III SA/Lu 212/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis, Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. S. i Z. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 4 lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego oddala skargę.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy L. z dnia [...] kwietnia 2024 r. w sprawie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego: Podstawę faktyczną powyższego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia: W piśmie z dnia 16 października 2020 r. współwłaściciele nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], położonej w C. – B. B., R. B., A. S. i M. S. wnieśli o rozgraniczenie ww. nieruchomości z nieruchomością oznaczoną numerem [...], której właścicielami są A. S. i Z. S.. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2024 r. Wójt Gminy L. umorzył postępowanie w sprawie rozgraniczenia działki nr [...] o pow. 0,0072 ha położonej w obrębie geodezyjnym 5 wsi C., gmina L. stanowiącej współwłasność A. S. w udz.3/8, M. S. w udz.[...] oraz B. B. i jego żony R. B. w udz.[...] z działką nr [...] o pow. 0,0087 ha, położoną w obrębie geodezyjnym 5 wsi C. gm. L. stanowiącą współwłasność A. S. i Z. S.. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że strony podpisały ugodę w sprawie przebiegu linii granicy między działką nr [...] i nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2024 r. Wójt Gminy L. (dalej jako "organ I instancji, "Wójt") ustalił koszty postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości opisanych wyżej na kwotę 7 380,00 zł. Organ I instancji zobowiązał do uiszczenia kosztów: 1) właścicieli działki nr [...]: - B. i R. B. – udz. 1/2 - 1 845,00 zł; - A. S. – udz. 3/8 – 1 383,75 zł; - M. S. – udz. 1/8 – 461,25 zł; 2) właścicieli działki [...] – A. S. i Z. S. – 3 690,00 zł. Zażalenia na postanowienie organu I instancji wnieśli A. S. i Z. S. (dalej jako "skarżący"). Postanowieniem z dnia [...] lutego 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie (dalej jako "organ odwoławczy" lub "organ II instancji", "Kolegium") utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że do kosztów postępowania rozgraniczeniowego niewątpliwie zaliczyć należy wynagrodzenie geodety, jego wydatki poniesione w związku ze sporządzeniem map i innych dokumentów niezbędnych do ujawnienia wyników rozgraniczenia w katastrze nieruchomości i w księdze wieczystej oraz znaków granicznych, a także wydatki poniesione na przeprowadzenie dowodów w toku postępowania. Koszty postępowania rozgraniczeniowego w kwocie 7 380,00 zł, wynikają z § 5 umowy z dnia 4 sierpnia 2023 r. dotyczącej przeprowadzenia czynności geodezyjnych rozgraniczeniowych wyżej wymienionych nieruchomości. Koszty te rozdzielone zostały pomiędzy strony postępowania w następujący sposób: połową kosztów postępowania w kwocie 3690,00 zł obciążeni zostali właściciele nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] stosownie do ich udziałów w tej działce (B. i R. B., udz. 1/.2 - 1845 zł, A. S. udz. 3/8 - 1383,75 zł, M. S. udz. 1/8 - 461,25 zł), a drugą połową właściciele działki [...] - Z. i A. S.. W ocenie Kolegium, ustalenie przez organ I instancji wysokości kosztów przedmiotowego postępowaniu oraz obciążenie nimi w powyższy sposób właścicieli rozgraniczanych nieruchomości jest prawidłowe. Organ II instancji podkreślił, powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r., sygn. akt I OPS 5/06, że rozgraniczenie nieruchomości leży w interesie wszystkich właścicieli nieruchomości rozgraniczanych, których granice stały się sporne, zatem koszty rozgraniczenia winny obciążyć wszystkie strony postępowania rozgraniczeniowego, których granic nieruchomości spór dotyczy. Kolegium stwierdziło, że z akt sprawy rozgraniczenia wynika, iż pomiędzy właścicielami nieruchomości istniał spór co