III SA/Kr 212/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jakub Makuch Sędzia WSA Ewa Michna Protokolant Specjalista Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 listopada 2024 r., nr 2289/2024 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 2 stycznia 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 listopada 2024 r. nr 2289/2024 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł m.in. o odrzucenie skargi, wskazując, że w dniu 19 grudnia 2024 r. skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją z dnia 12 listopada 2024 r. doręczoną w dniu 2 grudnia 2024 r. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania Prezes ZUS decyzją z dnia 1 kwietnia 2025 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, pouczając o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Pismem z dnia 17 maja 2025 r. skarżący wniósł skargę do tut. Sądu na tę decyzję. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Kr 870/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga była niedopuszczalna na obecnym etapie sprawy i dlatego została odrzucona. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Z treści ww. art. 52 § 3 p.p.s.a. wynika więc, że ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia, albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Prawo wyboru zostało pozostawione stronie, jednakże powyższe nie oznacza, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego wnosi strona jeżeli wcześniej nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarżący został w pierwotnej decyzji (z 12 listopada 2024 r.) pouczony o dwóch konkurencyjnych środkach zaskarżenia, tj. prawie do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i skardze do sądu administracyjnego. Jako pierwszy chronologicznie środek zaskarżenia, skarżący wybrał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (pismo z 16 grudnia 2024 r.). Uruchomione więc zostało postępowanie, które zakończyło się ostatecznie decyzją z dnia 1 kwietnia 2025 r. i to ta decyzja mogła zostać zaskarżona do sądu administracyjnego. Skarżący natomiast wniósł skargę na decyzję z dnia 12 listopada 2024 r. (pierwotna decyzja) w dniu 2 stycznia 2025 r. Sądy administracyjne podkreślają, że decyzja strony o wyborze środka zaskarżenia determinuje dalsze postępowania w sprawie. W przypadku skorzystania przez stronę z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy sąd administracyjny nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 30 stycznia 2018 r., II GSK 4285/17). W rozpoznawanej sprawie skarżący został prawidłowo pouczony o przysługujących mu środkach zaskarżenia. Skoro wybrał jako pierwszy – wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy - to późniejsza skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W sprawie III SA/Kr 870/25 w najbliższym czasie zostanie wyznaczona rozprawa. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia.