III SA/Łd 259/26

Dnia 19 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi S. S. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z dnia 19 lutego 2026 r. nr 2026 w przedmiocie stwierdzenia utraty prawa do uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego oddala skargę.

Rozkazem personalnym z 19 lutego 2026 r., Nr 2026 Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi po rozpatrzeniu odwołania S.S. od rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w Łasku z 23 grudnia 2025 r., Nr 362/2025 w przedmiocie stwierdzenia utraty prawa do uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego od 27 maja 2025 r. do 31 sierpnia 2025 r. oraz od 1 września 2025 r. do 12 listopada 2025 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 121e ust. 3 i ust. 13 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 636 ze zm.), utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. Z akt sprawy wynika, że 23 czerwca 2024 r. S.S. uległa wypadkowi na służbie, którego skutkiem był uraz lewego stawu kolanowego. Raportem z 25 kwietnia 2025 r. skierowanym do Komendanta Powiatowego Policji w Łasku S.S. poinformowała, że 15 kwietnia 2025 r. została poddana zabiegowi operacyjnemu, który stanowił kontynuację leczenia lewego stawu kolanowego, po przebytym wypadku na służbie 23 czerwca 2024 r. i zwróciła się z prośbą o naliczenie 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim. 28 października 2025 r. Komendant Powiatowy Policji w Łasku, po zapoznaniu z notatką służbową I Zastępcy Komendanta i Powiatowego Policji w Łasku oraz załączoną dokumentacją fotograficzna powziął informację o możliwości nieprawidłowego wykorzystania zwolnienia lekarskiego przez S.S. poprzez udział w imprezach tanecznych w dyskotece Ax. w B. Na podstawie art. 121e ust. 9 ustawy o Policji, wyznaczony przez Komendanta Powiatowego Policji w Łasku pracownik w okresie od 4 do 6 listopada 2025 r. przeprowadził kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego przez S.S., w ramach której zgromadził materiał dowodowy w postaci m.in. wyjaśnień kierownika dyskoteki oraz fotografa dyskoteki Ax. w B. Z oświadczeń wyżej wymienionych osób wynika, że zdjęcia załączone do akt sprawy, zostały wykonane w dyskotece Ax. 6 lipca 2025 r. oraz 14 września 2025 r., a następnie umieszczone na portalu społecznościowym Facebook, jako fotogaleria imprez okolicznościowych organizowanych w dyskotece. Pracownicy dyskoteki wyjaśnili również, że osoba widniejąca na zdjęciach była tam w charakterze uczestnika imprezy. 26 listopada 2025 r. wyznaczony pracownik sporządził protokół kontroli prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego, w którym stwierdził, że S.S. w okresie od 27 maja 2025 r. do 31 sierpnia 2025 r. oraz od 1 września 2025 r. do 12 listopada 2025 r. nieprawidłowo wykorzystała zwolnienie lekarskie. Po zapoznaniu się w dniu 3 grudnia 2025 r. z treścią protokołu, strona odmówiła jego podpisania. Rozkazem personalnym z 23 grudnia 2025 r. Komendant Powiatowy Policji w Łasku stwierdził utratę przez S.S. prawa do uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego od 27 maja 2025 r. do 31 sierpnia 2025 r. oraz od 1 września 2025 r. do 12 listopada 2025 r. Od powyższego rozkazu personalnego pełnomocnik strony złożył odwołanie, w którym zaskarżając rozstrzygnięcie w całości zarzucił naruszenie: a. art. 121e ust. 3 i 7 ustawy o Policji poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji ustalenie, że w okresie od 27 maja 2025 r. do 9 lipca 2025 r. skarżąca nieprawidłowo wykorzystywała zwolnienie lekarskiej, skutkujące wydaniem decyzji o utracie uposażenia w sytuacji gdy, w zgromadzonym materiale dowodowym brak jest dowodów potwierdzających zaistnienie przesłanek do utraty uposażenia, b. art. 107 § 1 i 3 oraz art. 108 k.p.a. poprzez brak należytego rozważenia zgromadzonego materiału dowodowego wyrażającego się w stwierdzeniu, że skarżąca traci prawo do uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego od 27 maja 2025 r. do 31 sierpnia 2025 r. oraz od 1 września 2025 r. do 12 listopada 2025 r. w sytuacji gdy, w zgromadzonym materiale brak jest dowodów, które potwierdzałyby, że skarżąca wykorzystywała zwolnienie lekarskie niezgodnie z jego przeznaczeniem w okresie od 27 maja 2025 r. do 9 lipca 2025 r., c. art. 77 w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie wszelkich okoliczności sprawy, a także brak wszechstronnego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, a w konsekwencji wadliwą ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez bezrefleksyjne przyjęcie, że zgromadzone w toku postępowania zdjęcia pobrane ze strony internetowej Ax. w B. na Facebooku potwierdzają, że skarżąca uczestniczyła w imprezach w Ax. w B. w okresie objętym ww. decyzją w sytuacji, gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika jedynie data publikacji zdjęcia na stronie klubu na Facebooku, brak jest zaś oznaczenia, kiedy przedmiotowa impreza miała miejsce, a zatem organ błędnie stwierdził, że skarżąca wykorzystywała wówczas zwolnienie lekarskie niezgodnie z jego przeznaczeniem. W oparciu o przedstawione zarzuty pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu i umorzenie postępowania oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentacji medycznej skarżącej celem wykazania konieczności przebywania na zwolnieniu lekarskim, przebiegu leczenia, rekonwalescencji, dalszych zleceń w leczeniu pooperacyjnym i konieczności rehabilitowania kończyny. W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik podkreślił, że przy ustalaniu i ocenie, czy doszło do nieprawidłowości w wykorzystywaniu zwolnienia lekarskiego nie jest uprawnionym całkowite abstrahowanie od rodzaju schorzenia, czy też niepełnosprawności, jaką stwierdzono u policjanta, każdy przypadek wykorzystywania zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem należy badać w sposób indywidualny, bez opierania się wyłącznie na ogólnych założeniach dotyczących celu zwolnienia lekarskiego. W świetle powyższego, ustalenia dowodowe muszą dotyczyć nie tylko samego faktu, że osoba przebywająca na zwolnieniu była widziana poza domem, czy uczestniczyła w pewnych aktywnościach, ale czy te zachowania realnie były sprzeczne z celem leczenia i stanem zdrowia. W treści zwolnienia lekarskiego skarżącej nie było zalecenia "leżenia", zaś analiza zgromadzonej dokumentacji medycznej prowadzi do konstatacji, że koniecznym była rehabilitacja uszkodzonej kończyny. Tymczasem w niniejszej sprawie organ bezrefleksyjnie przyjął, że zdjęcia opublikowane w mediach społecznościowych Ax. w B. potwierdzają, że skarżąca wykorzystywała zwolnienie niezgodnie z przeznaczeniem w sytuacji, gdy z opublikowanych zdjęć nie wynika, kiedy faktycznie zostały wykonane, jak również aby skarżąca uczestniczyła aktywnie w zabawie tanecznej. Wskazanym na wstępie rozkazem personalnym z 19 lutego 2026 r. Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy wskazując, że zgodnie z art. 121e ust. 2 pkt 2 ustawy o Policji, w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego, uprawnionym do przeprowadzenia kontroli jest przełożony policjanta właściwy w sprawach osobowych. Przepis art. 121e ust. 3 ustawy o Policji zawiera natomiast przesłankę nieprawidłowego wykorzystania zwolnienia lekarskiego, której ustalenie w wyniku przeprowadzonej wcześniej kontroli powoduje, że policjant traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia lekarskiego. Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego polega na ustaleniu, czy policjant w okresie orzeczonej niezdolności do służby, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności, czy nie wykonuje pracy zarobkowej (art. 121e ust. 7 ustawy o Policji). Przesłanka "nieprawidłowego wykorzystania zwolnienia", o której mowa w art. 121e ust. 3 ustawy o Policji wymaga odniesienia do wzorca wykorzystania prawidłowego, a przesłanka zawarta w art. 121e ust. 7 tej ustawy do "celu zwolnienia". Z bezspornych ustaleń faktycznych poczynionych przez Komendanta Powiatowego Policji w Łasku w przedmiotowej sprawie wynika, że skarżąca w okresie od 27 maja 2025 r. do 12 listopada 2025 r. przebywała na zwolnieniach lekarskich, tj. od 27 maja 2025 r. do 31 sierpnia 2025 r. (zaświadczenie lekarskie nr [...]) oraz od 28 sierpnia 2025 r. do 12 listopada 2025 r. (zaświadczenie lekarskie nr [...]). W ramach czynności kontrolnych prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego, organ pierwszej instancji dokonał przesłuchania kierownika dyskoteki oraz fotografa dyskoteki Ax. w B. na okoliczność opublikowania na portalu społecznościowym Facebook zdjęć z wizerunkiem skarżącej. Wyżej wymienione osoby potwierdziły miejsce i datę wykonania zdjęć, a także udział strony w zabawach tanecznych w dyskotece Ax. w B., które odbyły się - 6 lipca 2025 r., 14 września 2025 r. oraz 26 listopada 2025 r. Z przeprowadzonej kontroli sporządzono protokół, z którego wynika, że skarżąca wykorzystywała zwolnienie lekarskie niezgodnie z jego celem, o czym świadczyły podejmowanie przez policjantkę aktywności, tj. udział w tanecznych imprezach w dyskotece Ax. w B., które nie stanowiły niezbędnych czynności życia codziennego. W piśmie z 18 grudnia 2025 r. skierowanym do organu pierwszej instancji, skarżąca potwierdziła udział w zabawach tanecznych w Ax. w B. 5 - 6 lipca 2025 r., 19 lipca 2025 r. oraz 14 września 2025 r., wyraziła jednocześnie ubolewanie z powodu zaistniałej sytuacji i wyjaśniła, że błędnie przyjęła, że posiadanie zwolnienia lekarskiego z adnotacją 2 - "można chodzić", uprawnia do podejmowania tego rodzaju aktywności w okresie orzeczonej niezdolności do służby. Zdaniem organu wobec sformułowanego przez skarżącą oświadczenia, argumentacja pełnomocnika przedstawiona w odwołaniu dotycząca braku obiektywnych i jednoznacznych dowodów świadczących o dacie wykonania zdjęć oraz o ewentualnym uczestnictwie skarżącej w zabawach tanecznych w okresie obowiązywania zwolnienia lekarskiego jest bezprzedmiotowa. Zdaniem organu odwoławczego zamieszczenie na druku zaświadczenia lekarskiego cyfry "2" stanowiącej, że "chory: może chodzić", nie oznacza, że policjant przebywający na zwolnieniu lekarskim może traktować okres zwolnienia lekarskiego, jako czas wolny od służby, którym może swobodnie dysponować. Powyższy zapis uprawnia policjanta jedynie do załatwiania podstawowych potrzeb życiowych, zwykłych czynności życia codziennego takich, jak poruszania się po mieszkaniu, dokonania zakupów żywnościowych, leków, udania się na wizytę do lekarza, na zabiegi medyczne, czy rehabilitacyjne. Zatem, zakres dopuszczalnego poruszania się policjanta z powyższym wskazaniem lekarskim co do zasady powinien ograniczać się do najbliższych okolic. Czas zwolnienia lekarskiego, nie może być bowiem traktowany, jako równoważny okresowi urlopu wypoczynkowego, urlopu bezpłatnego, czy innych dni wolnych od służby, w których to okresach policjant decyduje o sposobie spędzania wolnego czasu. W ocenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi zawarty w odwołaniu wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentacji medycznej skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Organ w postępowaniu dotyczącym pozbawienia prawa do uposażenia na podstawie art. 121e ustawy o Policji nie jest uprawniony do weryfikacji stanu zdrowia funkcjonariusza, analizy zdiagnozowanej jednostki chorobowej, czy przebiegu procesu leczenia. Zakres ustaleń ogranicza się wyłącznie do ustalenia faktów dotyczących sposobu wykorzystania zwolnienia lekarskiego i oceny, czy zachowanie policjantki, w tym przypadku udział w imprezach tanecznych, nie stało w sprzeczności z celem zwolnienia lekarskiego. Z tego względu prowadzenie postępowania dowodowego w zakresie wnioskowanym przez pełnomocnika strony jest bezprzedmiotowe. Podniesione przez pełnomocnika strony zarzuty dotyczące naruszenia art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a., zdaniem organu również nie zasługiwały na uwzględnienie. Jako niezasadny Komendant ocenił także wniosek pełnomocnika strony skarżącej o umorzenie postępowania. W rozpatrywanej sprawie zmaterializowała się