III SA/Wr 62/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Ciołek Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak Sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca) Protokolant starszy specjalista Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 25 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. P. na czynność Komendanta Miejskiego Policji we Wrocławiu w przedmiocie zatrzymania dowodu rejestracyjnego oddala skargę w całości.

Dnia 26 listopada 2025 r. policjanci Komendy Miejskiej Policji we Wrocławiu udali się do miejscowości D. na ul. [...] gdzie doszło do zdarzenia drogowego z udziałem dwóch pojazdów osobowych. Jednym z nich był [...] nr rej. [...] którym kierowała M. P. (dalej: skarżąca). Na podstawie art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1251 z późn. zm.- dalej u.p.r.d.) zatrzymano dowód rejestracyjny pojazdu nr [...] wydany przez Prezydenta Wrocławia. Jako powód zatrzymania wskazano, że pojazd stwarza zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego. Wydano pokwitowanie zatrzymania dokumentu. Na powyższą czynność zatrzymania przez Komendanta Miejskiego Policji we Wrocławiu dowodu rejestracyjnego ww. pojazdu, skargę do sądu administracyjnego wniosła skarżąca zarzucając naruszenie art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.r.d. polegające na dokonaniu czynności zatrzymania dowodu rejestracyjnego bez zaistnienia podstawy prawnej takiego działania, jak również bez wskazania konkretnej podstawy do tego działania. Skarżąca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności czynności zatrzymania dowodu rejestracyjnego ww. pojazdu. W uzasadnieniu skargi wskazała, że w dokumencie pokwitowania zatrzymania dokumentu nie wskazano jednak żadnych informacji co do tego, z jakich przyczyn organ uznał, iż pojazd stwarza zagrożenie w ruchu drogowym, w szczególności nie wskazano ani nie opisano żadnej usterki pojazdu, która w ocenie organu miałaby stwarzać zagrożenie w ruchu drogowym. Nie dołączono do tego dokumentu żadnych innych dokumentów, z których mogłoby wynikać, z jakich przyczyn organ uznał, że stan pojazdu stwarza zagrożenie w ruchu drogowym i wymaga zatrzymania dowodu rejestracyjnego. Skarżąca podkreśliła, że zatrzymanie dowodu rejestracyjnego pojazdu skarżącej miało miejsce w związku ze zdarzeniem drogowym, w którym pojazd skarżącej został uderzony przez inny pojazd osobowy. Zdarzenie to skutkowało wgnieceniem i zarysowaniem lakieru okolicy lewego przedniego błotnika i drzwi, oraz nieznacznym odgięciem drobnego elementu metalowego w okolicy lewego przedniego błotnika. Zdaniem skarżącej uszkodzenia te nie miały charakteru istotnego i nie zagrażały bezpieczeństwu. Dodatkowo wskazała, że w dniu 27 listopada 2025 r. przeprowadzone zostało badanie techniczne jej pojazdu, które zostało zakończone wynikiem pozytywnym. W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji we Wrocławiu wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że postępowanie funkcjonariusza było prawidłowe, oparte na przepisach sklasyfikowanych w Ustawie prawo o ruchu drogowym oraz Zarządzeniu nr 30 Komendanta Głównego Policji z dnia 22 września 2017 r. w sprawach pełnienia służby na drogach oraz Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 listopada 2019 r. w sprawie kontroli ruchu drogowego ( Dz. U. z 2019 r., poz. 2141 dalej: rozporządzenie). Podczas czynności policjant dokonał wstępnej, drogowej kontroli stanu technicznego pojazdu, odbywającej się na podstawie wzrokowej oceny stanu technicznego w warunkach drogowych. Obowiązujące przepisy umożliwiają organowi przeprowadzenie tych czynności szczegółowo, przy pomocy właściwych metod, w tym z użyciem przyrządu kontrolno – pomiarowego tylko w sytuacji kiedy takim dysponuje. W innym przypadku dokonuje się sprawdzenia organoleptycznego, co zostało przeprowadzone prawidłowo zgodnie z przepisami ujętymi w § 6 pkt 1, 2 i 4 Rozporządzenia. Na podstawie wyników wstępnej kontroli stanu technicznego ww. pojazdu, mając uzasadnione przypuszczenie, że powstałe w wyniku zdarzenia drogowego usterki zagrażają bezpieczeństwu ruchu drogowego, na podstawie przepisu art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.r.d. policjant zatrzymał dowód rejestracyjny