III SA/Lu 442/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 21 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego - w zakresie zażalenia D. O. z dnia [...] sierpnia 2020 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lipca 2020 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie.

Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie D. O. (dalej jako "skarżący") wniósł zażalenie z dnia 17 sierpnia 2020 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lipca 2020 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 12 lutego 2020 r. o odmowie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Lu 442/19 (k. 135). Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2020 r. wezwano wnoszącego zażalenie D. O. do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie jednego egzemplarza odpisu zażalenia z dnia 17 sierpnia 2020 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie do usunięcia braku formalnego zażalenia skarżący odebrał osobiście w dniu 9 września 2020 r. (k. 169). W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył pismo z dnia 10 września 2020 r., na odwrocie którego zamieścił pomniejszoną kserokopię zażalenia z dnia 17 sierpnia 2020 r. (k.170). Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 marca 2008 r., II OSK 774/06 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 czerwca 2009 r., II OSK 927/09 i z 23 czerwca 2008 r., I OZ 407/08). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości, że skarżący odpowiedział na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Nadesłana przez skarżącego kserokopia zażalenia z dnia 17 sierpnia 2020 r., zamieszczona na odwrocie pisma skarżącego z dnia 10 września 2020 r., nie mogła jednak być potraktowana jako odpis w rozumieniu art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a., ponieważ jest po pierwsze nieczytelna, a po drugie nie została uwierzytelniona przez skarżącego. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarżący nie uzupełnił braków zażalenia, a zatem zażalenie podlegało odrzuceniu, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.