przesłanka określona w art. 121e ust. 3 ustawy o Policji i nie wystąpiła żadna z przesłanek natury faktycznej lub prawnej, która uniemożliwiałaby wydanie rozstrzygnięcia in meriti. Reasumując, Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi podzielił stanowisko Komendanta Powiatowego Policji w Łasku, że w niniejszej sprawie nie sposób uznać, aby uczestnictwo skarżącej w nocnych imprezach tanecznych stanowiło niezbędne czynności życia codziennego lub też działania zmierzające do uzyskania pełnej sprawności i zdolności do służby. Wprawdzie kategoria zwykłych czynności dnia codziennego nie jest określeniem precyzyjnym, to jednak tego rodzaju zachowanie niewątpliwie nie mieści się w tym pojęciu. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik skarżącej zaskarżając w całości rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z 19 lutego 2026 r. zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 107 §1 i 3 oraz art. 108 k.p.a. poprzez brak należytego rozważenia zgromadzonego materiału dowodowego wyrażającego się w stwierdzeniu, że skarżąca traci prawo do uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego od 27 maja 2025 r. do 31 sierpnia 2025 r. oraz od 1 września 2025 r. do 12 listopada 2025 r. w sytuacji, gdy w zgromadzonym materiale brak jest dowodów, które potwierdzałyby, że skarżąca wykorzystywała zwolnienie lekarskie niezgodnie z jego przeznaczeniem w okresie od 27 maja 2025 r. do 9 lipca 2025 r., b) art. 77 w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie wszelkich okoliczności sprawy, a także brak wszechstronnego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, a w konsekwencji wadliwą ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez bezrefleksyjne przyjęcie, że zgromadzone w toku postępowania zdjęcia pobrane ze strony internetowej Ax. w B. na Facebooku potwierdzają, że skarżąca uczestniczyła w imprezach w okresie objętym ww. decyzją w sytuacji, gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika jedynie data publikacji zdjęcia na stronie klubu na Facebooku, brak jest zaś oznaczenia, kiedy przedmiotowa impreza miała miejsce, a zatem organ błędnie stwierdził, że skarżąca wykorzystywała zwolnienie lekarskie niezgodnie z jego przeznaczeniem; 2. naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 121e ust. 3 i 7 ustawy o Policji poprzez błędną jego wykładnię, a w konsekwencji ustalenie, że w okresie od 27 maja 2025 r. do 9 lipca 2025 r. skarżąca nieprawidłowo wykorzystywała zwolnienie lekarskie, skutkujące wydaniem decyzji o utracie uposażenia w sytuacji, gdy w zgromadzonym materiale dowodowym brak jest dowodów potwierdzających zaistnienie przesłanek do utraty uposażenia. W oparciu o sformułowane zarzuty pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego rozkazu personalnego z 19 lutego 2026 r. oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego z 23 grudnia 2025 r. i umorzenie postępowania, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podtrzymując argumentację przedstawioną w odwołaniu podkreślił, że organ nie wykazał, aby w okresie zwolnienia lekarskiego skarżąca wykonywała jakiekolwiek czynności sprzeczne z celem zwolnienia lekarskiego, a tym bardziej, aby te czynności miały charakter stały, intensywny lub w sposób oczywisty sprzeczny z zaleceniami lekarskimi. Zgromadzone w aktach postępowania zdjęcia ze strony internetowej na Facebooku Ax. nie wskazują bowiem ani daty wykonania fotografii ani daty faktycznego odbycia imprezy, lecz jedynie datę publikacji zdjęć. Brak jest zatem jakichkolwiek obiektywnych i jednoznacznych dowodów, które pozwalałyby stwierdzić, że skarżąca uczestniczyła w zabawach tanecznych w okresie od 27 maja 2025 r. do 9 lipca 2025 r., a tym bardziej, że jej ewentualna obecność miała miejsce w czasie obowiązywania zwolnienia lekarskiego oraz w sposób sprzeczny z jego przeznaczeniem. Zdaniem pełnomocnika organ nie dokonał wszechstronnej analizy materiału dowodowego oraz szczegółowej i indywidualnej oceny stanu zdrowia. Wskazanie zdjęć opublikowanych na Facebooku bez ustalenia daty ich wykonania, bez porównania ich z dokumentacją medyczną oraz bez wysłuchania strony co do okoliczności zdarzenia, nie może stanowić podstawy do wydania decyzji o utracie prawa do uposażenia. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Łodzi podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie 19 czerwca 2026 r. pełnomocnik skarżącej zmodyfikował zarzuty sformułowane w skardze wskazując, że nie neguje okoliczności, że skarżąca przebywała w dyskotece we wskazanych datach ale zarzuca organowi, że nie wykazał jej czynnego udziału w zabawie. Pełnomocnik podkreślił, że skarżąca miała na zwolnieniu lekarskim zaznaczony symbol "2" co oznacza, że mogła chodzić. Przebywanie w dyskotece związane było z imprezą urodzinową i nie wiązało się z czynnym uczestniczeniem w zabawie, a ponadto obciążanie kończyny dolnej wynikało ze wskazania lekarskiego, jako forma rehabilitacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143), dalej p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W razie nieuwzględnienia skargi w całości lub w części sąd oddala skargę w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z 19 lutego 2026 r. utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w Łasku z 23 grudnia 2025 r. w przedmiocie stwierdzenia utraty przez skarżącą prawa do uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 121e ust. 1 ustawy o Policji, prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz oświadczenie policjanta, o którym mowa w art. 121c ust. 1 pkt 3, może podlegać kontroli. Stosownie do treści art. 121e ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy, kontrolę przeprowadza przełożony policjanta właściwy w sprawach osobowych - w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz w zakresie oświadczenia policjanta, o którym mowa w art. 121c ust. 1 pkt 3. Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego, policjant traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia (art. 121e ust. 3 ustawy o Policji). W myśl art. 121e ust. 7 ustawy o Policji, kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego polega na ustaleniu, czy policjant w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej opieki na dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej. Użycie zwrotu "w szczególności" oznacza, że możliwe są jeszcze inne przypadki. Kontrole prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego lub oświadczenia policjanta, o którym mowa w art. 121c ust. 1 pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego policjanta (art. 121e ust. 9 ustawy o Policji). W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że policjant wykonuje pracę zarobkową albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego (art. 121e ust. 10 ustawy o Policji). Analiza cytowanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że wystarczającą podstawą do pozbawienia policjanta prawa do uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego jest stwierdzenie, że wykonywał pracę zarobkową w okresie orzeczonej niezdolności do służby i nie jest niezbędne ustalenie, aby była ona niezgodna z celem zwolnienia lekarskiego. Gdyby te elementy musiały być spełnione wspólnie, to przepis stanowiłby o "wykonywaniu pracy zarobkowej, która jest niezgodna z celem zwolnienia". Niewątpliwie przesłanka "nieprawidłowego wykorzystania zwolnienia" z art. 121e ust. 3 ustawy o Policji wymaga odniesienia do wzorca wykorzystania prawidłowego, a przesłanka z art. 121e ust. 7 tej ustawy do "celu zwolnienia" (por. m.in. wyroki NSA z 13 października 2020 r., sygn. akt I OSK 394/19, Lex nr 33115225, z 16 czerwca 2021 r., sygn. akt III OSK 3406/21, Lec nr 3191653). Jak podkreśla się w orzecznictwie zawarte w art. 121e ust. 7 omawianej ustawy pojęcie "wykorzystywania zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem" ma charakter bardzo ogólny, co może powodować trudności w ocenie poszczególnych zachowań policjanta. Jest przeciwieństwem określenia "w sposób zgodny z celem". Sformułowanie "nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego" nie