III SAB/Wr 487/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 17 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: T.P. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie: Pismem z dnia 11 sierpnia 2026 r. T. P. (dalej: skarżący) za pomocą profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga zawierała braki fiskalne. Pismem z dnia 4 września 2026 r. (k-13) wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie Sądu zostało uznane za doręczone stronie skarżącej w dniu 8 września 2026 r. Termin na uzupełnienie braków upłynął wraz z końcem dnia 14 września 2026 r. Pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił ww. braku. Pismem z dnia 14 września 2026 r., które zostało złożone do Sądu osobiście w dniu 14 września 2026 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - dalej: p.p.s.a), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie. Pełnomocnik skarżącego, mimo prawidłowego wezwania, do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uczynił zadość wezwaniu Sądu w zakresie rzeczonych braków skargi. Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z dnia 14 września 2026 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 I 2014 r., II OSK 3150/13). Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił odrzucić skargę.