III SA/Kr 1730/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Niedźwiedź po rozpoznaniu 27 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. H. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 24 października 2025 r., znak 010070/680/6663395/2024 w przedmiocie prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: - odrzucić skargę -

M. H. – nazywana dalej "Skarżącą", wniosła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 24 października 2025 r. (znak 010070/680/6663395/2024) w przedmiocie prawa do świadczenia wychowawczego. Zarządzeniem z 23 grudnia 2025 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania. W wezwaniu pouczono Skarżącą o rygorze odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako "P.p.s.a.") w przypadku niedochowania terminu. Zgodnie z pocztowym drukiem potwierdzenia odbioru, Skarżąca odebrała powyższe wezwanie 19 stycznia 2026 r. W zakreślonym terminie nie uzupełniła wskazanego w nim braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest – zgodnie z art. 46 § 1 pkt 5 P.p.s.a. – podpisania pisma. Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to art. 49 § 1 P.p.s.a. obliguje przewodniczącego do wezwania strony do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni. W przypadku nieuzupełnienia skargi w wyznaczonym terminie, podlega ona zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. odrzuceniu w formie postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym. W zakreślonym terminie Skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku formalnego skargi, stąd też zachodzi przesłanka do jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) i § 3 P.p.s.a