Sygnatura
III SA/Kr 353/26
III SA/Kr 353/26 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2026-03-30
Wynik
stwierdzono swą niewłaściwość i przekazano sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
- Data orzeczenia
- 30 marca 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 grudnia 2025 r. nr BKOE.702.44689.2025.2109.2 w przedmiocie kary pieniężnej postanawia : uznać się niewłaściwym i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Z. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 8 grudnia 2025 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi oraz o przekazanie sprawy, zgodnie z właściwością, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Właściwość miejscową i rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143), dalej: "p.p.s.a.", który stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Odstępstwo od powyższej zasady przewiduje art. 13 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. W tym zakresie wydane zostało między innymi rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2024 r. poz. 788). Zgodnie z §1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 728 i 731) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Siedziby oraz obszar właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2024 r., poz. 785). Zgodnie z § 1 pkt 13 ww. rozporządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest właściwy dla obszaru województwa mazowieckiego. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą organ ten nałożył na skarżącego karę pieniężną za przejazd pojazdu po drodze krajowej z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Kara administracyjna została nałożona min. na podstawie art. 13k ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 320), dalej "u.d.p.". Zatem, z uwagi na podstawę prawną nałożenia kary administracyjnej, tj. art. 13k ust. 1 pkt 2 u.d.p., powołane wcześniej rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 kwietnia 2011 r. nie znajduje zastosowania. W konsekwencji, właściwość sądu administracyjnego badana jest w oparciu o zasady ogólne przewidziane w p.p.s.a.. Stosownie zatem do ww. art. 13 § 2 p.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Końcowo Sąd zauważa, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznaje się niewłaściwym i przekazuje niniejszą sprawę sądowi właściwemu, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie na zasadzie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 19 marca 2026
- Symbol z opisem
- 6037 Transport drogowy i przewozy
- Hasła tematyczne
- Właściwość sądu
- Skarżony organ
- Inne
- Sędziowie
- Urszula Zięba /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
Powiązane dokumenty
Sygnatura: III SA/Kr 354/26 · 30 marca 2026
III SA/Kr 354/26 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2026-03-30
Sygnatura: III SA/Kr 352/26 · 30 marca 2026
III SA/Kr 352/26 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2026-03-30
Sygnatura: III SA/Kr 350/26 · 30 marca 2026
III SA/Kr 350/26 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2026-03-30
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny