III SA/Łd 17/26

Dnia 30 stycznia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Łodzi z dnia 25 listopada 2025 roku nr WZON-II.9534.22155.2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

S. K. pismem z 11 grudnia 2025 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Łodzi z 25 listopada 2025 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że decyzją z 5 stycznia 2026 r. nr WZON-II.9534.22155.2024 uwzględnił powyższą skargę i uchylił powyższe postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Łodzi z 25 listopada 2025 r. Zarządzeniem z 12 stycznia 2026 r. wezwano skarżącego do wypowiedzenia się, czy wobec wydania 5 stycznia 2026 r. decyzji nr WZON-II.9534.22155.2024 przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Łodzi o uchyleniu zaskarżonego postanowienia z 25 listopada 2025 r. nadal podtrzymuje skargę, czy też ją cofa – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że skargę popiera. Powyższe wezwanie zostało odebrane przez skarżącego 15 stycznia 2026 r. W piśmie z 21 stycznia 2026 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący cofnął skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Łodzi z 25 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższych względów sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. e.o.