do przebiegu ich granic. Przeprowadzenie rozgraniczenia przedmiotowych nieruchomości było zatem zasadne, a jego przeprowadzenie nastąpiło w interesie właścicieli tychże nieruchomości. W ocenie organu odwoławczego brak było podstaw do innego ustalenia kosztów postępowania. Koszty w wysokości 7 380,00 zł został poniesione przez Gminę L.. Wysokość poniesionych kosztów wynikała z wystawionej faktury i umowy zawartej z firmą G. t K. L.. Akta sprawy zawierają operat techniczny wykonany przez uprawnionego geodetę na potrzeby rozgraniczenia. Z uwagi na ilość rozgraniczanych działek (2), ich wielkość oraz ilość stron postępowania (zawiadomień z tym związanych) i liczbę pomierzonych punktów (11) oraz wytyczenie 2 punktów granicznych organ II instancji uznał, że wynagrodzenie biegłego jest odpowiednie do stopnia skomplikowania jego czynności. Kolegium zwróciło uwagę, że skarżący są właścicielami działki nr [...]. Nie ma podstaw do obciążania właścicieli działki [...] większymi kwotami. Kwoty przypadające do zapłaty poszczególnym osobom zostały dobrze wyliczone, w tym kwota przypadająca do zapłaty skarżącym (7380 zł: 2 = 3690 zł). Z protokołu granicznego wynika, że istniał spór co do przebiegu granicy. W pkt. 9.2 protokołu wskazano, że po wytyczeniu punktów granicznych oznaczonych numerami [...] i [...] przebieg granic okazano zainteresowanym stronom. Na tak okazaną granicę nie wyrażają zgody współwłaściciele działki [...] tj. małż. Z. i A. S. oświadczając, że skłonni są przyjąć granicę po linii trwałego ogrodzenia. Zdaniem współwłaścicieli działki [...] należy utrzymać przebieg granicy jako linia biegnąca z pkt [...] do pkt [...]. Z pkt 5 protokołu ugody wynika natomiast, że strony poczyniły wzajemne ustępstwa polegające na odstąpieniu przez współwłaścicieli działki nr [...] od granicy wskazanej przez geodetę z dokumentów. Nie sposób więc uznać, że koszty postępowania nie zostały poniesione w interesie skarżących, a strony nie kwestionowały przebiegu granicy. Skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie wnieśli A. S. i Z. S.. Zaskarżając postanowienie organu odwoławczego w całości zarzucili naruszenie: a) art. 152 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (obecnie Dz.U. z 2025 r., poz. 1071), dalej jako "k.c."., poprzez przyjęcie, że A. i Z. S. jako współwłaściciele działki gruntu nr [...] objętej rozgraniczeniem powinni partycypować w połowie kosztów postępowania rozgraniczeniowego, co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania w mocy postanowienia organu I instancji, podczas gdy w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy ustalone przez organ I instancji koszty postępowania rozgraniczeniowego powinny być uiszczone w całości przez współwłaścicieli działki [...] tj. A. S., M. S., B. B. i R. B., którzy zainicjowali postępowanie rozgraniczeniowe; b) art. 262 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), dalej jako "k.p.a." w zw. z art. 264 § 1 i 2 k.p.a., poprzez jego zastosowanie i przyjęcie, że koszty przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania rozgraniczeniowego zostały poniesione w interesie skarżących w związku z czym obowiązani oni są do uiszczenia połowy ustalonych kosztów postępowania, w sytuacji gdy postępowanie to nie było przeprowadzone na wniosek skarżących, koszty te nie zostały poniesione w ich interesie, a samo postępowanie rozgraniczeniowe było zbędne; c) art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy pozwalających na wydanie rozstrzygnięcia z uwzględnieniem słusznego interesu skarżących. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz uchylenie postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że nigdy nie kwestionowali przebiegu granicy pomiędzy działkami i podkreślili, że granica została ustalona na dotychczasowym przebiegu posadowionego przez skarżących ogrodzenia. Skarżący zarzucili, że organ nie rozważył i nie rozdzielił kosztów postępowania rozgraniczeniowego stosunkowo. W ocenie skarżących zostali oni obciążeni największą częścią kosztów. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna a zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie utrzymało w mocy postanowienie, którym organ I instancji ustalił wysokość kosztów postępowania rozgraniczeniowego na kwotę 7380,00 zł, na którą składało się wynagrodzenie upoważnionego geodety oraz dokonał podziału kosztów przeprowadzonego rozgraniczenia pomiędzy wnioskodawców, a także uczestników postępowania po połowie. Organ I instancji obciążył kwotą 3690,00 zł współwłaścicieli działki nr [...] czyli skarżących i drugą połową kosztów współwłaścicieli nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] stosownie do ich udziałów (B. i R. B. udz. 1/.2 - 1845 zł, A. S. udz. 3/8 - 1383,75 zł, M. S. udz. 1/8 - 461,25 zł). W związku z opisanym przedmiotem sprawy w pierwszym rzędzie wskazać należy, że rozgraniczenie nieruchomości w postępowaniu administracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 ze zm.), dalej: "p.g.k." lub "ustawa", a także przepisy rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. Nr 45, poz. 453). Rozgraniczenie ma na celu ustalenie przebiegu granic nieruchomości (art. 29 ust. 1 p.g.k.). Organem przeprowadzającym rozgraniczenie z urzędu lub na wniosek strony – stosownie do art. 29 ust. 3 i art. 30 ust. 1 powołanej ustawy – jest wójt (burmistrz, prezydent miasta), zaś czynności ustalania przebiegu granic – zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy – wykonuje geodeta upoważniony przez wymienione organy. Rodzaje dokumentów stanowiących podstawę ustalania przebiegu granic oraz sposób i tryb wykonywania przez geodetę czynności ustalania przebiegu granic i sporządzania dokumentacji przy rozgraniczaniu nieruchomości określają przepisy rozporządzenia wykonawczego z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości. Powołane przepisy wskazują na zasadę udziału geodety w postępowaniu dotyczącym rozgraniczenia nieruchomości. Zatem koniecznymi kosztami postępowania rozgraniczeniowego są koszty związane z czynnościami geodety w tym postępowaniu. Nie budzi też wątpliwości, że koszty czynności związanych z rozgraniczeniem należą do kosztów postępowania administracyjnego. Przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisy rozporządzenia wykonawczego z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości nie zawierają norm dotyczących kosztów administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego i sposobu ich rozliczenia. W tej kwestii znajdują zastosowanie przepisy działu IX Kodeksu postępowania administracyjnego, przy czym koszty postępowania rozgraniczeniowego nie mają charakteru kosztów, które w rozumieniu art. 261 § 1 k.p.a. powinny być uiszczone przez stronę z góry, pod rygorem zwrotu wniosku na podstawie art. 261 § 2 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2000 r., II SA/Kr 816/00, ONSA 2002/1/35). Zgodnie z art. 263 § 1. k.p.a. do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, koszty spowodowane oględzinami na miejscu, koszty doręczenia stronom pism urzędowych, a także koszty mediacji. Organ administracji publicznej może zaliczyć do kosztów postępowania także inne koszty bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy (art. 263 § 2). Przepis art. 262 § 1 k.p.a. stanowi zaś, że stronę obciążają te koszty postępowania, które: 1) wynikły z winy strony, 2) zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Na mocy art. 262 § 2 k.p.a. w uzasadnionych przypadkach organ administracji publicznej może zażądać od strony złożenia zaliczki w określonej wysokości na pokrycie kosztów postępowania. Ustalenie wysokości kosztów postępowania, osób zobowiązanych do