ma definicji legalnej. Należy je interpretować w rozumieniu językowym powszechnym (potocznym), albowiem "bez uzasadnionych powodów nie należy przypisywać interpretowanym zwrotom znaczenia różnego od tego, jakie mają równokształtne terminy w języku powszechnym" (M. Zirk-Sadowski: System Prawa Administracyjnego, t. 4, Wykładnia w prawie administracyjnym, Warszawa 2012, str. 198). W związku z powyższym, na gruncie dwóch postępowań związanych z tym samym zachowaniem policjanta, czy też ubezpieczonego, ocena tego samego powszechnego zwrotu językowego "nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego" nie powinna być różnie interpretowana w orzecznictwie zarówno sądów administracyjnych, jak i sądów powszechnych. Tym bardziej, że ratio legis regulacji zawartej w art. 121e ustawy o Policji było m.in. ujednolicenie zasad wykorzystania zwolnień lekarskich tak, aby w służbach mundurowych były stosowane takie same zasady, jak w sektorze cywilnym (por. m. in. wyrok NSA z 8 października 2024 r., sygn. akt III OSK 4801/21, Lex nr 3828170). Celem zwolnienia lekarskiego jest uzyskanie przez chorego policjanta pełnej zdolności do służby. Związane z konkretnym policjantem zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby implikuje domniemanie, że policjant, którego to zaświadczenie dotyczy, jest niezdolny do służby z powodu choroby przez okres wskazany w tym zaświadczeniu. Przy czym wskazać należy, że czym innym jest okoliczność potwierdzenia niezdolności policjanta do służby – poprzez wystawienie zaświadczenia lekarskiego (zwolnienia lekarskiego), a czym innym sama diagnoza lekarska dokonana przez lekarza, jak również zalecony proces leczenia. W tym kontekście samo zwolnienie lekarskie nie stanowi metody leczenia, lecz ma sprzyjać, obok zaleconego procesu leczenia, powrotowi policjanta do służby. W przypadku policjanta, kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego polega na ustaleniu, czy w okresie orzeczonej niezdolności do służby nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności, czy nie wykonuje pracy zarobkowej. Organ kontroluje zatem, w jaki sposób jest realizowane przez policjanta zwolnienie lekarskie w celu odzyskania pełnej zdolności do służby. W tym postępowaniu organ jednak nie dokonuje analizy jednostki chorobowej i nie ustala stanu zdrowia kontrolowanego policjanta. Na drodze osiągnięcia przez policjanta celu zwolnienia przeszkodą może być zarówno wykonywanie przez niego pracy zarobkowej (co przesądził ustawodawca), jak i jego inne zachowania. Obowiązek wykorzystania przez policjanta zwolnienia lekarskiego zgodnie z celem – w sensie poddania się wskazaniom lekarskim – stawia wymóg eliminowania sytuacji takiemu celowi przeciwnych. Chodzi zatem o zaniechanie zachowań, które są wykorzystywaniem zwolnienia lekarskiego w innym celu, niż odzyskanie zdolności do służby. Podkreślić również należy, że nieprawidłowe, czy niezgodne z celem wykorzystanie zwolnienia lekarskiego (art. 121e ust. 7 ustawy o Policji), nie powinno budzić żadnych wątpliwości. Kwestia ta powinna być każdorazowo przedmiotem wnikliwego badania organu kontrolującego prawidłowość wykorzystania zwolnienia lekarskiego, indywidualnie w każdej sprawie, a ocena powinna być uzależniona od rodzaju schorzenia, zaleceń lekarskich, dopuszczalnej aktywności chorego i jej ewentualnego wpływu na proces rekonwalescencji i powrotu do zdrowia. Zamieszczenie na druku zaświadczenia lekarskiego wystawionego policjantowi cyfry "2" stanowi wskazanie lekarza, że "chory może chodzić". Nie oznacza to jednak, że przebywający na zwolnieniu lekarskim policjant może traktować okres zwolnienia lekarskiego, jako czas wolny od służby, którym może swobodnie dysponować. Powyższy zapis uprawnia policjanta jedynie do załatwiania podstawowych potrzeb życiowych, a więc do wykonywania zwykłych czynności życia codziennego, a więc przykładowo poruszania się po mieszkaniu, dokonania zakupów żywnościowych, leków, udania się na wizytę do lekarza, na zabiegi medyczne, czy