III SA/Gl 1214/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska, Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Nikola Bartosik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. M. na uchwałę Rady Miasta Ustroń z dnia 26 czerwca 2025 r. nr XVIII/186/2025 w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji dla niepublicznych przedszkoli i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego 1) stwierdza nieważność § 6 ust. 6 zaskarżonej uchwały; 2) w pozostałym zakresie oddala skargę; 3) zasądza od Rady Miasta Ustroń na rzecz strony skarżącej 378 (trzysta siedemdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z 26 listopada 2025r. M.M. – organ prowadzący Przedszkole Niepubliczne "[...]" w U. - wniosła skargę żądając stwierdzenia nieważności § 4 ust. 1, § 4 ust. 2, § 4 ust. 4, § 5 ust. 1, § 5 ust. 4, § 6 ust. 3, § 6 ust. 5 oraz § 6 ust. 6 Uchwały nr XVIII/186/2025 Rady Miasta Ustroń z dnia 26 czerwca 2025 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji udzielanych z budżetu Miasta Ustroń dla niepublicznych przedszkoli i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego. Wskazanym przepisom Uchwały zarzuciła: 1. w zakresie § 4 ust. 1 Uchwały naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 34 ust. 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w zw. z art. 38 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez ograniczenie prawa do otrzymania dotacji na tych uczniów jednostki oświatowej, którzy zostali do niej przyjęci po pierwszym dniu roboczym miesiąca, co jest niezgodne z art. 34 ust. 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, gdyż przepis ten stanowi, że dotacja jest wypłacana na rzeczywistą liczbę uczniów, a więc na każdego ucznia będącego w danym miesiącu uczniem jednostki oświatowej, a więc także ucznia przyjętego do szkoły i do niej uczęszczającego od innego dnia, niż pierwszy dzień roboczy danego miesiąca. Ponadto uchwała nie definiuje pojęcia "pierwszy dzień roboczy miesiąca" co jest niejasne i nieprecyzyjne; 2. w zakresie § 4 ust. 2 Uchwały naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 17 ust. 3 i art. 33 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 38 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez uzależnienie udzielenia dotacji na uczniów niepełnosprawnych od wprowadzenia obowiązku przedłożenia informacji o "sumie liczby godzin wsparcia (organizowanych) w wymiarze tygodniowym dla danego ucznia", podczas gdy uchwała nie może zmieniać zasad przyznawania dotacji określonych ustawami czy rozporządzeniem, a ustawodawca nie dał kompetencji Radzie Miasta Ustroń do nakładania na organ dotowany dodatkowych przesłanek poza tymi wskazanymi w ustawie, a te sprowadzają się wyłącznie do wykazania przewidzianej do realizacji liczby godzin wsparcia; 3. w zakresie § 4 ust. 4 Uchwały naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 177 ustawy Prawo oświatowe w zw. z art. 38 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez ustalenie, że określenie liczby godzin wsparcia winno nastąpić w oparciu o przepisy rozporządzenia ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli, wydanego na podstawie art. 111 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, podczas gdy przepisy przedmiotowego rozporządzenia nie mają zastosowania do niepublicznych jednostek systemu oświaty, a uchwała Rady Miasta Ustroń nie może rozciągać stosowania przepisów rozporządzenia wbrew woli ustawodawcy, wyrażonej w przepisach rangi ustawowej; 4. w zakresie § 5 ust. 1 Uchwały naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 38 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez uchwalenie kwartalnego (trzymiesięcznego) rozliczenia dotacji, podczas gdy ustawa o finansowaniu zadań oświatowych wskazuje na roczny charakter dotacji i w taki też sposób jest ona wydatkowana zgodnie z ustawą o finansach publicznych, a zatem brak jest podstaw prawnych do domagania się kwartalnego rozliczenia dotacji, a podjęta w tym zakresie uchwała wykracza poza zakres ustawowej delegacji do jej wydania; 5. w zakresie § 5 ust. 4 Uchwały naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 36 ust. 