III SA/Kr 908/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lipca 2024 r. sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 16 kwietnia 2024 r. znak SKO.UP/4121/49/2024 w przedmiocie wskazania, że Starosta Chrzanowski nie dopuścił się przewlekłości postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia 14 maja 2024 r. W. M. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 16 kwietnia 2024 r., znak SKO.UP/4121/49/2024, w przedmiocie wskazania, że Starosta Chrzanowski nie dopuścił się przewlekłości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 poz. 935, dalej "p.p.s.a.") określa art. 3 tej ustawy. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 16 kwietnia 2024 r., znak SKO.UP/4121/49/2024, w przedmiocie wskazania, że Starosta Chrzanowski nie dopuścił się przewlekłości – nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów lub czynności mogących być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W szczególności nie jest ono postanowieniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., ponieważ nie służy na nie zażalenie, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Pogląd, że postanowienie wydane na skutek ponaglenia (w poprzednim stanie prawnym na skutek zażalenia na bezczynność) nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego – jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. postanowienie NSA z 22 czerwca 2017 r., II OSK 1392/17, CBOSA). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych niż wymienione w pkt 1-5a przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na podstawie tego przepisu Sąd postanowił jak w sentencji.