ich poniesienia oraz terminu i sposobu ich uiszczenia następuje w drodze postanowienia wydawanego przez organ jednocześnie z wydaniem decyzji. Na postanowienie w sprawie kosztów postępowania osobie zobowiązanej do ich poniesienia służy zażalenie (art. 264 § 1 i 2 k.p.a.). W odniesieniu do sposobu rozdziału kosztów postępowania administracyjnego wskazać należy, że uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r., podjęta w sprawie o sygn. akt I OPS 5/06 (opubl. W ONSAiWSA 2007, nr 2, poz. 26), rozstrzygnęła występujące w orzecznictwie rozbieżności dotyczące zagadnienia czy organ administracji publicznej, orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego, może kosztami tymi obciążyć każdą ze stron postępowania, czy też koszty postępowania rozgraniczeniowego powinien ponieść tylko wnioskodawca. Naczelny Sąd Administracyjny w powołanej uchwale wskazał, że organ administracji publicznej, orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., może obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości (art. 152 k.c.), a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania. Uzasadniając takie stanowisko, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że koszty postępowania, których poniesienie nie jest ustawowym obowiązkiem organu, obciążają strony (art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a.), a w wypadku kosztów rozgraniczenia obciążają one strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości, według zasady wyrażonej w przepisie art. 152 k.c., stanowiącej, że właściciele gruntów sąsiadujących koszty rozgraniczenia ponoszą po połowie. Pogląd o zasadności obciążenia kosztami postępowania rozgraniczeniowego właścicieli rozgraniczanych nieruchomości utrwalony jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. przykładowo wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach I OSK 1744/17, I OSK 2885/15 i I OSK 48/16, I OSK 2341/20, I OSK 1563/20, I OSK 1967/20, I OSK 931/21). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w powołanej uchwale, udział w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jest równoznaczny ze stwierdzeniem, że toczy się ono w interesie każdej ze stron postępowania. Interes prawny jest bowiem kategorią obiektywną. Twierdzenie, że posiada go jedynie strona, która żąda wszczęcia postępowania, bo postępowanie toczy się w jej interesie, gdyż to ona domaga się konkretyzacji swojego interesu prawnego w sprawie, pozostałoby w sprzeczności z pojęciem legitymacji strony w postępowaniu administracyjnym. Ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży w interesie prawnym wszystkich właścicieli, gdyż granice gruntów sąsiadujących stały się sporne. Podnieść przy tym należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się również, iż treść przytoczonej uchwały nie oznacza, że w każdym przypadku organ, prowadząc postępowanie rozgraniczeniowe, musi jego kosztami obciążyć wszystkie osoby, biorące w nim udział. We wspomnianej wyżej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny dopuścił bowiem jedynie możliwość obciążenia właścicieli sąsiadujących nieruchomości takimi kosztami, nie stwierdzając jednak kategorycznie, że tego rodzaju rozstrzygnięcie musi zawsze zapaść w takim postępowaniu (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach I OSK 2211/14 i I OSK 3014/14). Orzeczenie o kosztach postępowania następuje zawsze na podstawie oceny stanu faktycznego sprawy i zgromadzonego w jej toku materiału dowodowego. W ocenie sądu mając na względzie okoliczności sprawy niniejszej zgodzić się w pełni należy ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonym postanowieniu, że w przedmiotowej sprawie istniały podstawy do obciążenia kosztami postępowania właścicieli wszystkich rozgraniczanych nieruchomości. Jak podniesiono już wyżej, w sytuacji gdy istnieje