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w zw. z art. 38 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez przyjęcie przez Radę Miasta Ustroń, że organ dotujący ma prawo do domagania się od organu prowadzącego jednostkę oświatową złożenia wyjaśnień i dodatkowych informacji, co do złożonego rozliczenia dotacji, podczas gdy przedmiotowe uprawnienie organu dotującego nie znajduje oparcia w przepisach prawa; 6. w zakresie § 6 ust, 3 Uchwały naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 35 ust. 1 w zw. z art. 38 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez zastąpienie kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji instytucją kontroli doraźnej, podczas gdy ustawodawca nie dał kompetencji Radzie Miasta do ustanowienia innego trybu weryfikacji prawidłowości pobrania lub wykorzystania dotacji, niż kontrola prowadzona w oparciu o przepis art. 35 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych; 7. w zakresie § 6 ust. 5 Uchwały naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 36 ust. 1 oraz 4 pkt 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w zw. z art. 38 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych oraz art. 84 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, że podmiot kontrolowany ma obowiązek na żądanie kontrolujących wykonania kopii wskazanych dokumentów, poświadczania kserokopii za zgodność z oryginałem oraz udostępniania oddzielnego pomieszczenia do przeprowadzenia kontroli, podczas gdy kontrolę przeprowadzają kontrolujący i to ewentualnie kontrolujący wykonują kserokopię dokumentów przy wykorzystaniu swoich urządzeń technicznych, a podmiot kontrolowany nie prowadzi wobec siebie autokontroli. Ponadto wskazane przepisy w żaden sposób nie dają Organowi uprawnienia do domagania się od podmiotu kontrolowanego potwierdzenia kserokopii za zgodność z oryginałem czy też wymagania od kontrolowanego udostępnienia oddzielnego pomieszczenia; 8. w zakresie § 6 ust. 6 Uchwały naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 36 ust. 1 oraz 4 pkt. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w zw. z art. 38 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez ustalenie, że kontrolujący mogą żądać dostarczenia i udostępnienia im dokumentacji w terminie 7 dni od otrzymania wezwania podczas gdy przepis art. 36 ust. 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych zakreśla tenże termin na nie wcześniej niż 14 dni od dnia zwrócenia się przez osobę upoważnioną do przeprowadzenia kontroli o udostępnienie tej dokumentacji bez względu na miejsce znajdowania się dokumentów. Ponadto postanowienie Rady Miasta w zakresie miejsca udostępnienia tejże dokumentacji jest niejasne i nieprecyzyjne. Mając na uwadze powyższe zawnioskowała o stwierdzenie nieważności w/w regulacji Uchwały i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu odniosła się do każdego zarzutu argumentując jego wniesienie. W odpowiedzi na skargę Rada wniosła o jej oddalenie akcentując, że Uchwała została bez jakichkolwiek zastrzeżeń przyjęta do publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego oraz nie była przedmiotem jakichkolwiek zastrzeżeń formalnych ze strony Organu nadzoru. Następnie w uzasadnieniu odnosząc się do poszczególnych zarzutów powołała się na orzecznictwo podkreślając, że Uchwała mieści się w granicach art. 38 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, stanowi prawidłowe wykonanie delegacji i doprecyzowuje jedynie kwestie organizacyjne związane z przekazywaniem, rozliczaniem i kontrolą dotacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola działalności organów administracji publicznej sprawowana przez sąd administracyjny odbywa się według kryterium legalności (art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. z 2024 r. poz. 1267). Powyższej kontroli ustawowo poddane zostały m.in. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd stwierdza nieważność uchwały lub jej części w razie istotnego naruszenia prawa. W przypadku aktów prawa miejscowego ocenie podlega przede wszystkim zgodność z zakresem upoważnienia ustawowego, a także to, czy uchwała nie powtarza, nie modyfikuje i nie rozszerza norm ustawowych. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może w uchwale dotacyjnej określać tryb udzielania i rozliczania dotacji oraz tryb przeprowadzania kontroli, lecz nie może wkraczać w materię zastrzeżoną dla ustawy ani modyfikować jej treści. Tryb oznacza sposób postępowania, organizację czynności i porządek działania, nie zaś kreowanie nowych przesłanek materialnych uzyskania dotacji. Na tym tle należy odróżnić dwa poziomy regulacji. Pierwszy obejmuje dopuszczalne doprecyzowanie techniki wykonywania obowiązków informacyjnych i kontrolnych. Drugi obejmuje niedopuszczalną ingerencję w samą treść ustawowego prawa do dotacji albo w ustawowo określone gwarancje proceduralne podmiotu dotowanego. W sprawie szczególne znaczenie mają art. 34 ust. 2, art. 36 ust. 1–3 oraz art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz.U. z 2026r., poz. 650; dalej u.f.z.o.). Pierwszy z tych przepisów określa miesięczny mechanizm przekazywania dotacji na rzeczywistą liczbę dzieci lub uczniów; art. 36 reguluje tryb kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji; art. 38 ust. 1 upoważnia organ stanowiący JST do ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz trybu przeprowadzania kontroli, w tym zakresu danych we wniosku i w rozliczeniu. Zatem uchwała prawa miejscowego może doprecyzowywać technikę wykonania ustawowego obowiązku, ale nie może kreować dodatkowych przesłanek materialnych uzyskania dotacji ani przesuwać ustawowych granic kontroli. Taki kierunek wykładni odpowiada utrwalonemu orzecznictwu dotyczącym uchwał dotacyjnych. Oceniając w powyższych ramach kolejne zarzuty skargi należało stwierdzić, że jedynie ostatni zasługuje na uwzględnienie. Zarzut dotyczący § 4 ust. 1 Uchwały jest chybiony bowiem przepis ten nie wyłącza prawa do dotacji na dziecko przyjęte w trakcie miesiąca, lecz wprowadza termin i punkt odniesienia dla informacji miesięcznej składanej przez organ prowadzący. Wykładnia przyjęta przez organ jest trafna: wskazanie stanu na pierwszy dzień roboczy miesiąca służy ustaleniu podstawy obliczenia miesięcznej transzy dotacji, a nie pozbawieniu prawa do dotacji za miesiąc, w którym dziecko zostało przyjęte później. Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy dotacja jest przekazywana na każde dziecko będące w danym miesiącu uczniem placówki, a sama technika informacyjna nie może tego mechanizmu modyfikować. Należy przy tym odróżnić moment ustalenia informacji dla potrzeb wypłaty transzy od materialnego prawa do dotacji. Sąd podziela stanowisko, że ustalenie stanu na dzień wskazany w uchwale nie narusza ustawy, o ile podmiot dotowany może wykazać dzieci przyjęte później w kolejnym okresie rozliczeniowym. Takie stanowisko znajduje oparcie w przywołanym przez organ orzecznictwie NSA dotyczącym informacji miesięcznych i rzeczywistej liczby uczniów. Nie można natomiast przyjąć, że sama uchwała wprowadza definicję "pierwszego dnia roboczego miesiąca" w sposób niedopuszczalny. Jest to zwrot języka potocznego i administracyjnego, wystarczająco czytelny w kontekście art. 57 § 4 k.p.a., a brak definicji legalnej nie powoduje sam przez się wadliwości aktu. Również zarzut dotyczący § 4 ust. 2 Uchwały nie zasługuje na uwzględnienie. Uchwała nie uzależnia bowiem samego prawa do dotacji od spełnienia dodatkowej materialnej przesłanki, lecz określa, jakie dane mają być podane przy informacji miesięcznej w odniesieniu do uczniów z autyzmem, zespołem Aspergera oraz niepełnosprawnościami sprzężonymi. Organ trafnie wskazał, że od 1 stycznia 2025 r. zmienił się ustawowy i wykonawczy model finansowania tych uczniów, a znaczenie ma rzeczywista tygodniowa liczba godzin wsparcia, wynikająca z nowych regulacji dotyczących podziału łącznej kwoty potrzeb oświatowych. W tym zakresie odwołanie w uchwale do rozporządzenia wydanego na podstawie art. 26 ust. 6 ustawy o dochodach JST służyło technicznemu ustaleniu danych, nie zaś ustanowieniu nowej podstawy materialnej dotacji. W tym zakresie stanowisko organu należy uznać co do zasady za prawidłowe. Uchwała nie przesądza bowiem, że dotacja przysługuje tylko wtedy, gdy w danym tygodniu zrealizowano określoną liczbę godzin, lecz posługuje się wskaźnikiem pozwalającym ustalić wielkość dotacji zgodnie z aktualnymi regułami finansowania. Takie doprecyzowanie mieści się w granicach