oraz skierował pojazd na dodatkowe badanie techniczne, które ma być przeprowadzone przez diagnostę. Organ podkreślił, że obowiązujące przepisy nie obligują policjantów do wyszczególniania usterek poprzez wskazanie numeru pozycji, zgodnie z załącznikiem nr 1 do Rozporządzenia. Na rozprawie Sąd postanowił oddalić wniosek dowodowy strony skarżącej z zaświadczenia o przeprowadzeniu badania technicznego pojazdu w dniu następnym jako nie mający wpływu na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Podstawą prawną zaskarżonej czynności Komendanta Miejskiego Policji we Wrocławiu (KMP) polegającej na zatrzymaniu dnia 26 listopada 2025 r. dowodu rejestracyjnego o nr [...] pojazdu marki [...] nr rej. [...], jest art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a. u.p.r.d., wedle którego policjant, funkcjonariusz Straży Granicznej albo funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej zatrzyma dowód rejestracyjny (pozwolenie czasowe) w razie stwierdzenia lub uzasadnionego przypuszczenia, że pojazd zagraża bezpieczeństwu w szczególności po wypadku drogowym, w którym zostały uszkodzone zasadnicze elementy nośne konstrukcji nadwozia, podwozia lub ramy. Podkreślić przy tym należy, że zatrzymanie dowodu rejestracyjnego ma na celu przede wszystkim ochronę bezpieczeństwa ruchu drogowego przez czasowe wycofanie z ruchu tych pojazdów, które ze względu na niesprawność techniczną mogą zagrażać innym uczestnikom ruchu. Bez dowodu rejestracyjnego pojazd nie może być użytkowany w ruchu drogowym. W razie ujawnienia którejkolwiek z okoliczności wymienionych w art. 132 ust. 1 pkt 1-7 u.p.r.d., zatrzymanie dowodu rejestracyjnego jest obowiązkowe, co ustawa stwierdza wprost. Taki tryb postępowania jest uzasadniony potrzebą, by z ruchu były niezwłocznie wycofane pojazdy, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że nie mogą być bezpiecznie używane lub z innych przyczyn nie powinny uczestniczyć w ruchu. Należy wskazać, że nie każda wada techniczna pojazdu zagraża bezpieczeństwu ruchu, ale chodzi o takie wady techniczne, których wystąpienie stwarza realne niebezpieczeństwo doprowadzenia do wypadku drogowego. Ustawa wprost wskazuje, że takie niebezpieczeństwo mogą powodować pojazdy po wypadku drogowym, w którym zostały uszkodzone zasadnicze elementy nośne konstrukcji nadwozia, podwozia lub ramy. Mogą też być inne, bowiem użyte w omawianym przepisie sformułowanie "w szczególności" wprowadza katalog otwarty wad technicznych pojazdu zagrażających bezpieczeństwu. Należy także zauważyć, że art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.r.d. który stanowił podstawę prawną czynności Policji pozwala na zatrzymanie dowodu rejestracyjnego już tylko w razie uzasadnionego przypuszczenia, że pojazd zagraża bezpieczeństwu. A taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Samochód skarżącej uczestniczył w zdarzeniu drogowym. Skarżąca kwestionuje istnienie podstaw faktycznych do zatrzymania dowodu rejestracyjnego pojazdu, twierdząc, że zatrzymanie dowodu rejestracyjnego pojazdu skarżącej miało miejsce w związku ze zdarzeniem drogowym, w którym pojazd skarżącej został uderzony przez inny pojazd osobowy, jednak uszkodzenia te – jej zdaniem - nie miały charakteru istotnego i nie zagrażały bezpieczeństwu. W pierwszej kolejności Sąd zauważa, że twierdzenia skarżącej co do braku podstaw faktycznych do dokonania zaskarżonej czynności nie znajdują podstaw w materiale dowodowym. Zarówno bowiem z treści pokwitowania zatrzymania dokumentu oraz z treści notatki służbowej sporządzonej przez policjanta przeprowadzającego kontrolę pojazdu, wynika w sposób jednoznaczny, że powodem zatrzymanie jest fakt, że pojazd uczestniczył w zdarzeniu drogowym i stwarza zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Z akt sprawy wynika, że w wyniku zdarzenia drogowego z udziałem dwóch pojazdów, w jednym z nich siła uderzenia spowodowała, że został uszkodzony cały przód pojazdu i wyrwana/złamana przednia oś, a drugi pojazd został uderzony w lewe przednie nadkole i błotnik. Zgodzić się należy z twierdzeniem organu, że są to elementy ważne dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym i wymagają - szczególnie po zdarzeniu drogowym - sprawdzenia przez uprawnionego