III SA/Gl 104/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 listopada 2024 r., nr UP-748/2024 w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem datowanym 27 grudnia 2024 r. D. S. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ administracji, Prezes ZUS) z dnia 7 listopada 2024 r., nr UP-748/2024 w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej. Skarga została nadana za pośrednictwem P. S.A. dnia 27 grudnia 2024 r., co potwierdza datownik koperty nadawczej (k. nr 4 akt sądowych). Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej 22 listopada 2024 r., co poświadcza zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Tym samym termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach upływał w dniu 23 grudnia 2024 r., jednak nie został przez skarżącą dotrzymany. W odpowiedzi na skargę Prezes ZUS wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie skargi po upływie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Sąd wyjaśnia, że merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. W myśl art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd po wniesieniu skargi może uznać, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Zgodnie natomiast z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, w przypadku wniesienia jej z uchybieniem terminu, a odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.). Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej 22 listopada 2024 r., a zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 23 grudnia 2024 r. Skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ nadzoru o możliwości, wymogach formalnych oraz terminie zaskarżania decyzji, jednak nie zastosowała się do niego i dokonała czynności z uchybieniem ustawowego terminu. Bowiem skargę wniesiono 27 grudnia 2024 r., co wynika z daty stempla pocztowego na kopercie, czyli po bezskutecznym upływie terminu do jej wniesienia. Sąd wyjaśnia, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a zatem nie jest dopuszczalne jego przedłużenie lub skrócenie przez sąd. Tym samym skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu (por. np. postanowienia NSA: z dnia 1 lutego 2023 r., sygn. akt III OZ 27/23, z dnia 29 grudnia 2022 r., sygn. akt I FZ 268/22). Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.