 akt sądowych) skarżący odebrał wezwanie osobiście w dniu 17 lipca 2019 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sprzeciw podlegał odrzuceniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako: "p.p.s.a.") od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie do art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.). Z kolei art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Taki sam rygor ustawodawca przewidział w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowiąc, że skarga podlega odrzuceniu, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 64b § 2 p.p.s.a. sprzeciw, będąc pismem procesowym strony, analogicznie jak skarga, powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Przypomnieć przy tym należy, że podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, w tym także sprzeciw od decyzji, określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Wobec powyższego do sprzeciwu znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., w których to przepisach ustawodawca wprowadził wymóg podpisania sprzeciwu przez skarżącego oraz - gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie - wskazanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Analizując realia niniejszej sprawy należy stwierdzić, że sprzeciw skarżącego był obarczony wyżej opisanymi brakami formalnymi, których mimo prawidłowo doręczonego wezwania sądowego skarżący nie uzupełnił. Niezależnie od powyższego należy nadto wskazać, że sprzeciw został przez skarżącego wniesiony z uchybieniem wyżej opisanego 14 – dniowego, ustawowego terminu. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji znajdującego się w aktach administracyjnych skarżący odebrał decyzję w dniu 31 maja 2019 r. Ostatnim dniem do wniesienia sprzeciwu był zatem dzień 14 czerwca 2019 r. Skarżący - jak wskazano wyżej – wniósł sprzeciw dniu 21 czerwca 2019 r. Powyższe okoliczności faktyczne obligowały Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do odrzucenia wniesionego sprzeciwu, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.