delegacji z art. 38 ust. 1 ustawy. Sąd nie podziela natomiast w pełni argumentacji organu, jakoby uchwała mogła bez ograniczeń powtarzać i rozwijać odesłania do kilku aktów wykonawczych. Dopuszczalność takiego zabiegu istnieje tylko w takim zakresie, w jakim uchwała nie tworzy własnej definicji sprzecznej z ustawą i nie prowadzi do zmiany ustawowego modelu finansowania. W rozpoznawanej sprawie przekroczenia tego granicznego progu nie stwierdzono. Zarzut dotyczący § 4 ust. 4 Uchwały jest bezzasadny bowiem przepis ten nie "rozciąga" wbrew ustawie stosowania rozporządzenia do niepublicznych placówek, lecz odsyła do regulacji określających jednostkę czasu zajęć i organizację pomocy psychologiczno-pedagogicznej, które mają znaczenie techniczne dla ustalenia liczby godzin wsparcia. Argument skarżącej, że rozporządzenie wydane na podstawie art. 111 Prawa oświatowego nie dotyczy niepublicznych przedszkoli, nie przesądza jeszcze o wadliwości uchwały. Ustawodawca w art. 177 u.f.z.o. nakazuje odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących kształcenia specjalnego, a uchwała jedynie odwołuje się do definicji jednostki czasu, potrzebnej do obliczeń. W konsekwencji Rada Gminy nie ustanowiła nowej normy materialnej, lecz przyjęła techniczne odesłanie służące prawidłowemu wyliczeniu dotacji. Nie ma zatem podstaw do stwierdzenia nieważności § 4 ust. 4. Także zarzut wobec § 5 ust. 1 Uchwały nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca błędnie utożsamia kwartalne informacje o poniesionych wydatkach z rocznym rozliczeniem wykorzystania dotacji. Są to dwie odrębne instytucje: pierwsza służy bieżącej weryfikacji, druga końcowemu rozliczeniu rocznemu. Art. 38 ust. 1 u.f.z.o. obejmuje również tryb rozliczania dotacji, a więc pozwala na ustanowienie okresowych obowiązków sprawozdawczych, o ile nie zastępują one rocznego rozliczenia i nie zmieniają ustawowego charakteru dotacji. Uchwała nie wprowadza rozliczenia kwartalnego jako rozliczenia definitywnego, lecz nakłada obowiązek informacji kwartalnej. W tym zakresie stanowisko organu jest prawidłowe. Bieżąca informacja o wydatkach mieści się w granicach ustawowej delegacji i służy ochronie środków publicznych. Nie dochodzi tu do wykreowania nowej formy rozliczenia sprzecznej z ustawą. Podobnie zarzut dotyczący § 5 ust. 4 Uchwały nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawowe uprawnienia organu dotującego do kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji obejmują możliwość żądania dokumentów, zestawień, wyjaśnień oraz innych danych niezbędnych do weryfikacji prawidłowości rozliczenia. Organ trafnie wskazał, że art. 35 i 36 ustawy nie wykluczają żądania wyjaśnień czy informacji uzupełniających, skoro bez nich kontrola mogłaby zostać pozbawiona realnej skuteczności. W orzecznictwie akcentuje się, że tryb kontroli obejmuje cały system czynności służących sprawdzeniu prawidłowości wykorzystania dotacji, a nie jedynie bierny wgląd w dokumenty. Żądanie wyjaśnień nie jest ustanowieniem nowej instytucji prawnej, lecz elementem wykonywania ustawowego uprawnienia kontrolnego. Nie doszło tu do przekroczenia art. 36 ani art. 38 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Jednocześnie Sąd zauważa, że taki przepis nie może zostać odczytany jako upoważnienie do wszczynania nieformalnej, pozaustawowej kontroli bez zachowania gwarancji ustawowych. W realiach sprawy jednak zaskarżony zapis nie wykracza poza dopuszczalny zakres doprecyzowania trybu rozliczenia. Zarzut wobec § 6 ust. 3 Uchwały co do zasady jest również niezasadny. Ustawa w art. 36 ust. 1 przyznaje organowi dotującemu prawo kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji, a art. 38 ust. 1 upoważnia radę gminy do określenia trybu przeprowadzania tej kontroli. W konsekwencji dopuszczalne jest przewidzenie, że kontrola może mieć charakter planowy albo doraźny, o ile nie oznacza to pominięcia obowiązkowych elementów ustawowej procedury. Stanowisko organu, że kontrola doraźna stanowi jedynie techniczny wariant wykonywania ustawowego uprawnienia kontrolnego, jest trafne. Nie sposób podzielić zarzutu, że wprowadzenie kontroli doraźnej tworzy nową instytucję nieznaną ustawie. Ustawa nie zakazuje takiej organizacji