III SA/Lu 107/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę; II. zwrócić M. K. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

M. K. w dniu 9 stycznia 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2024 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Skarga została wniesiona za pośrednictwem organu w formie elektronicznej. Pod treścią skargi znajdował się odręczny podpis skarżącego. Wnosząc skargę, skarżący złożył oświadczenie o rezygnacji z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej (k. 8 akt). Organ przekazał Sądowi papierowy wydruk skargi zawierający jedynie kopię odręcznego podpisu skarżącego. Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia 12 marca 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano skarżącego, że na wydruku skargi przesłanej do organu w formie elektronicznej znajduje się jedynie kopia podpisu skarżącego. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 17 marca 2025 r. (k. 30). We wniesionym za pośrednictwem ePUAP piśmie z dnia 21 marca 2025 r. skarżący oświadczył, że przesyła skargę na postanowienie z dnia [...] 2024 r. nr [...], "z podpisem elektronicznym". Wyjaśnił również, że własną skargę, jak również skargę żony A. K. przesłał w dniu 9 stycznia 2025 r. za pośrednictwem ePUAP. Wskazane pismo przewodnie z dnia 21 marca 2025 r. zostało prawidłowo podpisane za pomocą podpisu zaufanego. Natomiast załącznik do pisma, stanowiący odpis skargi z dnia [...] 2024 r. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2024 r. nr [...], nie został przez skarżącego podpisany ani za pomocą podpisu zaufanego, ani za pomocą kwalifikowanego podpisu elektronicznego czy podpisu osobistego. Zarządzeniem z dnia 26 marca 2025 r. wezwano organ do przesłania poprzez ePUAP na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu skargi M. K. z dnia 9 stycznia 2025 r. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego nr [...] z dnia [...] 2024 r., złożonej za pośrednictwem organu w formie dokumentu elektronicznego, wraz z pismem przewodnim, załącznikami i urzędowym poświadczeniem przedłożenia (UPP). W odpowiedzi na organ przesłał na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu skargę z dnia 9 stycznia 2025 r. wniesioną przez skarżącego do organu. Przekazana przez organ skarga również nie była podpisana za pomocą podpisu zaufanego, ani za pomocą kwalifikowanego podpisu elektronicznego czy podpisu osobistego. Skarżący w dniu 13 kwietnia 2025 r. nadesłał do Sądu skargę podpisaną podpisem elektronicznym (59-67). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Wskazać należy, że w myśl art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a"), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z elementów składowych pisma w postępowaniu sądowym jest wynikający z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wymóg podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego. Przy czym wedle art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Z treści art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. wynika, że ustawodawca wyraźnie rozróżnił obowiązek opatrzenia podpisem zarówno pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego, jak również dołączanych do tego pisma załączników składanych w formie dokumentu elektronicznego. Niedochowanie powyższych wymogów stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Jeżeli zaś skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunku formalnego, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z uwagi na powyższe skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi wniesionej za pośrednictwem platformy e-PUAP, przez podpisanie skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 17 marca 2025 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał 24 marca 2025 r. Jakkolwiek skarżący w dniu 21 marca 2025 r. nadał drogą elektroniczną pismo przewodnie zatytułowane "Skarga", do którego załączył plik zawierający treść skargi z dnia 9 stycznia 2025 r., to wobec braku opatrzenia załącznika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, brak jest podstaw do uznania, że skarżący w terminie uzupełnił wskazany brak formalny skargi. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 orzekł, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z omówionych względów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. Bez wpływu dla powyższej oceny pozostaje okoliczność wniesienia podpisanej skargi w dniu 13 kwietnia 2025 r., to jest już po upływie terminu do uzupełnienia braku formalnego. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Wyjaśnić także należy, że we wniesionej równolegle sprawie ze skargi A. K., sygn. akt III SA/Lu 104/25, przesłane skarżącej pierwsze wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi nie zawierało pełnej treści, zgodnej z treścią zarządzenia z dnia 12 marca 2025 r. W związku z tym wezwanie to nie mogło być uznane za skuteczne i w dniu 2 kwietnia 2025 r. ponownie wezwano skarżącą do podpisania skargi. Tego rodzaju sytuacja nie zaistniała jednak w sprawie niniejszej, w której skarżącemu M. K. zostało w dniu 12 marca 2025 r. przesłane precyzyjne wezwanie do podpisania skargi, ze wskazaniem terminu i rygoru odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w tym terminie braku formalnego skargi, a także z informacją, że na wydruku skargi przesłanej do organu w formie elektronicznej znajduje się jedynie kopia podpisu skarżącego (k. 28-29). Ponadto wcześniej, w dniu 18 lutego 2025 r., skarżącemu doręczono szczegółowe pouczenie o warunkach wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w tym także o obowiązku podpisania podpisem elektronicznym załączników do pisma (k. 15-17 i k. 22). Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1pkt 1 p.p.s.a.