spór co do przebiegu granicy lub nie jest znany jej przebieg, nie można zasadnie twierdzić, że interes prawny w postępowaniu rozgraniczeniowym ma jedynie strona, która żąda wszczęcia postępowania, oraz że postępowanie toczy się tylko w jej interesie, gdyż to ona domaga się konkretyzacji swojego interesu prawnego w sprawie. W niniejszej sprawie postępowanie rozgraniczeniowe zostało wszczęte na wniosek współwłaścicieli działki nr [...] położonej w obrębie geodezyjnym 5 wsi C., gm. L., co nie oznacza jednak, że postepowanie rozgraniczeniowe toczyło się tylko w interesie wnioskodawców. Ustalenie interesu poszczególnych właścicieli nieruchomości objętych procedurą rozgraniczeniową odbywa się nie na podstawie ich indywidualnego, subiektywnego podejścia do konieczności rozgraniczenia, ale jest oparte na okolicznościach obiektywnych towarzyszących rozgraniczeniu. Samo też przekonanie skarżących, że granica pomiędzy ich działką o nr [...] a działką sąsiednią nr [...] jest bezsporna nie może stanowić podstawy do uznania, że nie powinni oni ponoście koszów postępowania, w sytuacji, gdy z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że granica pomiędzy rozgraniczanymi działkami nie była pewna i istniał w tym zakresie spór pomiędzy stronami. Taki stan rzeczy wynika wprost z dokumentacji geodezyjnej i ujawnionych czynności na gruncie oraz stanowiska stron przedstawionych w toku postępowania. Z protokołu granicznego z dnia 23 listopada 2023 r. jasno wynika, że "po wytyczeniu punktów granicznych oznaczonych numerami [...] i [...] przebieg granic okazano zainteresowanym stronom. Na tak okazaną granicę nie wyrażają zgody współwłaściciele działki [...] tj. małż. Z. i A. S. oświadczając, że skłonni są przyjąć granicę po linii trwałego ogrodzenia. Zdaniem współwłaścicieli działku [...] należy utrzymać przebieg granicy jako linia biegnąca z pkt [...] do pkt [...]." - pkt. 9.2 protokołu. Z dokonanych pomiarów ewidentnie zaś wynika, że ogrodzenie w sposób wyraźny przekracza granice działki [...] będącej własnością skarżących (w niektórych miejscach nawet o 0,5 m). Przypomnieć należy, że w niniejszej sprawie postępowanie rozgraniczeniowe zakończyło się umorzeniem z uwagi na fakt zawarcia przed geodetą ugody między stronami, która ma moc ugody sądowej (art. 31 ust. 4 p.g.k.). Już sam fakt zawarcia ugody świadczy o tym, iż istniał spór co do przebiegu granicy między przedmiotowymi działkami. Z protokołu ugody (pkt 5) wynika, iż strony poczyniły wzajemne ustępstwa polegające na odstąpieniu przez współwłaścicieli działki nr [...] od granicy wskazanej przez geodetę wynikającej z dokumentów. Strony ustaliły granicę po linii ogrodzenia. Nie sposób więc przyjąć brak interesu prawnego po stronie uczestników postępowania rozgraniczeniowego (skarżących). Natomiast okoliczność, że w ramach ustępstw ze strony przeciwnej granica istniejąca na gruncie przebiegająca po posadowionym przez skarżących odrodzeniu stała się granicą prawną nie oznacza braku sporu co do jej przebiegu. To właśnie zawarta ugoda wyeliminowała istniejące rozbieżności i ustaliła jednoznacznie granicę prawną, która wyznacza zakres prawa własności każdej ze stron. Potwierdzeniem istniejącego sporu są także dalsze czynności podejmowane przez skarżących już po zawarciu ugody. Skarżący w piśmie z dnia 27 listopada 2023 r. zawnioskowali do organu I instancji o "wycofanie naszych złożonych podpisów na protokole z postępowania rozgraniczeniowego i tym samym nie zgadzamy się z przebiegiem granic działki". Nie sposób więc uznać, że koszty postępowania nie zostały poniesione w interesie skarżących, a skarżący nie kwestionowały przebiegu granicy. Jak już wskazano, zgodnie z art. 29 ust. 1 p.g.k., rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Oznacza to, że rozgraniczenie nieruchomości tworzy stan prawny w zakresie przebiegu