diagnostę czy podczas kolizji w drugim pojeździe nie zostały naruszone elementy wpływające na bezpieczeństwo. Zauważyć należy, że to do policjanta wykonującego czynności, o których mowa w art. 129 ust. 1 u.p.r.d. (stanowiącego, że czuwanie nad bezpieczeństwem i porządkiem ruchu na drogach, kierowanie ruchem i jego kontrolowanie należą do zadań Policji), należy m.in. sprawdzanie stanu technicznego i wyposażenia pojazdu znajdującego się na drodze (art. 129 ust. 2 pkt 4 u.p.r.d.) oraz zatrzymanie, w przypadkach przewidzianych w ustawie (u.p.r.d.), dokumentów stwierdzających uprawnienie do używania pojazdu (art. 129 ust. 2 pkt 6 u.p.r.d.), czy uniemożliwienie korzystania z pojazdu, którego stan techniczny zagraża bezpieczeństwu lub porządkowi ruchu (art. 129 ust. 2 pkt 8 lit. b. u.p.r.d.). Są to ustawowe uprawnienia przypisane funkcjonariuszowi publicznemu, będącemu gwarantem ochrony bezpieczeństwa publicznego (vide: art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji; Dz.U. 2025 r., poz. 636 ze zm.). Sporządzane zaś przez niego dokumenty mają moc dokumentów urzędowych. W tym miejscu Sąd zauważa, że dokument urzędowy, który spełnia wymogi określone w przepisach, ma szczególną moc dowodową. Polega ona na przyjęciu dwóch domniemań, tzn. prawdziwości oraz zgodności z prawdą twierdzeń w nim zawartych. W konsekwencji organ administracji nie może odrzucić, bez przeprowadzenia przeciwdowodu, istnienia faktu stwierdzonego w dokumencie urzędowym, bowiem jego nieuznanie stanowi naruszenie prawa procesowego. Oznacza to, że dokumentem urzędowym organ jest związany, zaś w świetle art. 76 § 1 k.p.a. implikuje to koniecznością przyjęcia domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w tym dokumencie stwierdzone. Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy, Sąd zauważa, że zestawienie ze sobą powołanych wyżej dokumentów urzędowych (spójnych w swoim wyrazie) prowadzi do wniosku o rzeczywistym istnieniu podstaw faktycznych do zatrzymania dowodu rejestracyjnego pojazdu, o których mowa w art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a. u.p.r.d. oraz o zasadności skierowania go na dodatkowe badane techniczne. Skarżąca zaś nie przedłożyła innego dowodu, który mogłyby co najmniej poddać w wątpliwość istnienie tychże podstaw faktycznych (przeciwdowodu). Na okoliczność powyższą nie ma wpływu fakt, że po przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego pojazd, którego dowód rejestracyjny został zatrzymany, został następnie dopuszczony do ruchu. Skoro istniało przypuszczenie, że przedmiotowy pojazd zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, to zaskarżona czynność zatrzymania dowodu rejestracyjnego jest zgodna z prawem, tj. z art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.r.d. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi dotyczących niewskazania ani nie opisania w pokwitowaniu zatrzymania dowodu rejestracyjnego usterek jakie posiadał pojazd skarżącej po kolizji drogowej zwrócić uwagę należy na dyspozycję art. 81 ust. 11 pkt 1 lit. a i b. u.p.r.d., wedle którego niezależnie od badań, o których mowa w ust. 3-5, dodatkowemu badaniu technicznemu podlega pojazd skierowany przez organ kontroli ruchu drogowego: a) w razie uzasadnionego przypuszczenia, że zagraża bezpieczeństwu ruchu lub narusza wymagania ochrony środowiska, b) który uczestniczył w wypadku drogowym, w którym zostały uszkodzone zasadnicze elementy nośne konstrukcji nadwozia, podwozia lub ramy, z zastrzeżeniem pkt 5, lub noszący ślady uszkodzeń albo którego stan techniczny wskazuje na naruszenie elementów nośnych konstrukcji pojazdu, mogące stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego; Zawarte w pokwitowaniu zarządzenie skierowania pojazdu na dodatkowe badania należało traktować, jako skierowanie związane z "wypadkiem" w rozumieniu art. 81 ust. 11 pkt 1 lit. b ustawy. Pojęcie "wypadek" nie zostało zdefiniowane w ramach stosowanych aktów prawnych, jednak analiza poszczególnych przepisów wskazuje jednoznacznie, że pojęciem "wypadek" prawodawca posługuje się tu w szerokim, potocznym, znaczeniu. W ustawie pojęcie "wypadek" pojawia się wielokrotnie, zaś pojęciami "kolizja" lub "stłuczka" ustawa w ogóle się nie posługuje. W rezultacie