III SAB/Kr 37/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 września 2023 r. sprawy ze skargi M. Ł. na bezczynność Starosty Wielickiego w przedmiocie: zabezpieczenia społecznego postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 9 marca 2023 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Starosty Wielickiego w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zabezpieczeń społecznych. Skarżący wskazał, że jego sprawie wydawane są "pseudodecyzje" przez nieuprawnione i nieupoważnione do przetwarzania danych osobowych organy. Skarżący wniósł o przyznanie odszkodowania za pozaprawne działanie urzędu. Decyzją z dnia 10 marca 2023 r. Starosta Wielicki w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 1 marca 2023 r. o wydanie zabezpieczeń społecznych w formie zasiłku dla osób bezrobotnych odmówił uznania skarżącego z dniem 1 marca 2023 r. za osobę bezrobotną i odmówił przyznania prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 22 marca 2023 r. Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2023 r. skarżący został wezwany do wskazania, czy skarga na bezczynność Starosty Wielickiego została poprzedzona ponagleniem oraz przedłożenia odpisu ponaglenia pod rygorem przyjęcia, że skarżący nie złożył ponaglenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a."). Korespondencja była podwójnie awizowana i nie została podjęta w terminie. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie wpłynęła odpowiedź skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na odrzucenie. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W aktach sprawy brak jest ponaglenia złożonego przez skarżącego przed wniesieniem skargi na bezczynność. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu do przedłożenia ponaglenia, a w rezultacie Sąd na podstawie całokształtu akt sprawy stwierdził, że skarga na bezczynność nie została poprzedzona ponagleniem zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. Mając na względzie okoliczność, że uprzednie wniesienie ponaglenia jest w świetle przepisu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. przesłanką dopuszczalności skargi, brak jego wniesienia stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.