granicy dzielącej sąsiednie nieruchomości, tym samym wyznacza zasięg przysługującego stronom prawa własności sąsiadujących nieruchomości. W okolicznościach sprawy, wobec dojścia przez strony do porozumienia, postępowanie rozgraniczeniowe zakończyło się zawarciem przez strony ugody przed upoważnionym geodetą, której treść wyznaczyła przebieg granicy prawnej nieruchomości. Jak też już wskazano ocena istnienia interesu poszczególnych właścicieli nieruchomości objętych postępowaniem rozgraniczeniowym odbywa się nie na podstawie indywidualnego, subiektywnego podejścia strony do konieczności rozgraniczenia, ale jest oparta na okolicznościach obiektywnych towarzyszących rozgraniczeniu. W okolicznościach sprawy, wobec rozbieżności pomiędzy stanem użytkowania na gruncie, a treścią dokumentów geodezyjnych stanowiących podstawę wyznaczenia granicy, każdy z właścicieli sąsiadujących nieruchomości miał obiektywnie rozumiany interes prawny w rozgraniczeniu. Dlatego też stanowisko organów, że zachodziły podstawy do obciążenia kosztami postępowania tak wnioskodawców, jak i uczestników, jest prawidłowe i uzasadnione. Wątpliwości sądu nie budzi również ustalona kwota kosztów postępowania rozgraniczeniowego, którą poniosła gmina, a która wynika z wystawionej faktury i umowy zawartej z firmą G. K. L.. Trafne są wnioski organu odwoławczego, że z uwagi, na ilość rozgraniczanych działek (2), ich wielkość oraz ilość stron postępowania (zawiadomień z tym związanych) i liczbę pomierzonych punktów (11) oraz wytyczenie 2 punktów granicznych należało uznać, że wynagrodzenie geodety jest odpowiednie do stopnia skomplikowania jego czynności. Ponadto co istotne, jak wynika z ustaleń organu odwoławczego tylko firma G. K. L. była zainteresowana podjęciem się prac związanych z rozgraniczeniem. Wysokość kosztów nie była zresztą przez skarżących kwestionowana. Skarżący kwestionowali sposób ich podziału. Sąd uznał za zasadną metodologię rozliczenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego przyjętą przez organ I instancji. Niewątpliwie każda ze stron postępowania rozgraniczeniowego miała interes prawny w rozgraniczeniu. Trafne jest stanowisko organów, że koszty rozgraniczenia należało podzielić pomiędzy właścicieli rozgraniczanych nieruchomości. Zaznaczyć przy tym należy, że zastosowanie zasady określonej w art. 152 k.c. nie budzi wątpliwości w sytuacji, gdy w postępowaniu rozgraniczeniowym biorą udział jedynie dwie strony postępowania, a więc, gdy mamy do czynienia z rozgraniczeniem pomiędzy dwiema nieruchomościami. Nie sposób przy tym zgodzić się z zarzutami skargi, że skarżący zostali obciążenie największa częścią kosztów. Koszty zostały rozdzielone po połowie. Wysokość kwoty przypadającej każdej ze stron jest uzasadniona tym, że działka nr [...] jest własnością skarżących na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej, a działka nr [...] pozostaje we współwłasności ułamkowej, co uzasadniało podział drugiej połowy kosztów na poszczególnych współwłaścicieli stosownie do ich udziałów. W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności. W sposób wyczerpujący zebrały i rozważyły cały zebrany materiał dowodowy, a następnie do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwe przepisy prawa. Materiał dowodowy dawał podstawy do przyjęcia, że zostały spełnione wszystkie przesłanki do wydania postanowienia o kosztach rozgraniczenia, a jego treść pozostaje w zgodzie z przepisami prawa. Zaskarżone postanowienie prawidłowo wyjaśnia podstawy faktyczne i prawne rozstrzygnięcia. Z tych wszystkich względów sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i nie zachodzą podstawy do jego uchylenia. W konsekwencji i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). skarga, jako niezasadna, podlegała oddaleniu. Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.