III SAB/Wr 101/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: D. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie: D. M. (dalej: skarżący) poprzez profesjonalnego pełnomocnika pismem z dnia 16 stycznia 2026 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 3 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącego za pośrednictwem organu administracji złożył pismo o cofnięciu skargi. Wspomniane wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 3 marca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona 3 marca 2026 r. W związku z tym siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi upłynął wraz z dniem 10 marca 2026 r. Jednak wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 3 lutego 2026 r. strona skarżąca cofnęła skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 I 2014 r., II OSK 3150/13). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił odrzucić skargę.