pojęciem "wypadek" w rozumieniu stosowanych przepisów objąć należy każde nieszczęśliwe zdarzenie, które spowodowało straty materialne lub w którym ktoś ucierpiał (zob. Uniwersalny Słownik Języka Polskiego. T-Ż, praca zbiór, pod red. S. Dubisza, Warszawa 2006, s. 643). Nie bez znaczenia w kontekście powyższego jest również i to, że w wyniku wypadku doszło do uszkodzenia lewego przedniego nadkola, błotnika, a więc co najmniej elementów mogących wskazywać na uszkodzenie układu jezdnego. Po myśli zaś art. 132 ust. 2 u.p.r.d w razie zatrzymania dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) policjant, funkcjonariusz Straży Granicznej albo funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowe wydaje kierowcy pokwitowanie. Może on zezwolić na używanie pojazdu przez czas nieprzekraczający 7 dni, określając warunki tego używania w pokwitowaniu. Zezwolenie nie może być wydane w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i c, a także w ust. 1a pkt 1 lit. a i c oraz pkt 6. W przedmiotowej sprawie z uwagi na podstawę prawną zatrzymania dowodu rejestracyjnego zezwolenie nie mogło zostać wydane. Dodatkowo Sąd zauważa przy tym, że wzór pokwitowania został określony w załączniku nr 9 do rozporządzenia (§ 13 ust. 1 zdanie 3 rozporządzenia), a w razie uzasadnionego przypuszczenia, że pojazd zagraża bezpieczeństwu ruchu lub narusza wymagania ochrony środowiska, pokwitowanie stanowi jednocześnie skierowanie na dodatkowe badania techniczne, o którym mowa w art. 81 ust. 11 pkt 1 u.p.r.d. (§ 13 ust. 2 zdanie 1 rozporządzenia). Z treści pokwitowania o zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego ww. pojazdu wynika, że czynności tej dokonano ze względu na to, że pojazd stwarza zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. W pokwitowaniu wskazano ponadto skierowanie pojazdu na dodatkowe badanie techniczne, a w notatce policjanta opisano uszkodzenia pojazdów biorących udział w zdarzeniu drogowym. Z tego względu stwierdzenie bezskuteczności czynności jedynie z powodu nie opisania usterek w dokumencie pokwitowania zatrzymania dowodu rejestracyjnego jako wymagania stricte formalnego, nie stanowiące wymogów ustawowych, stanowiłoby podejście nazbyt rygorystyczne. Sąd stwierdził zatem, że uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 u.p.r.d., pojazd uczestniczący w ruchu ma być tak zbudowany, wyposażony i utrzymany, aby korzystanie z niego nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie naruszało porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę. Skoro istniało przypuszczenie, że przedmiotowy pojazd może zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego, to zaskarżona czynność zatrzymania dowodu rejestracyjnego jest zgodna z prawem, tj. z art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.r.d. Z powyższych względów wszystkie podniesione w skardze zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie. W ocenie sądu samo tylko wyrażenie w skardze odmiennego stanowiska, względem tego prezentowanego przez organ administracji, na podstawie ustaleń faktycznych, znajdujących potwierdzenie w czynnościach urzędowych funkcjonariuszy Policji oraz znajdujących oparcie w przepisach prawa, nie może doprowadzić do uwzględnienia oczekiwań strony skarżącej. Zasada prawdy obiektywnej i obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego, nie oznaczają nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez organ materiałów dowodowych, mających potwierdzić okoliczności korzystne dla strony skarżącej, czy też rozstrzygnięcia zgodnego z jej żądaniem, jeżeli zgromadzony i wystarczający do oceny prawnej zaskarżonej czynności, materiał dowodowy, przemawia za przyjęciem okoliczności przeciwnych. Podkreślić przy tym należy, że ani niezadowolenie strony skarżącej z podjętej względem niej czynności, ani też subiektywne przekonanie o jej wadliwości, czy niezasadności, nie mogą same w sobie stanowić podstawy uwzględnienia skargi, jeżeli przeprowadzona kontrola zaskarżonej czynności, nie wykazała naruszeń prawa uzasadniających stwierdzenie jej bezskuteczności. Mając na uwadze powyższe sąd oddalił skargę na podstawie z art. 151 ustawy z ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2026 r., poz. 143 ze zm.).