IV SA/Po 424/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 02 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Pismem z dnia 06 maja 2019 r. J. S. wniosła skargę na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 01 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Skarżąca wskazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczne z uwagi na fakt, iż jej wykonanie spowoduje bardzo trudne skutki do odwrócenia. Przywrócenie budynku do stanu poprzedniego wymusiłoby na Skarżącej wykonanie skomplikowanych, czasochłonnych trudnych do przeprowadzenia prac. Ponadto ich wykonanie naraziłoby skarżącą na poniesienie ogromnych kosztów i wiązałoby się ze znacznymi stratami finansowymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej zwanej "p.p.s.a." wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza, na wniosek skarżącego, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Celem przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a. ochrony tymczasowej jest uchronienie strony skarżącej przed skutkami wykonania zakwestionowanego aktu, które mogą być trudne do odwrócenia, po ewentualnym jego uchyleniu przez Sąd. Udzielenie tej ochrony odbywa się wyłącznie na wniosek. Przy czym żądając wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 36/11, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Domagając się wstrzymania wykonania decyzji niezbędne jest zatem wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14). W niniejszej sprawie skarżąca na mocy zaskarżonej decyzji zobowiązana została do przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W ocenie Sądu wykonanie powyższego nakazu przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączyłoby się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wykonując bowiem zaskarżoną decyzję poniosłaby wydatki, co w przypadku uznania zasadności skargi doprowadziłoby do uszczuplenia jej majątku. Nie przesądzając o zasadności twierdzeń żadnej ze stron postępowania, należy podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.