czynności kontrolnych, a tryb należy właśnie do sfery organizacyjnej i wykonawczej. Zarzut dotyczący § 6 ust. 5 Uchwały również nie prowadzi do stwierdzenia nieważności przepisu. Ustawowe prawo wglądu do dokumentacji obejmuje także możliwość żądania sporządzenia kopii lub wyciągów, jeżeli jest to konieczne dla utrwalenia ustaleń kontrolnych. Ustawa o finansowaniu zadań oświatowych w art. 36 ust. 2 przyznaje osobom kontrolującym prawo wglądu do dokumentacji organizacyjnej, finansowej i przebiegu nauczania, a także prawo do korzystania z dokumentów związanych z pobraniem i wykorzystaniem dotacji. W ramach trybu kontroli dopuszczalne jest techniczne doprecyzowanie obowiązków kontrolowanego, jeżeli zmierza ono do umożliwienia skutecznego przeprowadzenia kontroli. Dotyczy to w szczególności obowiązku przedstawienia dokumentów w sposób uporządkowany, sporządzenia kopii dokumentów lub wyciągów oraz zapewnienia warunków organizacyjnych pozwalających na sprawne prowadzenie czynności kontrolnych. Sąd podziela dominujące stanowisko, że obowiązek zapewnienia warunków do kontroli, w tym oddzielnego pomieszczenia i sporządzenia kopii, jest elementem technicznym trybu kontroli, a nie odrębnym świadczeniem publicznym w rozumieniu art. 84 Konstytucji RP. W orzecznictwie akceptuje się możliwość wprowadzenia takich obowiązków, jeżeli pozostają funkcjonalnie związane z kontrolą dotacji. W tym zakresie argumentacja organu jest przekonująca. Żądanie wyodrębnionego miejsca do pracy kontrolującego i wykonania kopii dokumentów nie stanowi nałożenia nowego obowiązku materialnego, lecz służy sprawnemu przeprowadzeniu kontroli. Nie można zatem mówić o niedopuszczalnym przerzuceniu na podmiot kontrolowany całego ciężaru kontroli. Przepis uchwały nie nakłada na niego daniny publicznej ani świadczenia w rozumieniu art. 84 Konstytucji RP, lecz ustanawia obowiązek znoszenia czynności kontrolnych w zakresie ściśle związanym z ustawową kontrolą wydatkowania środków publicznych. Natomiast odnośnie § 6 ust. 6 Sąd stwierdził, że w tym zakresie skarga zasługuje na uwzględnienie. Art. 36 ust. 3 u.f.z.o. stanowi wyraźnie, że dokumentacja udostępniana jest w terminie 14 dni od dnia zwrócenia się przez osobę upoważnioną do przeprowadzenia kontroli o jej udostępnienie. Tymczasem § 6 ust. 6 Uchwały wprowadza termin 7 dni od wezwania, jeżeli dokumenty nie znajdują się w siedzibie kontrolowanego. Oznacza to faktyczne skrócenie ustawowego terminu, a zatem modyfikację normy ustawowej przez akt prawa miejscowego. Tego rodzaju regulacja przekracza delegację z art. 38 ust. 1 ustawy i stanowi istotne naruszenie prawa. Nie ma znaczenia argument organu, że przepis dotyczy jedynie sytuacji organizacyjnej związanej z miejscem przechowywania dokumentów. Ustawa w sposób jednoznaczny i kompletny określa termin udostępnienia dokumentacji, a rada gminy nie może skracać tego terminu pod pozorem regulacji technicznej. Zatem skoro w § 6 ust. 6 uchwały organ przekroczył granice upoważnienia ustawowego, a naruszenie miało charakter istotny, to tym samym powyższe skutkuje koniecznością stwierdzenia nieważności zakwestionowanego przepisu i wyeliminowaniu go z obrotu prawnego. W tym zakresie zarzut skargi okazał się zasadny. Zatem konkludując należało stwierdzić, że zasadnicza konstrukcja uchwały odpowiada i większość zakwestionowanych postanowień uchwały mieści się w granicach delegacji ustawowej z art. 38 ust. 1 u.f.z.o. Uchwała w przeważającej części reguluje jedynie tryb, a nie treść prawa do dotacji, i nie wprowadza dodatkowych materialnych przesłanek uzyskania świadczenia, a większość zarzutów skargi dotyczy dopuszczalnego doprecyzowania trybu przekazywania, rozliczania i kontroli dotacji. Jedyny przepis wykraczający poza delegację ustawową to § 6 ust. 6, który skraca termin ustawowy przewidziany w art. 36 ust. 3 tej ustawy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając w oparciu o art. 147 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Skoro skarga została uwzględniona jedynie w 1/8 części, to tym samym rozstrzygnięcie o kosztach nastąpiło stosownie do wyniku sprawy. O kosztach Sąd postanowił na mocy art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i art. 206 p.p.s.a.