III SAB/Lu 24/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. H. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich i wydania decyzji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący W. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność tj. wystąpienie przesłanki, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Organ wskazał, że w sprawie wydano postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 maja 2022 r. sygn. akt III SAB/Lu 5/22 o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku, bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce wówczas, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź o to samo działanie lub bezczynność, bądź przewlekłość organu administracji. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich i wydania decyzji administracyjnej. Jak słusznie zauważył organ postępowanie wywołane skargą W. H. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich i wydania decyzji administracyjnej wcześniej wszczęte przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie sygn. akt III SAB/Lu 5/22 zostało zakończone postanowieniem z dnia 25 maja 2022 r. odrzucającym skargę. Zauważyć należy także, że wyżej wymienione postanowienie wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie o odrzuceniu skargi nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., albowiem nie doszło w tych sprawach do prawomocnego merytorycznego osądzenia (rozpoznania) sprawy. Jednakże ponownie wniesienie skargi w tej samej powoduje, że ponowna skarga jest niedopuszczalna. Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. – obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w postanowieniu.