III SA/Kr 864/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Klubu Sportowego "L." B. z siedzibą w B. na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie z dnia 11 marca 2026 r. nr Kl.411.33.2026 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy K. z dnia 29 listopada 2023 r. w sprawie określenia warunków i trybu finansowania zadania własnego Gminy K. w zakresie sprzyjania rozwoju sportu postanawia: odrzucić skargę.

Klub Sportowy "L." B. z siedzibą w B. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rozstrzygnięcie nadzorcze – uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie (dalej: "Kolegium") z dnia 11 marca 2026 r. nr Kl.411.33.2026, stwierdzającą nieważność w części uchwały Rady Gminy K. z dnia 29 listopada 2023 r. w sprawie określenia warunków i trybu finansowania zadania własnego Gminy K. w zakresie sprzyjania rozwoju sportu. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie w całości jako bezzasadnej. Organ wskazał, że zaskarżona uchwała Kolegium ma charakter aktu nadzorczego, którego przedmiotem była ocena legalności uchwały Rady Gminy K. z 29 listopada 2023 r. nr XCIV/574/2023 jako aktu prawa miejscowego. W ocenie organu, skarżący nie wykazał istnienia interesu prawnego, bowiem uchwała nie rozstrzyga o jego prawach ani obowiązkach w sposób bezpośredni, nie przyznaje mu, ani nie odmawia przyznania dotacji, nie określa wysokości jakiegokolwiek świadczenia należnego skarżącemu, ani też nie stanowi indywidualnego aktu stosowania prawa wobec niego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a."), sąd administracyjny orzeka - między innymi - w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie natomiast z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i organizacja społeczna, jeżeli sprawa mieści się w zakresie jej statutowej działalności i brała ona udział w postępowaniu administracyjnym. Istnienie po stronie wnoszącego skargę legitymacji do skutecznego wystąpienia na drogę sądową, jest warunkiem rozpoznania sprawy przez sąd. Inaczej mówiąc, postępowanie sądowoadministracyjne może się toczyć tylko na skutek skargi wniesionej przez uprawniony do tego podmiot. Stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Należy zatem przyjąć, że brak uprawnienia (legitymacji) do wystąpienia ze skargą powoduje niedopuszczalność jej rozpoznania. W myśl art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2026 r. poz. 662, dalej: "u.s.g."), uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. Natomiast, zgodnie z art. 98 ust. 3 u.s.g., do złożenia skargi w sprawach regulowanych tym przepisem uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą zaś wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie, albo którego dotyczy rozstrzygnięcie. Przepis art. 98 ust. 3 u.s.g. dokładnie wskazuje zatem krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi w przedmiocie rozstrzygnięcia organu nadzoru dotyczącego gminy. Wobec jasnego brzmienia powołanych przepisów, określających expressis verbis podmioty uprawnione do wniesienia skargi, nie ulega wątpliwości, że jedynie gminie reprezentowanej przez wójta (art. 31 u.s.g.) przysługuje legitymacja do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2013 r. sygn. akt II OSK 2691/13 oraz z dnia 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OSK 915/14). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się zatem, że skoro stroną postępowania nadzorczego może być jedynie organ jednostki samorządu terytorialnego, który wydał akt objęty tym postępowaniem i organ nadzoru, a legitymacja do wniesienia skargi na akt nadzorczy przysługuje wyłącznie tej jednostce, to za stronę postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze nie może być uznana osoba fizyczna lub prawna (z wyjątkiem określonym w art. 98a ust. 3 u.s.g. w odniesieniu do skargi na rozstrzygnięcie zastępcze wojewody). Skoro zatem w niniejszej sprawie skarga wniesiona została przez Klub Sportowy "L." B. z siedzibą w B. uznać należało, że skarżący legitymacji takiej nie posiada. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.