rehabilitacyjne. Zakres dopuszczalnego poruszania się policjanta z powyższym wskazaniem lekarskim co do zasady powinien ograniczać się do najbliższych okolic. Czas zwolnienia lekarskiego nie może być bowiem traktowany jako równoważny okresowi urlopu wypoczynkowego, urlopu bezpłatnego, czy innych dni wolnych od służby, w których to okresach policjant decyduje o sposobie spędzania wolnego czasu (por. m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1687/16, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 18 października 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 511/2018). Dodatkowo wskazać należy, że trafność przedstawionych powyżej poglądów sądów administracyjnych co do "wykorzystywania zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z celem zwolnienia" znajduje potwierdzenie także w orzecznictwie sądów powszechnych na tle regulacji zawartej w art. 17 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jedn. Dz.U z 2026 r., poz. 854, por. m.in. wyrok SN z 14 grudnia 2005 r., sygn. akt III UK 120/05, wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 12 listopada 2002 r., sygn. akt III AUa 3189/01). Ponadto w orzecznictwie sądów powszechnych za niezgodne z celem zwolnienia lekarskiego uznano: wzięcie udziału w wycieczce zagranicznej - pielgrzymce do Włoch (por. wyrok SN z 21 października 1999 r., sygn. akt I PKN 308/99, OSNP 2001, Nr 5, poz. 154; M. Prawn. 2001, nr 7, s. 408), wzięcie udziału w imprezie towarzyskiej, czy rozrywkowej, jak również demontaż okien w budynku należącym do spółdzielni mieszkaniowej w celu wykorzystania ich dla potrzeb własnych (por. wyrok SN z 21 stycznia 1999 r., sygn. akt I PKN 553/98, OSNP 2000, Nr 5, poz. 185). Stosownie do art. 121e ust. 13 zd. 1 ustawy o Policji, na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Ustalenia poczynione w sprawie stanowią zatem podstawę do wydania decyzji stwierdzającej utratę przez funkcjonariusza prawa do uposażenia w określonym okresie. W niniejszej sprawie, skarżąca przedłożyła dwa zaświadczenia lekarskie, stwierdzające czasową niezdolność do pracy w okresach od 27 maja 2025 r. do 31 sierpnia 2025 r. oraz od 1 września 2025 r. do 12 listopada 2025 r., wystawione przez lekarza specjalistę ortopedii i traumatologii narządu ruchu. W obu zaświadczeniach lekarskich, w polu "wskazania lekarskie" wpisana została cyfra "2", co oznacza, że "chory może chodzić". W wyniku kontroli prawidłowości wykorzystania przez skarżącą zwolnień lekarskich ustalono, że 6 lipca 2025 r. oraz 14 września 2025 r. skarżąca była uczestnikiem imprez tanecznych organizowanych w dyskotece Ax. w B. Okoliczność powyższą potwierdziły zeznania dwóch świadków – kierownika dyskoteki i fotografa, który wykonał, a następnie umieścił na portalu społecznościowym Facebook fotogalerię imprez okolicznościowych organizowanych w dyskotece, w tym fotografie dokumentujące udział skarżącej ww. dniach w imprezach tanecznych organizowanych w dyskotece. Skarżąca 18 grudnia 2025 r. złożyła oświadczenie, w którym potwierdziła swój udział w imprezach tanecznych organizowanych 5 - 6 lipca 2025 r., 19 lipca 2025 r. oraz 14 września 2025 r. w dyskotece Ax. w B. wskazując jednocześnie, że "była przekonana, że posiadanie zwolnienia lekarskiego z adnotacją "2" uprawnia do podejmowania tego rodzaju aktywności, które, jak sama wskazała nie wpływają na stan jej zdrowia". W związku z powyższym zasadnym, w ocenie skarżącej jest utrata prawa do uposażania ale tylko za okres od 27 maja 2025 r. do 4 lipca 2025 r. oraz od 15 września 2025 r. do 12 listopada 2025 r. Zdaniem sądu przedstawione powyżej ustalenia faktyczne obligowały organy do wydania decyzji w oparciu o art. 121e ust. 3 i 13 ustawy o Policji, czyli stwierdzającej utratę prawa utraty prawa do uposażenia z uwagi na wykorzystanie zwolnień lekarskich w sposób niezgodny z ich celem. Wbrew zarzutom postawionym w skardze, organy nie naruszyły art. 121e ust. 3 i 7 ustawy o Policji. Należy podkreślić, że w cyt. powyżej art. 121e ust. 3 ustawy o Policji ustanowiona została sankcja za nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego, która obejmuje utratę prawa do uposażenia za cały okres zwolnienia, w przypadku potwierdzenia, że do takiego nieprawidłowego wykorzystania zwolnienia doszło, a nie tylko za ten okres (jak chciałaby skarżąca), w którym zwolnienie lekarskie było wykorzystywane w sposób nieprawidłowy. Skoro art. 121e ust. 3 ustawy o Policji ma charakter sankcji za nieprawidłowe wykorzystywanie zwolnienia lekarskiego i powoduje utratę uposażenia za cały okres zwolnienia, to obojętne z tego punktu widzenia jest to, jak w pozostałym okresie (poza nieprawidłowym wykorzystywaniem zwolnienia) skarżąca korzystała ze zwolnienia lekarskiego. Celem zwolnienia lekarskiego jest odzyskanie przez chorego funkcjonariusza pełnej zdolności do służby. Związane z konkretnym policjantem zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby implikuje domniemanie, że policjant którego to zaświadczenie dotyczy, jest niezdolny do służby z powodu choroby przez cały okres wskazany w tym zaświadczeniu (por. m.in. wyrok NSA z 17 października 2025 r., sygn. akt III OSK 2226/22, Lex nr 3935364). Zasadne jest również stanowisko organów, że przez nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego należy rozumieć każdą czynność, która nie stanowi dla osoby niezdolnej do służby, czynności dnia codziennego, a zapis w zaświadczeniu lekarskim wskazujący, że "chory może chodzić" nie uprawnia funkcjonariusza korzystającego ze zwolnienia lekarskiego do swobodnego i niczym nieograniczonego dysponowania takim czasem. Okoliczność, że w trakcie zwolnienia lekarskiego "chory może chodzić" nie oznacza, że policjant przebywający na zwolnieniu lekarskim, może traktować okres zwolnienia lekarskiego, jako czas wolny od służby, którym może swobodnie dysponować. Czas zwolnienia lekarskiego nie może być traktowany, jako równoważny okresowi urlopu wypoczynkowego, urlopu bezpłatnego, czy innych dni wolnych od służby, w których to okresach policjant może decydować swobodnie o sposobie spędzania wolnego czasu. Uczestniczenie w imprezach tanecznych, (czy nawet, jak twierdzi pełnomocnik skarżącej przebywanie w dyskotece w związku z imprezą urodzinową), pomimo wskazań lekarskich, że skarżąca mogła chodzić, nie stanowiło "zwykłych czynności dnia codziennego". Wprawdzie kategoria "zwykłych czynności dnia codziennego" nie jest określeniem precyzyjnym, o zamkniętym zakresie znaczeniowym, to jednak tego rodzaju zachowanie policjantki bez wątpienia nie mieści się w tym pojęciu. Okoliczność natomiast, że tego typu aktywność, jak podała skarżąca nie miała wpływu na stan jej zdrowia, z punktu widzenia omawianych regulacji jest obojętna. Istotne jest bowiem to, czy tego rodzaju zachowanie (aktywność) mieści się w ramach dopuszczalnych czynności policjanta podczas korzystania ze zwolnienia lekarskiego. Innymi słowy, pewne zachowania mogą być niezgodne z celem zwolnienia lekarskiego pomimo, że pozostają w zgodzie z procesem leczenia. Jak już wyżej wskazano, czym innym jest bowiem okoliczność potwierdzenia niezdolności policjanta do służby - poprzez wystawienie zwolnienia lekarskiego, a czym innym sama diagnoza lekarska dokonana przez lekarza, jak również zalecony proces leczenia (rekonwalescencji). Konsekwencją ustalenia nieprawidłowego wykorzystania zwolnień lekarskich była utrata przez skarżącą prawa do uposażenia za cały okres zwolnienia. Reasumując powyższe rozważania należy wskazać, że okoliczności faktyczne i prawne rozpatrywanej sprawy wskazują, że skarżąca w okresie orzeczonej niezdolności do służby, nie wykorzystała zwolnienia lekarskiego w sposób zgodny z jego celem. Rozpoznając niniejszą sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego z 19 lutego 2026 r. oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w Łasku z 23 grudnia 2025 r. Organy administracji trafnie ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy, a zajęte w sprawie stanowisko uzasadniły w sposób odpowiadający wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. d.cz.