III SAB/Wr 433/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 3 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: R.R. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie: Pismem z dnia 10 lipca 2026 r. R. R. (dalej: skarżący) za pomocą profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z dnia 4 sierpnia 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, wskazanie nr PESEL skarżącego oraz oznaczenie miejsca zamieszkania strony skarżącej, a w razie jego braku – adresu do doręczeń – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 sierpnia 2026 r., jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniu nie zostały wykonane. Pismem z dnia 6 sierpnia 2026 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 7 sierpnia 2026 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143) – dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a, pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku, adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została odebrana w dniu 6 sierpnia 2026 r., a więc siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków mijał w dniu 13 sierpnia 2026 r. W zakreślonym przez Sąd terminie braki nie zostały uzupełnione. Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 6 sierpnia 2026 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 I 2014 r., II OSK 3150/13). Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił odrzucić skargę.