III SAB/Wr 208/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi V. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 20 kwietnia 2026 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego oraz przedstawienia dowodu wniesienia ponaglenia w sprawie, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą to wezwanie awizowano po raz pierwszy 23 kwietnia 2026 r., a powtórnie 4 maja 2026 r. (dowód: adnotacja na kopercie - k. 13 akt sąd.). Sąd przyjął, że skutek doręczenia przesyłki nastąpił 30 kwietnia 2026 r. Strona skarżąca nie wykonała wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej - p.p.s.a.). Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek skutecznego wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w tym przedmiocie. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Odpis wezwania doręczono stronie skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a., w myśl którego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 1 – 2). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (prawna fikcja doręczenia). W tak zakreślonym terminie, odpis wezwania został doręczony stronie skarżącej 30 kwietnia 2026 r., w związku z czym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu mijał 7 maja 2026 r. Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy i fakt, że strona skarżąca, mimo upływu zakreślonego terminu, nie wykonała wezwania i nie nadesłała dowodu wniesienia ponaglenia oraz nie uiściła wpisu, złożona przez nią skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 p.p.s.a.